வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.39.1
मणिं दत्त्वा ततः सीता हनूमन्तमथाब्रवीत्।
अभिज्ञानमभिज्ञातमेतद् रामस्य तत्त्वतः ॥ ५.३९.१ ॥
பின்னர் சீதை சூடாமணியைக் கொடுத்து அனுமனிடம் கூறினாள்: இது உண்மையாகவே ராமனின் அடையாளக் குறியாகத் தெரிந்ததாகும்.
5.39.2
मणिं दृष्ट्वा तु रामो वै त्रयाणां संस्मरिष्यति।
वीरो जनन्या मम च राज्ञो दशरथस्य च ॥ ५.३९.२ ॥
இந்த மணியைக் கண்டவுடன் வீரனாகிய ராமன் என் தாயையும், என்னையும், மன்னன் தசரதனையும் ஆகிய மூவரையும் நினைவுகூர்வான்.
5.39.3
स भूयस्त्वं समुत्साहचोदितो हरिसत्तम।
अस्मिन् कार्यसमुत्साहे प्रचिन्तय यदुत्तरम् ॥ ५.३९.३ ॥
வானரர்களில் சிறந்தவனே! இந்த காரியத்தில் உற்சாகத்துடன் தூண்டப்பட்டு, அடுத்து என்ன செய்வது என்று மீண்டும் சிந்தித்துப் பார்.
5.39.4
त्वमस्मिन् कार्यनिर्योगे प्रमाणं हरिसत्तम।
तस्य चिन्तय यो यत्नो दुःखक्षयकरो भवेत् ॥ ५.३९.४ ॥
வானரர்களில் சிறந்தவனே! இந்த காரியத்தை நிறைவேற்றுவதில் நீயே அதிகாரம் கொண்டவன். அதைக் குறித்து சிந்தி — எந்த முயற்சி துயரத்தை முடிக்கும் என்று.
5.39.5
हनूमन् यत्नमास्थाय दुःखक्षयकरो भव।
स तथेति प्रतिज्ञाय मारुतिर्भीमविक्रमः ॥ ५.३९.५ ॥
அனுமனே! முயற்சியை மேற்கொண்டு துயரத்தை முடிப்பவனாக ஆகு. 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று உறுதி கூறி, பயங்கர வீரனாகிய மாருதி...
5.39.6
शिरसाऽऽवन्द्य वैदेहीं गमनायोपचक्रमे।
ज्ञात्वा सम्प्रस्थितं देवी वानरं पवनात्मजम् ॥ ५.३९.६ ॥
தலை வணங்கி வைதேஹியை வணங்கி, அனுமன் புறப்படத் தயாரானான். பவனன் மகனான அந்த வானரம் புறப்படத் தயாராவதை தேவி சீதை அறிந்தாள்.
5.39.7
बाष्पगद्गदया वाचा मैथिली वाक्यमब्रवीत्।
हनूमन् कुशलं ब्रूयाः सहितौ रामलक्ष्मणौ ॥ ५.३९.७ ॥
கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் மைதிலி சொன்னாள்: ஹனுமானே, ராமனும் லக்ஷ்மணனும் இருவரும் நலமாக இருக்கிறார்களா என்று சொல்.
5.39.8
सुग्रीवं च सहामात्यं सर्वान् वृद्धांश्च वानरान्।
ब्रूयास्त्वं वानरश्रेष्ठ कुशलं धर्मसंहितम् ॥ ५.३९.८ ॥
வானரத் தலைவனே, சுக்ரீவனுக்கும் அவன் அமைச்சர்களுக்கும், எல்லா முதிய வானரர்களுக்கும் தர்மத்திற்கேற்ற நலத்தைச் சொல்.
5.39.9
यथा च स महाबाहुर्मां तारयति राघवः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधात् त्वं समाधातुमर्हसि ॥ ५.३९.९ ॥
மகாபாகுவான ராகவன் இந்த துக்கவெள்ளத்தின் சிக்கலிலிருந்து என்னை மீட்கப் போகும் வழியை, அதை நீ எனக்கு உறுதியளிக்க வேண்டும்.
5.39.10
जीवन्तीं मां यथा रामः सम्भावयति कीर्तिमान्।
तत् त्वया हनुमन् वाच्यं वाचा धर्ममवाप्नुहि ॥ ५.३९.१० ॥
ஹனுமானே, புகழ்பெற்ற ராமன் நான் உயிருடன் இருக்கிறேன் என்று நம்புகிறான் என்பதை நீ வார்த்தையால் சொல்ல வேண்டும்; அதன் மூலம் தர்மத்தை அடைவாய்.
5.39.11
नित्यमुत्साहयुक्तस्य वाचः श्रुत्वा मयेरिताः।
वर्धिष्यते दाशरथेः पौरुषं मदवाप्तये ॥ ५.३९.११ ॥
நான் சொல்லும் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, எப்போதும் உற்சாகத்துடன் இருக்கும் தசரதன் மகனின் வீரம் என்னை அடைவதற்காக மேலும் பெருகும்.
5.39.12
मत्संदेशयुता वाचस्त्वत्तः श्रुत्वैव राघवः।
पराक्रमे मतिं वीरो विधिवत् संविधास्यति ॥ ५.३९.१२ ॥
என் செய்தியுடன் கூடிய இந்த வார்த்தைகளை உன் வாயிலாகக் கேட்டதுமே, வீரனான ராகவன் முறைப்படி வீரத்தில் தன் மனதைச் செலுத்துவான்.
5.39.13
सीतायास्तद् वचः श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३९.१३ ॥
சீதையின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட வாயுபுத்திரன் ஹனுமான், தலையில் கூப்பிய கரங்களை வைத்து பதில் வார்த்தை கூறினார்.
5.39.14
क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हर्यृक्षप्रवरैर्वृतः।
यस्ते युधि विजित्यारीन् शोकं व्यपनयिष्यति ॥ ५.३९.१४ ॥
ககுத்ஸ்த வம்சத்து ராமர், குரங்குகளிலும் கரடிகளிலும் சிறந்தவர்களால் சூழப்பட்டு விரைவில் வருவார்; போரில் எதிரிகளை வென்று உன் துயரை நீக்குவார்.
5.39.15
नहि पश्यामि मर्त्येषु नासुरेषु सुरेषु वा।
यस्तस्य वमतो बाणान् स्थातुमुत्सहतेऽग्रतः ॥ ५.३९.१५ ॥
மனிதர்களிலும், அசுரர்களிலும், தேவர்களிலும் அவர் பாணங்களை பொழியும்போது அவர் முன் நிற்கத் துணியும் ஒருவரையும் நான் காணவில்லை.
5.39.16
अप्यर्कमपि पर्जन्यमपि वैवस्वतं यमम्।
स हि सोढुं रणे शक्तस्तव हेतोर्विशेषतः ॥ ५.३९.१६ ॥
சூரியனையும், பர்ஜன்யனையும் (இந்திரனையும்), வைவஸ்வத யமனையும் கூட; அவர் போரில் தாங்கவல்லவர்; குறிப்பாக உன் பொருட்டு.
5.39.17
स हि सागरपर्यन्तां महीं साधितुमर्हति।
त्वन्निमित्तो हि रामस्य जयो जनकनन्दिनि ॥ ५.३९.१७ ॥
கடலால் சூழப்பட்ட பூமியையும் அவர் வெல்லத் தகுதியுடையவர்; ஜனகநந்தினியே, ராமரின் வெற்றியும் உன் காரணமாகவே நிகழும்.
5.39.18
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा सम्यक् सत्यं सुभाषितम्।
जानकी बहु मेने तं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.३९.१८ ॥
அவருடைய அந்த வார்த்தை, நன்கு சத்தியமும் நன்கு சொல்லப்பட்டதுமாக இருந்ததைக் கேட்ட ஜானகி அவரை மிகவும் மதித்து, இந்த வார்த்தையைக் கூறினாள்.
5.39.19
ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः।
भर्तृस्नेहान्वितं वाक्यं सौहार्दादनुमानयत् ॥ ५.३९.१९ ॥
அப்போது புறப்படுகிற அவனை சீதை மீண்டும் மீண்டும் நோக்கியபடி, கணவன் மீதான அன்பு நிறைந்த சொற்களை நட்புணர்வுடன் கூறி அவனை வேண்டினாள்.
5.39.20
यदि वा मन्यसे वीर वसैकाहमरिंदम।
कस्मिंश्चित् संवृते देशे विश्रान्तः श्वो गमिष्यसि ॥ ५.३९.२० ॥
வீரனே, பகைவரை அடக்குபவனே, நீ விரும்பினால் ஒரு நாள் எங்கேயாவது மறைவான இடத்தில் தங்கி இளைப்பாறி நாளை செல்லலாம்.
5.39.21
मम चैवाल्पभाग्यायाः सांनिध्यात् तव वानर।
अस्य शोकस्य महतो मुहूर्तं मोक्षणं भवेत् ॥ ५.३९.२१ ॥
வானரனே, அற்ப பாக்கியம் கொண்ட எனக்கும், உன் அருகாமையால் இந்தப் பெரும் துயரிலிருந்து ஒரு கணம் விடுதலை கிடைக்கும்.
5.39.22
ततो हि हरिशार्दूल पुनरागमनाय तु।
प्राणानामपि संदेहो मम स्यान्नात्र संशयः ॥ ५.३९.२२ ॥
வானரச் சிங்கமே, பிறகு நீ மீண்டும் வருவாயா என்பதில் என் உயிருக்கே ஐயம் ஏற்படும்; இதில் சந்தேகமில்லை.
5.39.23
तवादर्शनजः शोको भूयो मां परितापयेत्।
दुःखादुःखपरामृष्टां दीपयन्निव वानर ॥ ५.३९.२३ ॥
நீ இல்லாததால் பிறக்கும் துயரம் மீண்டும் என்னை வருத்தும்; ஏற்கனவே துயரத்தால் வாடும் என்னை, வானரனே, அது மேலும் எரிப்பது போல் தாக்கும்.
5.39.24
अयं च वीर संदेहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः।
सुमहांस्त्वत्सहायेषु हर्यृक्षेषु हरीश्वर ॥ ५.३९.२४ ॥
வீரனே, வானரத் தலைவனே, உன் துணையாளர்களான வானர, கரடிக் கூட்டங்களை எவ்வளவு நம்பலாம் என்ற பெரும் ஐயம் என் முன் நிற்பது போல் உள்ளது.
5.39.25
कथं नु खलु दुष्पारं तरिष्यन्ति महोदधिम्।
तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ ५.३९.२५ ॥
அந்த ஹரி-ரிக்ஷ சேனைகள் அல்லது அந்த இரு நரசிறந்தவரின் மைந்தர்கள் கடக்க முடியாத அந்த மகாசமுத்திரத்தை எப்படிக் கடப்பார்கள்?
5.39.26
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्येह लङ्घने।
शक्तिः स्याद् वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ ५.३९.२६ ॥
இந்தக் கடலைத் தாண்டும் ஆற்றல் மூவரில் மட்டுமே உள்ளது: வைனதேயனுக்கு (கருடனுக்கு), உனக்கு, அல்லது மாருதனுக்கு.
5.39.27
तदस्मिन् कार्यनिर्योगे वीरैवं दुरतिक्रमे।
किं पश्यसे समाधानं त्वं हि कार्यविदां वरः ॥ ५.३९.२७ ॥
ஆகையால், வீரனே, இந்தச் செயலின் நிறைவேற்றத்தில் இப்படிக் கடக்க முடியாத தடை வந்திருக்கும்போது, நீ என்ன தீர்வைக் காண்கிறாய்? நீயே செயல் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவன்.
5.39.28
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने।
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते फलोदयः ॥ ५.३९.२८ ॥
பகைவீரர்களை அழிப்பவனே, இந்தச் செயலை நிறைவேற்ற நீயொருவனே போதுமானவன்; உனக்குப் புகழ் தரும் பலன் தோன்றும்.
5.39.29
बलैः समग्रैर्युधि मां रावणं जित्य संयुगे।
विजयी स्वपुरं यायात् तत्तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३९.२९ ॥
அவர் முழுப் படையுடன் போரில் என்னையும் ராவணனையும் வென்று வெற்றியுடன் தன் நகருக்குத் திரும்பினால், அது அவருக்குப் பொருத்தமானதாக இருக்கும்.
5.39.30
बलैस्तु संकुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः।
मां नयेद् यदि काकुत्स्थस्तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.३९.३० ॥
பகைப்படையை நசுக்கும் காகுத்ஸ்தன் (ராமன்) படைகளால் இலங்கையை நெருக்கமாக்கி என்னை அழைத்துச் சென்றால், அது அவருக்குப் பொருத்தமானதாக இருக்கும்.
5.39.31
तद्यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः।
भवेदाहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ ५.३९.३१ ॥
மகாத்மாவான அவரின் வீரம் போரில் சூரருக்குத் தகுந்ததாக இருக்குமாறு, அவ்வாறே நீ செய்வாயாக.
5.39.32
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम्।
निशम्य हनुमान् शेषं वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३९.३२ ॥
அந்தப் பொருளுடன் கூடிய, பணிவான, காரணங்களோடு அமைந்த சொற்களைக் கேட்ட ஹனுமான் மீதமுள்ள சொற்களுக்குப் பதில் சொன்னார்.
5.39.33
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः।
सुग्रीवः सत्यसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ ५.३९.३३ ॥
தேவி, குரங்கு-கரடிப் படையின் தலைவனும், தாவுபவர்களில் சிறந்தவனும், சத்தியம் நிறைந்தவனுமான சுக்ரீவன் உனக்காக உறுதி கொண்டுள்ளான்.
5.39.34
स वानरसहस्राणां कोटीभिरभिसंवृतः।
क्षिप्रमेष्यति वैदेहि राक्षसानां निबर्हणः ॥ ५.३९.३४ ॥
அவன் ஆயிரக்கணக்கான குரங்குகளின் கோடிக்கணக்கான படையால் சூழப்பட்டு, வைதேகி, ராட்சசர்களை அழிப்பவனாக விரைவில் வருவான்.
5.39.35
तस्य विक्रमसम्पन्नाः सत्त्ववन्तो महाबलाः।
मनःसंकल्पसम्पाता निदेशे हरयः स्थिताः ॥ ५.३९.३५ ॥
அவனுடைய வீரத்தால் நிறைந்த, துணிவுடைய, மகாபலமுள்ள குரங்குகள், மனத்தின் சங்கல்பம் போல் விரையும் அவர்கள், அவன் கட்டளையில் நிற்கின்றனர்.
5.39.36
येषां नोपरि नाधस्तान्न तिर्यक् सज्जते गतिः।
न च कर्मसु सीदन्ति महत्स्वमिततेजसः ॥ ५.३९.३६ ॥
எவர்களின் இயக்கம் மேலேயும் கீழேயும் குறுக்கேயும் தடைபடுவதில்லையோ, அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட அவர்கள் பெரிய செயல்களில் தளர்வதில்லை.
5.39.37
असकृत् तैर्महोत्साहैः ससागरधराधरा।
प्रदक्षिणीकृता भूमिर्वायुमार्गानुसारिभिः ॥ ५.३९.३७ ॥
வாயுவின் வழியைப் பின்தொடரும் அந்த மிகு உற்சாகமுள்ள வானரர்கள் கடல்களும் மலைகளும் கொண்ட இந்தப் பூமியை மீண்டும் மீண்டும் வலம் வந்துள்ளனர்.
5.39.38
मद्विशिष्टाश्च तुल्याश्च सन्ति तत्र वनौकसः।
मत्तः प्रत्यवरः कश्चिन्नास्ति सुग्रीवसंनिधौ ॥ ५.३९.३८ ॥
அங்கே என்னை விடச் சிறந்தவர்களும் எனக்குச் சமமானவர்களும் வானரர்கள் உள்ளனர்; சுக்ரீவரின் முன்னிலையில் என்னை விடக் குறைந்தவன் யாரும் இல்லை.
5.39.39
अहं तावदिह प्राप्तः किं पुनस्ते महाबलाः।
नहि प्रकृष्टाः प्रेष्यन्ते प्रेष्यन्ते हीतरे जनाः ॥ ५.३९.३९ ॥
நான் இங்கே வந்துவிட்டேன்; அப்படியிருக்க அந்த மாபெரும் வலிமையுள்ளவர்கள் எவ்வளவு அதிகம்! சிறந்தவர்கள் அனுப்பப்படுவதில்லை; அனுப்பப்படுபவர்கள் மற்றவர்களே.
5.39.40
तदलं परितापेन देवि शोको व्यपैतु ते।
एकोत्पातेन ते लङ्कामेष्यन्ति हरियूथपाः ॥ ५.३९.४० ॥
ஆகவே தேவியே, இந்தத் துயரம் போதும்; உன் சோகம் நீங்கட்டும். வானரப் படைத் தலைவர்கள் ஒரே பாய்ச்சலில் இலங்கைக்கு வருவார்கள்.
5.39.41
मम पृष्ठगतौ तौ च चन्द्रसूर्याविवोदितौ।
त्वत्सकाशं महासङ्घौ नृसिंहावागमिष्यतः ॥ ५.३९.४१ ॥
என் முதுகில் ஏறியிருக்கும் அவ்விருவரும், உதித்த சந்திர சூரியரைப் போல, பெரும் படைகளோடு நரசிங்கங்களாகிய அவர்கள் உன்னிடம் வருவார்கள்.
5.39.42
तौ हि वीरौ नरवरौ सहितौ रामलक्ष्मणौ।
आगम्य नगरीं लङ्कां सायकैर्विधमिष्यतः ॥ ५.३९.४२ ॥
அந்த இரண்டு வீரர்களும், மனிதர்களில் சிறந்தவர்களான ராமனும் லட்சுமணனும், ஒன்றாக இலங்கை நகருக்கு வந்து தங்கள் அம்புகளால் அதை அழிப்பார்கள்.
5.39.43
सगणं रावणं हत्वा राघवो रघुनन्दनः।
त्वामादाय वरारोहे स्वपुरीं प्रति यास्यति ॥ ५.३९.४३ ॥
ரகுகுலத்தை மகிழ்விக்கும் ராகவர் ராவணனையும் அவனுடைய கூட்டத்தையும் கொன்று, அழகிய இடையுடையவளே, உன்னை அழைத்துக்கொண்டு தம் நகருக்குத் திரும்புவார்.
5.39.44
तदाश्वसिहि भद्रं ते भव त्वं कालकाङ्क्षिणी।
नचिराद् द्रक्ष्यसे रामं प्रज्वलन्तमिवानलम् ॥ ५.३९.४४ ॥
ஆகவே ஆறுதல் கொள், உனக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும். காலத்தை எதிர்பார்த்திரு; விரைவில் எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிரும் ராமனைக் காண்பாய்.
5.39.45
निहते राक्षसेन्द्रे च सपुत्रामात्यबान्धवे।
त्वं समेष्यसि रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.३९.४५ ॥
ராட்சசர் தலைவன் மகன்கள், அமைச்சர்கள், உறவினர்களுடன் கொல்லப்பட்ட பின், ராமனுடன் நீ இணைவாய்; சந்திரனுடன் ரோகிணி இணைவது போல.
5.39.46
क्षिप्रं त्वं देवि शोकस्य पारं द्रक्ष्यसि मैथिलि।
रावणं चैव रामेण द्रक्ष्यसे निहतं बलात् ॥ ५.३९.४६ ॥
தேவி மைதிலி, விரைவில் துயரின் மறுகரையைக் காண்பாய்; ராவணன் ராமனால் வலிமையாகக் கொல்லப்படுவதையும் காண்பாய்.
5.39.47
एवमाश्वास्य वैदेहीं हनूमान् मारुतात्मजः।
गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीं पुनरब्रवीत् ॥ ५.३९.४७ ॥
இவ்வாறு வைதேஹியை ஆறுதல் படுத்திய பின், வாயுபுத்திரன் அனுமன் புறப்படத் தீர்மானித்து, மீண்டும் வைதேஹியிடம் பேசினார்.
5.39.48
तमरिघ्नं कृतात्मानं क्षिप्रं द्रक्ष्यसि राघवम्।
लक्ष्मणं च धनुष्पाणिं लङ्काद्वारमुपागतम् ॥ ५.३९.४८ ॥
பகைவரை அழிப்பவரும், தன்னடக்கம் கொண்டவருமான அந்த ராகவனையும், வில்லைக் கையில் ஏந்தி லங்கையின் வாயிலுக்கு வந்த லக்ஷ்மணனையும் விரைவில் காண்பாய்.
5.39.49
नखदंष्ट्रायुधान् वीरान् सिंहशार्दूलविक्रमान्।
वानरान् वारणेन्द्राभान् क्षिप्रं द्रक्ष्यसि संगतान् ॥ ५.३९.४९ ॥
நகங்களும் பற்களுமே ஆயுதங்களாகக் கொண்ட, சிங்கம் மற்றும் புலியின் வீரம் கொண்ட, யானைகளின் தலைவனைப் போன்ற அந்த வீர வானரர்கள் விரைவில் ஒன்றுகூடியிருப்பதை நீ காண்பாய்.
5.39.50
शैलाम्बुदनिकाशानां लङ्कामलयसानुषु।
नर्दतां कपिमुख्यानामार्ये यूथान्यनेकशः ॥ ५.३९.५० ॥
ஆர்யையே! இலங்கையின் மலயமலைச் சிகரங்களில், மலைகளையும் மேகங்களையும் போன்ற, முழங்கும் சிறந்த வானரத் தலைவர்களின் பல கூட்டங்களை நீ காண்பாய்.
5.39.51
स तु मर्मणि घोरेण ताडितो मन्मथेषुणा।
न शर्म लभते रामः सिंहार्दित इव द्विपः ॥ ५.३९.५१ ॥
மன்மதனின் கொடிய அம்பால் உள்ளத்தின் மர்மத்தில் தாக்கப்பட்ட அந்த ராமர், சிங்கத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட யானையைப் போல் எங்கும் அமைதி பெறவில்லை.
5.39.52
रुद मा देवि शोकेन मा भूत् ते मनसो भयम्।
शचीव भर्त्रा शक्रेण सङ्गमेष्यसि शोभने ॥ ५.३९.५२ ॥
தேவியே! துக்கத்தால் அழாதே; உன் மனதில் பயம் வேண்டாம். அழகியே! சசி தன் கணவன் இந்திரனுடன் இணைந்ததுபோல் நீயும் உன் கணவனுடன் இணைவாய்.
5.39.53
रामाद् विशिष्टः कोऽन्योऽस्ति कश्चित् सौमित्रिणा समः।
अग्निमारुतकल्पौ तौ भ्रातरौ तव संश्रयौ ॥ ५.३९.५३ ॥
ராமரை விட உயர்ந்தவர் யார்? சௌமித்திரியோடு (லக்ஷ்மணரோடு) ஒப்பானவர் வேறு யார்? அக்னியும் வாயுவும் போன்ற அந்த இரு சகோதரர்களும் உனக்கு அடைக்கலமானவர்கள்.
5.39.54
नास्मिंश्चिरं वत्स्यसि देवि देशे
रक्षोगणैरध्युषितेऽतिरौद्रे।
न ते चिरादागमनं प्रियस्य
क्षमस्व मत्संगमकालमात्रम् ॥ ५.३९.५४ ॥
தேவியே! இந்த மிகக் கொடிய, ராட்சசர் கூட்டங்களால் நிறைந்த இடத்தில் நீ நீண்ட காலம் தங்கமாட்டாய். உன் அன்பருக்கான வருகை வெகு காலம் தாமதமாகாது; என்னுடன் சந்திப்பு வரும் வரை மட்டும் பொறுமையாய் இரு.