رامايانا فالميكي · السارغا 6.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.67.1
ते निवृत्ता महाकायाः श्रुत्वाङ्गदवचस्तदा।
नैष्ठिकीं बुद्धिमास्थाय सर्वे संग्रामकाङ्क्षिणः ॥ ६.६७.१ ॥
وحين سمع القرود العظام كلام أنغدا عادوا حينئذ؛ وقد اتخذوا عزماً ثابتاً، فكانوا جميعاً يتوقون إلى القتال.
6.67.2
समुदीरितवीर्यास्ते समारोपितविक्रमाः।
पर्यवस्थापिता वाक्यैरङ्गदेन बलीयसा ॥ ६.६७.२ ॥
وقد أيقظت شجاعتهم وأُثيرت بسالتهم، فثبّتهم كلام أنغدا القوي.
6.67.3
प्रयाताश्च गता हर्षं मरणे कृतनिश्चयाः।
चक्रुः सुतुमुलं युद्धं वानरास्त्यक्तजीविताः ॥ ६.६७.३ ॥
مضوا قدماً، عازمين على الموت ومملوئين فرحاً؛ وشنّ القرود، وقد تخلّوا عن حياتهم، قتالاً عنيفاً.
6.67.4
अथ वृक्षान् महाकायाः सानूनि सुमहान्ति च।
वानरास्तूर्णमुद्यम्य कुम्भकर्णमभिद्रवन् ॥ ६.६७.४ ॥
ثم رفع القرود العظام الأشجار والذرى الضخمة بسرعة، واندفعوا نحو كومباكارنا.
6.67.5
कुम्भकर्णः सुसंक्रुद्धो गदामुद्यम्य वीर्यवान्।
धर्षयन् स महाकायः समन्ताद् व्यक्षिपद् रिपून् ॥ ६.६७.५ ॥
وقد استشاط كومباكارنا الشديد البأس غضباً، فرفع عصاه الغليظة؛ فراح ذلك الضخم يهاجم الأعداء من كل جانب ويبعثرهم.
6.67.6
शतानि सप्त चाष्टौ च सहस्राणि च वानराः।
प्रकीर्णाः शेरते भूमौ कुम्भकर्णेन ताडिताः ॥ ६.६७.६ ॥
سبعمئة وثمانية آلاف من القرود، متناثرين ومضروبين من قِبَل كومباكارنا، راقدون على الأرض.
6.67.7
षोडशाष्टौ च दश च विंशत्त्रिंशत्तथैव च।
परिक्षिप्य च बाहुभ्यां खादन् स परिधावति।
भक्षयन् भृशसंक्रुद्धो गरुडः पन्नगानिव ॥ ६.६७.७ ॥
ستة عشر وثمانية وعشرة وعشرون وثلاثون؛ وكذلك يطبق عليهم بذراعيه، ويعدو وهو يلتهمهم؛ شديد الغضب يلتهمهم كما يلتهم الغارودا الثعابين.
6.67.8
कृच्छ्रेण च समाश्वस्ताः संगम्य च ततस्ततः।
वृक्षाद्रिहस्ता हरयस्तस्थुः संग्राममूर्धनि ॥ ६.६७.८ ॥
وقد استعادوا شجاعتهم بمشقة واجتمعوا من هنا وهناك، فوقف القرود في مقدمة المعركة، وفي أيديهم الأشجار وقمم الجبال.
6.67.9
ततः पर्वतमुत्पाट्य द्विविदः प्लवगर्षभः।
दुद्राव गिरिशृङ्गाभं विलम्ब इव तोयदः ॥ ६.६७.९ ॥
ثم اقتلع دفيفيدا، ثور القرود، جبلاً، وحمله مشابهاً لقمة جبل، وانطلق كالسحابة المدلاة الواطئة.
6.67.10
तं समुत्पाट्य चिक्षेप कुम्भकर्णाय वानरः।
तमप्राप्य महाकायं तस्य सैन्येऽपतत् ततः ॥ ६.६७.१० ॥
فاقتلعه القرد وقذفه نحو كومباكارنا؛ ولم يبلغ ذلك الضخم الجسد، فسقط بعدئذ على جيشه.
6.67.11
ममर्दाश्वान् गजांश्चापि रथांश्चापि गजोत्तमान्।
तानि चान्यानि रक्षांसि एवं चान्यद्गिरेः शिरः ॥ ६.६७.११ ॥
فسحق الخيل والفيلة والعربات وكذلك أفضل الفيلة؛ وتلك وغيرها من الرakshasa، وكذلك ذروة أخرى من الجبل.
6.67.12
तच्छैलवेगाभिहतं हताश्वं हतसारथिम्।
रक्षसां रुधिरक्लिन्नं बभूवायोधनं महत् ॥ ६.६७.१२ ॥
وقد أصابته قوة ذلك الجبل، فهلكت الخيل وهلك السواق، فصار ذلك الميدان العظيم مبللاً بدماء الرakshasa.
6.67.13
रथिनो वानरेन्द्राणां शरैः कालान्तकोपमैः।
शिरांसि नर्दतां जह्रुः सहसा भीमनिःस्वनाः ॥ ६.६७.१३ ॥
قطع الرماة على العربات بسهام كأنها كالا وأنتكا فجأة رؤوس زعماء القردة الهادرين، وكانوا يصدرون أصواتاً مرعبة.
6.67.14
वानराश्च महात्मानः समुत्पाट्य महाद्रुमान्।
रथानश्वान् गजानुष्ट्रान् राक्षसानभ्यसूदयन् ॥ ६.६७.१४ ॥
واقتلع القردة ذوو النفوس العظيمة الأشجار الكبيرة فقتلوا العربات والخيول والفيلة والجمال والرakshasas.
6.67.15
हनूमान् शैलशृङ्गाणि शिलाश्च विविधान् द्रुमान्।
ववर्ष कुम्भकर्णस्य शिरस्यम्बरमास्थितः ॥ ६.६७.१५ ॥
وقف هنومان في السماء فأمطر على رأس كومبهاكارنا قمم الجبال والصخور وأشجاراً شتى.
6.67.16
तानि पर्वतशृङ्गाणि शूलेन स बिभेद ह।
बभञ्ज वृक्षवर्षं च कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ६.६७.१६ ॥
حطّم بحربته تلك القمم الجبلية، وكسر كومبهاكارنا العظيم القوة أيضاً مطر الأشجار.
6.67.17
ततो हरीणां तदनीकमुग्रं
दुद्राव शूलं निशितं प्रगृह्य।
तस्थौ स तस्यापततः परस्ता-
न्महीधराग्रं हनुमान् प्रगृह्य ॥ ६.६७.१७ ॥
عندئذ أمسك كومبهاكارنا رمحاً حاداً وانقضّ على ذلك الجيش الهائل من القردة، فأمسك هنومان بقمة جبل ووقف أمامه وهو يندفع نحوه.
6.67.18
स कुम्भकर्णं कुपितो जघान
वेगेन शैलोत्तमभीमकायम्।
संचुक्षुभे तेन तदाभिभूतो
मेदार्द्रगात्रो रुधिरावसिक्तः ॥ ६.६७.१८ ॥
وغاضباً ضربه بقوة، ذلك كومبهاكارنا الذي كان جسده مرعباً كأعظم الجبال؛ فاهتز من الضربة، وقد تبللت أطرافه بالشحم وغُطّت بالدم.
6.67.19
स शूलमाविध्य तडित्प्रकाशं
गिरिं यथा प्रज्वलिताग्निशृङ्गम्।
बाह्वन्तरे मारुतिमाजघान
गुहोऽचलं क्रौञ्चमिवोग्रशक्त्या ॥ ६.६७.१९ ॥
هزّ رمحًا يلمع كالبرق، فضرب هانومان في صدره بين ذراعيه، كما تُضرب جبلٌ ذو قمم متوقدة، كما ضرب غوها جبل كراونتشا برمح عنيف.
6.67.20
स शूलनिर्भिन्नमहाभुजान्तरः
प्रविह्वलः शोणितमुद्वमन् मुखात् ।
ननाद भीमं हनुमान् महाहवे
युगान्तमेघस्तनितस्वनोपमम् ॥ ६.६७.२० ॥
طُعن هانومان بالرمح بين ذراعيه العظيمتين، فاهتز بشدة وقذف الدم من فمه، وزأر زئيرًا مرعبًا في تلك المعركة العظيمة، كرعد السحب عند نهاية الدهر.
6.67.21
ततो विनेदुः सहसा प्रहृष्टा
रक्षोगणास्तं व्यथितं समीक्ष्य।
प्लवंगमास्तु व्यथिता भयार्ताः
प्रदुद्रुवुः संयति कुम्भकर्णात् ॥ ६.६७.२१ ॥
فصرخت حشود الرakshasas فرحًا فجأةً حين رأوه متألمًا؛ أما القرود فقد أصابها الألم والخوف، فهربت في القتال من كومبهاكارنا.
6.67.22
ततस्तु नीलो बलवान् पर्यवस्थापयन् बलम्।
प्रविचिक्षेप शैलाग्रं कुम्भकर्णाय धीमते ॥ ६.६७.२२ ॥
فثبّت النيلُ القويُّ الجيشَ، ثم رمى قمةَ جبلٍ على كومبهاكارنا الحكيم.
6.67.23
तदापतन्तं सम्प्रेक्ष्य मुष्टिनाभिजघान ह।
मुष्टिप्रहाराभिहतं तच्छैलाग्रं व्यशीर्यत।
सविस्फुलिङ्गं सज्वालं निपपात महीतले ॥ ६.६७.२३ ॥
فلما رأى تلك القمة تنقضّ عليه ضربها بقبضته؛ فتحطمت قمة الجبل من ضربة القبضة، وسقطت على الأرض تتطاير شررًا ولهبًا.
6.67.24
ऋषभः शरभो नीलो गवाक्षो गन्धमादनः।
पञ्च वानरशार्दूलाः कुम्भकर्णमुपाद्रवन् ॥ ६.६७.२४ ॥
ṛṣabha وśarabha وnīla وgavākṣa وgandhamādana — هؤلاء الخمسة نمور القرود اندفعوا نحو كومباكارنا.
6.67.25
शैलैर्वृक्षैस्तलैः पादैर्मुष्टिभिश्च महाबलाः।
कुम्भकर्णं महाकायं निजघ्नुः सर्वतो युधि ॥ ६.६७.२५ ॥
ضرب القرود الأشداء كومباكارنا ذا الجسد الضخم في المعركة من كل جانب بالصخور والأشجار والأكفّ والأقدام والقبضات.
6.67.26
स्पर्शानिव प्रहारांस्तान् वेदयानो न विव्यथे।
ऋषभं तु महावेगं बाहुभ्यां परिषस्वजे ॥ ६.६७.२६ ॥
وإذ شعر كومباكارنا بتلك الضربات كأنها مجرد لمسات لم يتألم؛ ثم ضمّ ṛṣabha السريع بذراعيه بقوة.
6.67.27
कुम्भकर्णभुजाभ्यां तु पीडितो वानरर्षभः।
निपपातर्षभो भीमः प्रमुखागतशोणितः ॥ ६.६७.२७ ॥
وقد سحقته ذراعا كومباكارنا، فسقط ṛṣabha الهائل ثور القرود؛ وسال الدم من وجهه.
6.67.28
मुष्टिना शरभं हत्वा जानुना नीलमाहवे।
आजघान गवाक्षं तु तलेनेन्द्ररिपुस्तदा।
पादेनाभ्यहनत् क्रुद्धस्तरसा गन्धमादनम् ॥ ६.६७.२८ ॥
ضرب ṣarabha بقبضته، وضرب nīla في المعركة بركبته؛ ثم ضرب gavākṣa بكفّه كومباكارنا عدو إندرا، وركل gandhamādana بقدمه بعنف في غضبه.
6.67.29
दत्तप्रहारव्यथिता मुमुहुः शोणितोक्षिताः।
निपेतुस्ते तु मेदिन्यां निकृत्ता इव किंशुकाः ॥ ६.६७.२९ ॥
وقد أنهكتهم الضربات التي تلقّوها وغطّاهم الدم، فغُشي عليهم وسقطوا إلى الأرض كأشجار الكيمشوكا المقطوعة.
6.67.30
तेषु वानरमुख्येषु पातितेषु महात्मसु।
वानराणां सहस्राणि कुम्भकर्णं प्रदुद्रुवुः ॥ ६.६७.३० ॥
وعندما سقط أولئك القادة الفضلاء من الفانارا، اندفعت آلاف من الفانارا نحو كومباكارنا.
6.67.31
तं शैलमिव शैलाभाः सर्वे तु प्लवगर्षभाः।
समारुह्य समुत्पत्य ददंशुश्च महाबलाः ॥ ६.६७.३१ ॥
وصعد جميع أولئك الثيران بين القافزين، الشبيهين بالجبال، على ذلك الذي كان كجبل، ووثبوا، فعضوه بقوتهم العظيمة.
6.67.32
तं नखैर्दशनैश्चापि मुष्टिभिर्बाहुभिस्तथा।
कुम्भकर्णं महाबाहुं निजघ्नुः प्लवगर्षभाः ॥ ६.६७.३२ ॥
بأظافرهم وأسنانهم وقبضاتهم وأذرعهم ضرب أولئك الثيران بين القافزين كومباكارنا ذا الذراعين العظيمتين.
6.67.33
स वानरसहस्रैस्तु विचितः पर्वतोपमः।
रराज राक्षसव्याघ्रो गिरिरात्मरुहैरिव ॥ ६.६७.३३ ॥
وكان ذلك النمر بين الرakshasas، الشبيه بالجبل، مغطى بآلاف من الفانارا، يلمع كجبل مكسو بالأشجار النامية عليه.
6.67.34
बाहुभ्यां वानरान् सर्वान् प्रगृह्य स महाबलः।
भक्षयामास संक्रुद्धो गरुडः पन्नगानिव ॥ ६.६७.३४ ॥
فأمسك الفانارا جميعهم بذراعيه، فالتهمهم ذلك العظيم القوة وهو غاضب، كما يلتهم غارودا الثعابين.
6.67.35
प्रक्षिप्ताः कुम्भकर्णेन वक्त्रे पातालसंनिभे।
नासापुटाभ्यां संजग्मुः कर्णाभ्यां चैव वानराः ॥ ६.६७.३५ ॥
وقد أُلقي الفانارا في فم كومباكارنا الشبيه بالعالم السفلي، فخرجوا من فتحات أنفه ومن أذنيه أيضاً.
6.67.36
भक्षयन् भृशसंक्रुद्धो हरीन् पर्वतसंनिभः।
बभञ्ज वानरान् सर्वान् संक्रुद्धो राक्षसोत्तमः ॥ ६.६७.३६ ॥
وهو يلتهم القرود، شديد الغضب، كأنه جبل، أعظم الراكشاسا، حطّم جميع القرود في غضبه.
6.67.37
मांसशोणितसंक्लेदां कुर्वन् भूमिं स राक्षसः।
चचार हरिसैन्येषु कालाग्निरिव मूर्च्छितः ॥ ६.६७.३७ ॥
جاعلاً الأرض مبللة باللحم والدم، ذلك الراكشاسا، متوهجاً كنار الزمن، جال بين جيوش القرود.
6.67.38
वज्रहस्तो यथा शक्रः पाशहस्त इवान्तकः।
शूलहस्तो बभौ युद्धे कुम्भकर्णो महाबलः ॥ ६.६७.३८ ॥
كإندرا حامل الصاعقة، أو الموت حامل الحبل، هكذا لمع كومبهاكارنا العظيم القوة في الحرب، حاملاً الرمح بيده.
6.67.39
यथा शुष्काण्यरण्यानि ग्रीष्मे दहति पावकः।
तथा वानरसैन्यानि कुम्भकर्णो ददाह सः ॥ ६.६७.३९ ॥
كما تحرق النار في الصيف الغابات الجافة، هكذا أحرق كومبهاكارنا جيوش القرود.
6.67.40
ततस्ते वध्यमानास्तु हतयूथाः प्लवंगमाः।
वानरा भयसंविग्ना विनेदुर्विकृतैः स्वरैः ॥ ६.६७.४० ॥
فصرخت تلك القرود المقتولة، المحطّمة فرقها، المرتعبة، بأصوات مشوّهة.
6.67.41
अनेकशो वध्यमानाः कुम्भकर्णेन वानराः।
राघवं शरणं जग्मुर्व्यथिता भिन्नचेतसः ॥ ६.६७.४१ ॥
لجأت القرود، التي قتلها كومبهاكارنا مراراً، متألمةً ومحطمة القلوب، إلى راغافا (راما) طالبةً الحماية.
6.67.42
प्रभग्नान् वानरान् दृष्ट्वा वज्रहस्तात्मजात्मजः।
अभ्यधावत वेगेन कुम्भकर्णं महाहवे ॥ ६.६७.४२ ॥
ولما رأى القرود منهزمة، انطلق ابن حفيد إندرا حامل الصاعقة بسرعة نحو كومباكارنا في المعركة العظيمة.
6.67.43
शैलशृङ्गं महद् गृह्य विनदन् स मुहुर्मुहुः।
त्रासयन् राक्षसान् सर्वान् कुम्भकर्णपदानुगान् ॥ ६.६७.४३ ॥
ممسكًا بقمة جبل عظيمة وزائرًا مرارًا، أرعب جميع الرّاكشاسا الذين يتبعون خطى كومباكارنا.
6.67.44
चिक्षेप शैलशिखरं कुम्भकर्णस्य मूर्धनि।
स तेनाभिहतो मूर्ध्नि शैलेनेन्द्ररिपुस्तदा ॥ ६.६७.४४ ॥
قذف قمة جبل على رأس كومباكارنا، فأُصيب عدو إندرا في رأسه بذلك الجبل.
6.67.45
कुम्भकर्णः प्रजज्वाल क्रोधेन महता तदा।
सोऽभ्यधावत वेगेन वालिपुत्रममर्षणः ॥ ६.६७.४५ ॥
عندها اشتعل كومباكارنا غضبًا عظيمًا، ولم يحتمل، فانقضّ بسرعة على ابن فالي (أنغادا).
6.67.46
कुम्भकर्णो महानादस्त्रासयन् सर्ववानरान्।
शूलं ससर्ज वै रोषादङ्गदे तु महाबलः ॥ ६.६७.४६ ॥
كومباكارنا ذو الزئير العظيم، مرعبًا جميع القرود، قذف في غضبه رمحًا على أنغادا؛ وكان عظيم القوة.
6.67.47
तदापतन्तं बलवान् युद्धमार्गविशारदः।
लाघवान्मोक्षयामास बलवान् वानरर्षभः ॥ ६.६७.४७ ॥
تلك الرمح الساقط عليه تفاداها بخفة، القوي خير القرود (أنغادا)، الماهر في طرق القتال.
6.67.48
उत्पत्य चैनं तरसा तलेनोरस्यताडयत्।
स तेनाभिहतः कोपात् प्रमुमोहाचलोपमः ॥ ६.६७.४८ ॥
قفز وضربه بسرعة بكفه على صدره؛ فلما أصابته الضربة، سقط في غضبه فاقد الوعي كالجبل.
6.67.49
स लब्धसंज्ञोऽतिबलो मुष्टिं संगृह्य राक्षसः।
अपहस्तेन चिक्षेप विसंज्ञः स पपात ह ॥ ६.६७.४९ ॥
استعاد وعيه ذلك الراكشاسا شديد القوة، فقبض قبضته وقذفها بيده اليسرى؛ فاقد الوعي سقط.
6.67.50
तस्मिन् प्लवगशार्दूले विसंज्ञे पतिते भुवि।
तच्छूलं समुपादाय सुग्रीवमभिदुद्रुवे ॥ ६.६७.५० ॥
لما سقط ذلك النمر بين القرود فاقد الوعي على الأرض، أخذ الرمح واندفع نحو سوغريفا.
6.67.51
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य कुम्भकर्णं महाबलम्।
उत्पपात तदा वीरः सुग्रीवो वानराधिपः ॥ ६.६७.५१ ॥
لما رأى كومبهاكارنا الجبار مقبلا نحوه، وثب حينئذ البطل سوغريفا، سيد القرود.
6.67.52
स पर्वताग्रमुत्क्षिप्य समाविध्य महाकपिः।
अभिदुद्राव वेगेन कुम्भकर्णं महाबलम् ॥ ६.६७.५२ ॥
رفع ذلك القرد العظيم قمة جبل ودوّرها، ثم اندفع بسرعة نحو كومبهاكارنا الجبار.
6.67.53
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य कुम्भकर्णः प्लवंगमम्।
तस्थौ विवृत्तसर्वाङ्गो वानरेन्द्रस्य सम्मुखः ॥ ६.६७.५३ ॥
لما رأى ذلك القرد مقبلا نحوه، شدّ كومبهاكارنا جسده كله ووقف في مواجهة سوغريفا، ملك القرود.
6.67.54
कपिशोणितदिग्धाङ्गं भक्षयन्तं महाकपीन्।
कुम्भकर्णं स्थितं दृष्ट्वा सुग्रीवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ६.६७.५४ ॥
لما رأى سوغريفا كومبهاكارنا واقفًا، وجسده مغطى بدماء القرود، يلتهم القرود العظيمة، قال هذه الكلمات.
6.67.55
पातिताश्च त्वया वीराः कृतं कर्म सुदुष्करम्।
भक्षितानि च सैन्यानि प्राप्तं ते परमं यशः ॥ ६.६७.५५ ॥
لقد أسقطتَ الأبطال، وأنجزتَ عملًا شديد الصعوبة، والتهمتَ الجيوش، ونلتَ مجدًا عظيمًا.
6.67.56
त्यज तद् वानरानीकं प्राकृतैः किं करिष्यसि।
सहस्वैकं निपातं मे पर्वतस्यास्य राक्षस ॥ ६.६७.५६ ॥
اترك جيش القرود هذا! ماذا ستفعل بأناس عاديين؟ أيها الرّاكشاسا، اصمد أمام ضربة واحدة من جبلي هذا.
6.67.57
तद् वाक्यं हरिराजस्य सत्त्वधैर्यसमन्वितम्।
श्रुत्वा राक्षसशार्दूलः कुम्भकर्णोऽब्रवीद् वचः ॥ ६.६७.५७ ॥
لما سمع كلام ملك القرود، المفعم بالشجاعة والثبات، قال كومبهاكارنا، نمر الرّاكشاسا، هذه الكلمات.
6.67.58
प्रजापतेस्तु पौत्रस्त्वं तथैवर्क्षरजःसुतः।
धृतिपौरुषसम्पन्नस्तस्माद् गर्जसि वानर ॥ ६.६७.५८ ॥
أنت حفيد براجاباتي، وكذلك ابن ريكشاراجاس، متّصف بالثبات والبأس؛ لذلك، أيها القرد، تزأر.
6.67.59
स कुम्भकर्णस्य वचो निशम्य
व्याविध्य शैलं सहसा मुमोच।
तेनाजघानोरसि कुम्भकर्णं
शैलेन वज्राशनिसंनिभेन ॥ ६.६७.५९ ॥
فلما سمع كلام كومبهاكارنا، لوّح بالجبل فجأة ثم قذفه، وضرب بذلك الجبل الشبيه بالصاعقة صدر كومبهاكارنا.
6.67.60
तच्छैलशृङ्गं सहसा विभिन्नं
भुजान्तरे तस्य तदा विशाले।
ततो विषेदुः सहसा प्लवंगा
रक्षोगणाश्चापि मुदा विनेदुः ॥ ६.६७.६० ॥
تحطّمت تلك القمة الجبلية فجأةً بين ذراعيه العريضتين؛ فغرق القرود حينئذٍ في الجزع، وزأرت جموع الرَّاكشاسا فرحًا.
6.67.61
स शैलशृङ्गाभिहतश्चुकोप
ननाद रोषाच्च विवृत्य वक्त्रम्।
व्याविध्य शूलं स तडित्प्रकाशं
चिक्षेप हर्यृक्षपतेर्वधाय ॥ ६.६७.६१ ॥
لمّا أصابته قمّة الجبل ثار غضبًا، فزأر وفتح فاه من الغيظ؛ ولوّح برمحٍ يلمع كالبرق، فقذفه ليقتل سيّد القرود والدببة.
6.67.62
तत् कुम्भकर्णस्य भुजप्रणुन्नं
शूलं शितं काञ्चनधामयष्टिम्।
क्षिप्रं समुत्पत्य निगृह्य दोर्भ्यां
बभञ्ज वेगेन सुतोऽनिलस्य ॥ ६.६७.६२ ॥
ذلك الرمح الحادّ الذي قذفته ذراع كومباكارنا، وقد كان عموده يلمع كالذهب — وثب ابن إله الريح سريعًا، وأمسكه بذراعيه، وكسره بقوة.
6.67.63
कृतं भारसहस्रस्य शूलं कालायसं महत्।
बभञ्ज जानुमारोप्य तदा हृष्टः प्लवंगमः ॥ ६.६७.६३ ॥
ذلك الرمح العظيم المصنوع من حديد أسود يزن ألف حمل — فحينئذٍ وضعه زعيم القرود الوثّابة، وهو مسرور، على ركبته وكسره.
6.67.64
शूलं भग्नं हनुमता दृष्ट्वा वानरवाहिनी।
हृष्टा ननाद बहुशः सर्वतश्चापि दुद्रुवे ॥ ६.६७.६४ ॥
فلمّا رأى جيش القرود الرمح قد كسره هنومان، ابتهج فزأر مرارًا، وانطلق يعدو في كل الجهات.
6.67.65
बभूवाथ परित्रस्तो राक्षसो विमुखोऽभवत्।
सिंहनादं च ते चक्रुः प्रहृष्टा वनगोचराः।
मारुतिं पूजयांचक्रुर्दृष्ट्वा शूलं तथागतम् ॥ ६.६७.६५ ॥
فارتعد الراكشاسا وأدار وجهه. فصاح القرود سكان الغابة فرحين صيحة الأسد، وأكرموا هنومان ابن الريح إذ رأوا الرمح يعود هكذا.
6.67.66
स तत् तथा भग्नमवेक्ष्य शूलं
चुकोप रक्षोधिपतिर्महात्मा।
उत्पाट्य लङ्कामलयात् स शृङ्गं
जघान सुग्रीवमुपेत्य तेन ॥ ६.६७.६६ ॥
فلما رأى الرمح مكسورًا هكذا، غضب سيد الراكشاسا العظيم النفس. فاقتلع قمة من جبل لنكا، واقترب وضرب سوغريفا بها.
6.67.67
स शैलशृङ्गाभिहतो विसंज्ञः
पपात भूमौ युधि वानरेन्द्रः।
तं वीक्ष्य भूमौ पतितं विसंज्ञं
नेदुः प्रहृष्टा युधि यातुधानाः ॥ ६.६७.६७ ॥
أُصيب سيد القرود بقمة الجبل فسقط على الأرض فاقد الوعي في الحرب. فلما رأوه ساقطًا على الأرض بلا وعي، صاح اليتوذانا فرحين بالقتال.
6.67.68
समभ्युपेत्याद्भुतघोरवीर्यं
स कुम्भकर्णो युधि वानरेन्द्रम्।
जहार सुग्रीवमभिप्रगृह्य
यथानिलो मेघमिव प्रचण्डः ॥ ६.६७.६८ ॥
فاقترب كومبهاكارنا من سوغريفا سيد القرود ذي القوة العجيبة المرعبة، فقبض عليه بقوة في الحرب وحمله، كما تحمل الريح العاصفة السحابة.
6.67.69
स तं महामेघनिकाशरूप-
मुत्पाट्य गच्छन् युधि कुम्भकर्णः।
रराज मेरुप्रतिमानरूपो
मेरुर्यथा व्युच्छ्रितघोरशृङ्गः ॥ ६.६७.६९ ॥
وحمل كومبهاكارنا ذلك الذي كان بهيئة سحابة عظيمة سوداء، وهو يمضي في المعركة بجسم كجبل ميرو، فأشرق كأنه ميرو نفسه بقممه العالية المرعبة.
6.67.70
ततस्तमादाय जगाम वीरः
संस्तूयमानो युधि राक्षसेन्द्रः।
शृण्वन् निनादं त्रिदिवालयानां
प्लवङ्गराजग्रहविस्मितानाम् ॥ ६.६७.७० ॥
ثم حمله ذلك البطل ومضى، سيد الراكشاسة، يُمجَّد في الحرب، يسمع هتاف سكان السماء المندهشين لأسر ملك القرود.
6.67.71
ततस्तमादाय तदा स मेने
हरीन्द्रमिन्द्रोपममिन्द्रवीर्यः।
अस्मिन् हते सर्वमिदं हतं स्यात्
सराघवं सैन्यमितीन्द्रशत्रुः ॥ ६.६७.७१ ॥
ثم أمسكه عدو إندرا، صاحب بأس إندرا، وفكّر: إن قُتل هذا سيد القرود المماثل لإندرا، فسيُهلك هذا الجيش كله مع الراغافا.
6.67.72
विद्रुतां वाहिनीं दृष्ट्वा वानराणामितस्ततः।
कुम्भकर्णेन सुग्रीवं गृहीतं चापि वानरम् ॥ ६.६७.७२ ॥
إذ رأى جيش القرود يفرّ هنا وهناك، ورأى سوغريفا وذلك القرد مأسورين بيد كومباكارنا.
6.67.73
हनूमांश्चिन्तयामास मतिमान् मारुतात्मजः।
एवं गृहीते सुग्रीवे किं कर्तव्यं मया भवेत् ॥ ६.६७.७३ ॥
فكّر هنومان، ابن الريح الحكيم: إذا أُسر سوغريفا على هذا النحو، فماذا ينبغي أن أفعل؟
6.67.74
यद्धि न्याय्यं मया कर्तुं तत् करिष्याम्यसंशयम्।
भूत्वा पर्वतसंकाशो नाशयिष्यामि राक्षसम् ॥ ६.६७.७४ ॥
ما ينبغي لي فعله فسأفعله بلا شك. سأصير كالجبل وأُهلك ذلك الراكشاسا.
6.67.75
मया हते संयति कुम्भकर्णे
महाबले मुष्टिविशीर्णदेहे।
विमोचिते वानरपार्थिवे च
भवन्तु हृष्टाः प्लवगाः समग्राः ॥ ६.६७.७५ ॥
حين أقتل كومباكارنا العظيم القوة في القتال، وقد تحطم جسده بضربة قبضتي، ويُطلق سراح ملك القرود، فليفرح جميع القرود.
6.67.76
अथवा स्वयमप्येष मोक्षं प्राप्स्यति वानरः।
गृहीतोऽयं यदि भवेत् त्रिदशैः सासुरोरगैः ॥ ६.६७.७६ ॥
أو ربما ينال هذا القرد الخلاص بنفسه، إن كان قد أسره الآلهة والأسورا والثعابين.
6.67.77
मन्ये न तावदात्मानं बुध्यते वानराधिपः।
शैलप्रहाराभिहतः कुम्भकर्णेन संयुगे ॥ ६.६७.७७ ॥
أظن أن ملك القرود لم يدرك نفسه بعد، فقد ضربته في المعركة ضربة الجبل من كومبهاكارنا.
6.67.78
अयं मुहूर्तात् सुग्रीवो लब्धसंज्ञो महाहवे।
आत्मनो वानराणां च यत् पथ्यं तत् करिष्यति ॥ ६.६७.७८ ॥
سوغريفا، بعد لحظة يستعيد فيها وعيه، سيفعل في هذه المعركة العظيمة ما فيه الخير له وللقرود.
6.67.79
मया तु मोक्षितस्यास्य सुग्रीवस्य महात्मनः।
अप्रीतिश्च भवेत् कष्टा कीर्तिनाशश्च शाश्वतः ॥ ६.६७.७९ ॥
إن أطلقت سراح هذا السوغريفا العظيم النفس، فسيكون هناك استياء مؤلم وخسارة دائمة للشهرة.
6.67.80
तस्मान्मुहूर्तं कांक्षिष्ये विक्रमं मोक्षितस्य तु।
भिन्नं च वानरानीकं तावदाश्वासयाम्यहम् ॥ ६.६७.८० ॥
لذلك سأنتظر لحظة لأرى شجاعة المُطلَق، وفي الأثناء سأُطمئن جيش القرود المنكسر.
6.67.81
इत्येवं चिन्तयित्वाथ हनूमान् मारुतात्मजः।
भूयः संस्तम्भयामास वानराणां महाचमूम् ॥ ६.६७.८१ ॥
وبعد أن فكّر هكذا، أعاد هنومان ابن الريح تثبيت الجيش الكبير من القرود.
6.67.82
स कुम्भकर्णोऽथ विवेश लङ्कां
स्फुरन्तमादाय महाहरिं तम्।
विमानचर्यागृहगोपुरस्थैः
पुष्पाग्र्यवर्षैरभिपूज्यमानः ॥ ६.६७.८२ ॥
ثم دخل كومباكارنا لانكا حاملاً ذلك القرد العظيم الذي كان لا يزال يتخبط، وكان يُكرَّم بأمطار من أجود الزهور من الذين يقفون على القصور الهوائية والبيوت وأبواب المدينة.
6.67.83
लाजगन्धोदवर्षैस्तु सेच्यमानः शनैः शनैः।
राजवीथ्यास्तु शीतत्वात् संज्ञां प्राप महाबलः ॥ ६.६७.८३ ॥
رُشّ برذاذ من الحبوب المحمصة وماء معطر بالتدريج، فاستعاد المهيب وعيه بفضل برودة الشارع الملكي.
6.67.84
ततः स संज्ञामुपलभ्य कृच्छ्राद्
बलीयसस्तस्य भुजान्तरस्थः।
अवेक्षमाणः पुरराजमार्गं
विचिन्तयामास मुहुर्महात्मा ॥ ६.६७.८४ ॥
ثم استعاد العظيم النفس وعيه بصعوبة، وهو بين ذراعي الأقوى، فنظر إلى الشارع الملكي للمدينة وأخذ يفكر مرارا.
6.67.85
एवं गृहीतेन कथं नु नाम
शक्यं मया सम्प्रतिकर्तुमद्य।
तथा करिष्यामि यथा हरीणां
भविष्यतीष्टं च हितं च कार्यम् ॥ ६.६७.८५ ॥
وقد أُمسك بي على هذا النحو، فكيف لي الآن أن أرد؟ سأفعل بحيث يتحقق ما هو مرغوب ونافع للقرود.
6.67.86
ततः कराग्रैः सहसा समेत्य
राजा हरीणाममरेन्द्रशत्रोः।
खरैश्च कर्णौ दशनैश्च नासां
ददंश पादैर्विददार पार्श्वौ ॥ ६.६७.८६ ॥
ثم اقترب الملك، عدو أمرندرا، فجأة بأطراف أصابعه، فعضّ بأظافره الحادة أذني ملك القرود، وبأسنانه أنفه، ومزّق جانبيه بقدميه.
6.67.87
स कुम्भकर्णो हृतकर्णनासो
विदारितस्तेन रदैर्नखैश्च।
रोषाभिभूतः क्षतजार्द्रगात्रः
सुग्रीवमाविध्य पिपेष भूमौ ॥ ६.६७.८७ ॥
كومباكارنا، وقد قُطعت أذناه وأنفه ومزّقه أسنان سوغريفا وأظافره، غلبه الغضب، وجسده مبلل بالدماء من جراحه، فأمسك بسوغريفا وسحقه على الأرض.
6.67.88
स भूतले भीमबलाभिपिष्टः
सुरारिभिस्तैरभिहन्यमानः।
जगाम खं कन्दुकवज्जवेन
पुनश्च रामेण समाजगाम ॥ ६.६७.८८ ॥
سحقه الأرض بقوة مرعبة، وضربه أولئك أعداء الآلهة، فقفز إلى السماء سريعاً كالكرة، ثم عاد إلى راما.
6.67.89
कर्णनासाविहीनस्तु कुम्भकर्णो महाबलः।
रराज शोणितोत्सिक्तो गिरिः प्रस्रवणैरिव ॥ ६.६७.८९ ॥
كومباكارنا العظيم القوة، المحروم من أذنيه وأنفه، أشرق مبللاً بالدماء كجبل تتدفق منه الينابيع.
6.67.90
शोणितार्द्रो महाकायो राक्षसो भीमदर्शनः।
युद्धायाभिमुखो भूयो मनश्चक्रे निशाचरः ॥ ६.६७.९० ॥
كان الراكشاسا، جوال الليل، مبللاً بالدماء، ضخم الجسد، مرعب المنظر، فعزم مرة أخرى على مواجهة المعركة.
6.67.91
अमर्षाच्छोणितोद्गारी शुशुभे रावणानुजः।
नीलाञ्जनचयप्रख्यः ससंध्य इव तोयदः ॥ ६.६७.९१ ॥
كان أخو راوانا الأصغر يتقيأ الدم من الغضب، فأشرق كركام من الكحل الأزرق، كسحابة مع شفق المساء.
6.67.92
गते च तस्मिन् सुरराजशत्रुः
क्रोधात् प्रदुद्राव रणाय भूयः।
अनायुधोऽस्मीति विचिन्त्य रौद्रो
घोरं तदा मुद्गरमाससाद ॥ ६.६७.९२ ॥
بعد أن ذهب ذلك، اندفع عدو ملك الآلهة بغضب إلى المعركة من جديد؛ وظنّ أنه بلا سلاح، فأمسك حينها بعصا حديدية مرعبة.
6.67.93
ततः स पुर्याः सहसा महौजा
निष्क्रम्य तद् वानरसैन्यमुग्रम्।
बभक्ष रक्षो युधि कुम्भकर्णः
प्रजा युगान्ताग्निरिव प्रवृद्धः ॥ ६.६७.९३ ॥
فخرج كومباكارنا العظيم القوة فجأة من المدينة، وفي المعركة التهم ذلك الجيش الهائل من القرود، كنار نهاية العصر تلتهم الكائنات.
6.67.94
बुभुक्षितः शोणितमांसगृध्नुः
प्रविश्य तद् वानरसैन्यमुग्रम्।
चखाद रक्षांसि हरीन् पिशाचा-
न्नृक्षांश्च मोहाद् युधि कुम्भकर्णः।
यथैव मृत्युर्हरते युगान्ते
स भक्षयामास हरींश्च मुख्यान् ॥ ६.६७.९४ ॥
جائعًا نهمًا للدم واللحم، دخل كومباكارنا ذلك الجيش الهائل من القرود، فأكل في وهمه في المعركة الرakshasas والبيشاتشا والقرود والدببة؛ وكما تأخذ الموتُ عند نهاية العصر، ابتلع أيضًا كبار القرود.
6.67.95
एकं द्वौ त्रीन् बहून् क्रुद्धो वानरान् सह राक्षसैः।
समादायैकहस्तेन प्रचिक्षेप त्वरन् मुखे ॥ ६.६७.९५ ॥
فغاضب، أمسك بيد واحدة قردًا أو اثنين أو ثلاثة أو كثيرًا منها مع الرakshasas، وألقاها مسرعًا في فمه.
6.67.96
सम्प्रस्रवंस्तदा मेदः शोणितं च महाबलः।
वध्यमानो नगेन्द्राग्रैर्भक्षयामास वानरान् ॥ ६.६७.९६ ॥
وهو يسيل شحمًا ودمًا، ويُضرب بقمم الجبال، ظل ذلك القوي يلتهم القرود.
6.67.97
ते भक्ष्यमाणा हरयो रामं जग्मुस्तदा गतिम्।
कुम्भकर्णो भृशं क्रुद्धः कपीन् खादन् प्रधावति ॥ ६.६७.९७ ॥
فلجأت تلك القرود، وهي تُلتهم، إلى راما؛ وانطلق كومباكارنا الشديد الغضب، يلتهم القرود، مندفعًا إلى الأمام.
6.67.98
शतानि सप्त चाष्टौ च विंशत् त्रिंशत् तथैव च।
सम्परिष्वज्य बाहुभ्यां खादन् विपरिधावति ॥ ६.६७.९८ ॥
سبعمائة وثمانمائة وعشرون وثلاثون، يضمّهم بذراعيه ويلتهمهم، وهو يعدو هنا وهناك.
6.67.99
मेदोवसाशोणितदिग्धगात्रः
कर्णावसक्तग्रथितान्त्रमालः।
ववर्ष शूलानि सुतीक्ष्णदंष्ट्रः
कालो युगान्तस्थ इव प्रवृद्धः ॥ ६.६७.९९ ॥
جسده ملطّخ بالشحم والنخاع والدم، وعلى أذنيه سلسلة من الأمعاء متدلية، وأنيابه حادة جدًا؛ كالزمن المتضخم القائم عند نهاية دهر، أمطر الرماح.
6.67.100
तस्मिन् काले सुमित्रायाः पुत्रः परबलार्दनः।
चकार लक्ष्मणः क्रुद्धो युद्धं परपुरंजयः ॥ ६.६७.१०० ॥
في ذلك الوقت قام لakshmana، ابن سوميترا، سحّاق جيوش الأعداء وفاتح مدنهم، غاضبًا، بخوض القتال.
6.67.101
स कुम्भकर्णस्य शरान् शरीरे सप्त वीर्यवान्।
निचखानाददे चान्यान् विससर्ज च लक्ष्मणः ॥ ६.६७.१०१ ॥
ذلك الشجاع لakshmana غرس سبعة سهام في جسد كومباكارنا؛ ثم أخذ سهامًا أخرى وأطلقها.
6.67.102
पीड्यमानस्तदस्त्रं तु विशेषं तत् स राक्षसः।
ततश्चुकोप बलवान् सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ६.६७.१०२ ॥
متألمًا من ذلك السلاح الخاص، غضب الراكشاسا القوي — على لakshmana، مُزيد فرح سوميترا.
6.67.103
अथास्य कवचं शुभ्रं जाम्बूनदमयं शुभम्।
प्रच्छादयामास शरैः संध्याभ्रमिव मारुतः ॥ ६.६७.१०३ ॥
ثم كما تغطي الريحُ السحابةَ المسائية، غطّى بالسهام درعه الذهبي المشرق الجميل.
6.67.104
नीलाञ्जनचयप्रख्यः शरैः काञ्चनभूषणैः।
आपीड्यमानः शुशुभे मेघैः सूर्य इवांशुमान् ॥ ६.६७.१०४ ॥
كان كجبل من الكحل الأزرق، مغطّى بسهام مزيّنة بالذهب، يلمع كالشمس الساطعة المحجوبة بالغيوم.
6.67.105
ततः स राक्षसो भीमः सुमित्रानन्दवर्धनम्।
सावज्ञमेव प्रोवाच वाक्यं मेघौघनिःस्वनः ॥ ६.६७.१०५ ॥
فقال ذلك الراكشاسا المرعب، زائرًا كتكاثف السحب، بازدراء لمن يزيد فرح ابن سومِترا:
6.67.106
अन्तकस्याप्यकष्टेन युधि जेतारमाहवे।
युध्यता मामभीतेन ख्यापिता वीरता त्वया ॥ ६.६७.१०६ ॥
لقد أظهرت شجاعتك بقتالك بلا خوف ضدي، أنا الذي أستطيع أن أغلب حتى الموت في المعركة بسهولة.
6.67.107
प्रगृहीतायुधस्येह मृत्योरिव महामृधे।
तिष्ठन्नप्यग्रतः पूज्यः किमु युद्धप्रदायकः ॥ ६.६७.१०७ ॥
حتى من يقف أمامك في المعركة العظيمة حاملًا السلاح كأنه الموت نفسه جدير بالتوقير؛ فكيف بمن يمنح القتال؟
6.67.108
ऐरावतं समारूढो वृतः सर्वामरैः प्रभुः।
नैव शक्रोऽपि समरे स्थितपूर्वः कदाचन ॥ ६.६७.१०८ ॥
ولا حتى إندرا، سيد الآلهة، راكبًا أيراوتا ومحاطًا بجميع الخالدين، وقف يومًا أمامي في القتال.
6.67.109
अद्य त्वयाहं सौमित्रे बालेनापि पराक्रमैः।
तोषितो गन्तुमिच्छामि त्वामनुज्ञाप्य राघवम् ॥ ६.६७.१०९ ॥
يا ابن سومِترا! مع أنك ما زلت يافعًا، فقد أرضاني اليوم شجاعتك. والآن، بعد أن أستأذنك وراغافا، أريد أن أنصرف.
6.67.110
यत् तु वीर्यबलोत्साहैस्तोषितोऽहं रणे त्वया।
राममेवैकमिच्छामि हन्तुं यस्मिन् हते हतम् ॥ ६.६७.११० ॥
ولأنك أرضيتني في المعركة بشجاعتك وقوتك وحماستك، أريد أن أقتل راما وحده؛ فإذا قُتل هو، قُتل كل شيء.
6.67.111
रामे मयात्र निहते येऽन्ये स्थास्यन्ति संयुगे।
तानहं योधयिष्यामि स्वबलेन प्रमाथिना ॥ ६.६७.१११ ॥
حين يُقتل راما هنا على يدي، سأقاتل من يبقون واقفين في المعركة بقوتي الساحقة.
6.67.112
इत्युक्तवाक्यं तद् रक्षः प्रोवाच स्तुतिसंहितम्।
मृधे घोरतरं वाक्यं सौमित्रिः प्रहसन्निव ॥ ६.६७.११२ ॥
قال الرakshasa هذا ثم تكلم بكلام مملوء بالثناء؛ فتكلم سوميتري (لakshmana) كأنه يضحك، في المعركة، بكلام أشد رعبًا.
6.67.113
यस्त्वं शक्रादिभिर्देवैरसह्यः प्राप्य पौरुषम्।
तत् सत्यं नान्यथा वीर दृष्टस्तेऽद्य पराक्रमः ॥ ६.६७.११३ ॥
أنت الذي لا يُطاق حتى على إندرا وسائر الآلهة، وقد نلتَ الرجولة والبأس — هذا حق، لا غيره؛ أيها البطل، لقد رأيت اليوم شجاعتك.
6.67.115
एष दाशरथी रामस्तिष्ठत्यद्रिरिवाचलः।
अतिक्रम्य च सौमित्रिं कुम्भकर्णो महाबलः।
राममेवाभिदुद्राव कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ६.६७.११५ ॥
هذا ابن دشرتا راما واقف لا يتزعزع كالجبل؛ وتجاوز كومباكارنا العظيم القوة لاكشمانا، واندفع نحو راما وحده، كأنه يزلزل الأرض.
6.67.116
अथ दाशरथी रामो रौद्रमस्त्रं प्रयोजयन्।
कुम्भकर्णस्य हृदये ससर्ज निशितान् शरान् ॥ ६.६७.११६ ॥
ثم أطلق راما، ابن دشرتا، سلاحًا مروعًا، وأرسل سهامًا حادة إلى قلب كومباكارنا.
6.67.117
तस्य रामेण विद्धस्य सहसाभिप्रधावतः।
अङ्गारमिश्राः क्रुद्धस्य मुखान्निश्चेरुरर्चिषः ॥ ६.६७.११७ ॥
أصيب بسهم راما فاندفع المتوحش المغتاظ فجأة إلى الأمام، وانبعثت من فمه ألسنة لهب مختلطة بالجمر.
6.67.118
रामास्त्रविद्धो घोरं वै नर्दन् राक्षसपुङ्गवः।
अभ्यधावत संक्रुद्धो हरीन् विद्रावयन् रणे ॥ ६.६७.११८ ॥
أصيب بسلاح راما، فزأر سيد الرakshasas زئيراً مروعاً، وغضب غضباً شديداً، واندفع نحو القرود مشتتاً إياهم في المعركة.
6.67.119
तस्योरसि निमग्नास्ते शरा बर्हिणवाससः।
हस्ताच्चास्य परिभ्रष्टा गदा चोर्व्यां पपात ह ॥ ६.६७.११९ ॥
تلك السهام المريشة بريش الطاووس، المغروسة في صدره، والعصا الثقيلة التي انزلقت من يده فسقطت على الأرض.
6.67.120
आयुधानि च सर्वाणि विप्रकीर्यन्त भूतले।
स निरायुधमात्मानं यदा मेने महाबलः ॥ ६.६७.१२० ॥
تبعثرت جميع أسلحته على الأرض، فلما رأى القوي العظيم نفسه بلا سلاح،
6.67.121
मुष्टिभ्यां च कराभ्यां च चकार कदनं महत्।
स बाणैरतिविद्धाङ्गः क्षतजेन समुक्षितः।
रुधिरं परिसुस्राव गिरिः प्रस्रवणं यथा ॥ ६.६७.१२१ ॥
بقبضتيه ويديه أحدث مذبحة عظيمة؛ وقد اخترقت السهام جسده وغمره الدم، فجرى منه الدم كما يجري الينبوع من الجبل.
6.67.122
स तीव्रेण च कोपेन रुधिरेण च मूर्च्छितः।
वानरान् राक्षसानृक्षान् खादन् स परिधावति ॥ ६.६७.१२२ ॥
أسكره الغضب الشديد والدم، فراح يركض هنا وهناك يلتهم القرود والرakshasas والدببة.
6.67.123
अथ शृङ्गं समाविध्य भीमं भीमपराक्रमः।
चिक्षेप राममुद्दिश्य बलवानन्तकोपमः ॥ ६.६७.१२३ ॥
ثم أمسك ذلك القوي ذو البأس المرعب، المشابه للموت، قمة مرعبة فأدارها وقذفها نحو راما.
6.67.124
अप्राप्तमन्तरा रामः सप्तभिस्तमजिह्मगैः।
चिच्छेद गिरिशृङ्गं तं पुनः संधाय कार्मुकम् ॥ ६.६७.१२४ ॥
قبل أن تصل إليه، قطع راما تلك القمة الجبلية بسبعة سهام مستقيمة الطيران، ثم وضع سهما على قوسه مرة أخرى.
6.67.125
ततस्तु रामो धर्मात्मा तस्य शृङ्गं महत् तदा।
शरैः काञ्चनचित्राङ्गैश्चिच्छेद भरताग्रजः ॥ ६.६७.१२५ ॥
عندئذ قطع راما، ذو النفس البارة الأخ الأكبر لبهارتا، تلك القمة العظيمة بسهام ذهبية متنوعة الأجسام.
6.67.126
तन्मेरुशिखराकारं द्योतमानमिव श्रिया।
द्वे शते वानराणां च पतमानमपातयत् ॥ ६.६७.१२६ ॥
ذلك الذروة، الشبيهة بقمة الميرو والمتألقة بالجلال، حين سقطت أسقطت معها مئتين من الفاناراس.
6.67.127
तस्मिन् काले स धर्मात्मा लक्ष्मणो राममब्रवीत्।
कुम्भकर्णवधे युक्तो योगान् परिमृशन् बहून् ॥ ६.६७.१२७ ॥
في ذلك الوقت قال لاكشمانا، ذو النفس البارة، المنهمك في قتل كومبهاكارنا والمتأمل في وسائل كثيرة، لراما.
6.67.128
नैवायं वानरान् राजन् न विजानाति राक्षसान्।
मत्तः शोणितगन्धेन स्वान् परांश्चैव खादति ॥ ६.६७.१२८ ॥
أيها الملك، إنه لا يميز الفاناراس ولا الراكشاسا؛ مجنونا برائحة الدم يأكل أبناء جلدته والغرباء معا.
6.67.129
साध्वेनमधिरोहन्तु सर्वतो वानरर्षभाः।
यूथपाश्च यथा मुख्यास्तिष्ठन्त्वस्मिन् समन्ततः ॥ ६.६७.१२९ ॥
حسنًا، فليصعد عليه أفضل القرود من كل جانب، وليقف حوله قادة الجماعات الكبار.
6.67.130
अद्यायं दुर्मतिः काले गुरुभारप्रपीडितः।
प्रचरन् राक्षसो भूमौ नान्यान् हन्यात् प्लवंगमान् ॥ ६.६७.१३० ॥
الآن، لن يستطيع هذا الرakshasa الشرير، المسحوق تحت الحمل الثقيل، وهو يتجول على الأرض، أن يقتل القرود الأخرى.
6.67.131
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राजपुत्रस्य धीमतः।
ते समारुरुहुर्हृष्टाः कुम्भकर्णं महाबलाः ॥ ६.६७.१३१ ॥
ولما سمعت القرود الجبابرة كلام الأمير الحكيم، فرحت وصعدت على كُمبهكرنا.
6.67.132
कुम्भकर्णस्तु संक्रुद्धः समारूढः प्लवंगमैः।
व्यधूनयत् तान् वेगेन दुष्टहस्तीव हस्तिपान् ॥ ६.६७.१३२ ॥
لكن كُمبهكرنا الغاضب، لما ركبته القرود الوثابة، هزّها بعنف كما ينفض الفيل الشرس سائسيه.
6.67.133
तान् दृष्ट्वा निर्धुतान् रामो रुष्टोऽयमिति राक्षसम्।
समुत्पपात वेगेन धनुरुत्तममाददे ॥ ६.६७.१३३ ॥
ولما رأى راما القرود قد نُفضت، فكر: «هذا الرakshasa قد غضب»، فوثب بسرعة وأخذ القوس الممتازة.
6.67.134
क्रोधरक्तेक्षणो धीरो निर्दहन्निव चक्षुषा।
राघवो राक्षसं वेगादभिदुद्राव वेगितः।
यूथपान् हर्षयन् सर्वान् कुम्भकर्णबलार्दितान् ॥ ६.६७.१३४ ॥
انقضّ راغافا الثابت، وعيناه محمرّتان من الغضب كأنهما تحرقان بنظرتهما، نحو الرakshasa بسرعة، مبهجًا جميع قادة الجماعات الذين أنهكتهم قوة كُمبهكرنا.
6.67.135
स चापमादाय भुजंगकल्पं
दृढज्यमुग्रं तपनीयचित्रम्।
हरीन् समाश्वास्य समुत्पपात
रामो निबद्धोत्तमतूणबाणः ॥ ६.६७.१३५ ॥
أخذ القوس الشبيه بالأفعى، ذا الوتر المشدود والمهيب المزين بالذهب، وبعد أن طمأن القرود، انتصب راما ممسكًا بجعبته الفاخرة، وانطلق قافزًا.
6.67.136
स वानरगणैस्तैस्तु वृतः परमदुर्जयैः।
लक्ष्मणानुचरो वीरः सम्प्रतस्थे महाबलः ॥ ६.६७.१३६ ॥
محاطًا بتلك الجموع من القرود التي لا تُقهر، يتبعه لكشمانا، سار البطل ذو القوة العظيمة.
6.67.137
स ददर्श महात्मानं किरीटिनमरिंदमम्।
शोणिताप्लुतरक्ताक्षं कुम्भकर्णं महाबलः ॥ ६.६७.१३७ ॥
رأى ذلك القوي الجبار كومبكارنا العظيم، المتوّج، قاهر الأعداء، مغمورًا بالدم، عيناه محمرتان.
6.67.138
सर्वान् समभिधावन्तं यथा रुष्टं दिशागजम्।
मार्गमाणं हरीन् क्रुद्धं राक्षसैः परिवारितम् ॥ ६.६७.१३८ ॥
يندفع نحو الجميع كفيل من فيلة الجهات المغضوب، يبحث عن القرود، غاضبًا، محاطًا بالراكشاسا.
6.67.139
विन्ध्यमन्दरसंकाशं काञ्चनाङ्गदभूषणम्।
स्रवन्तं रुधिरं वक्त्राद् वर्षमेघमिवोत्थितम् ॥ ६.६७.१३९ ॥
يشبه جبلي فيندهيا وماندارا، مزيّن بأساور ذهبية، يسيل الدم من فمه، منتصب كسحابة ممطرة.
6.67.140
जिह्वया परिलिह्यन्तं सृक्किणी शोणितोक्षिते।
मृद्नन्तं वानरानीकं कालान्तकयमोपमम् ॥ ६.६७.१४० ॥
يلعق بلسانه زوايا فمه، ملطخًا بالدماء، يسحق جيش القرود، كالزمن والمُفني ويَما.
6.67.141
तं दृष्ट्वा राक्षसश्रेष्ठं प्रदीप्तानलवर्चसम्।
विस्फारयामास तदा कार्मुकं पुरुषर्षभः ॥ ६.६७.१४१ ॥
فلما رأى ذلك أفضل الرakshasas المتوهج كنار مشتعلة، شد أفضل الرجال راما قوسه حينئذ.
6.67.142
स तस्य चापनिर्घोषात् कुपितो राक्षसर्षभः।
अमृष्यमाणस्तं घोषमभिदुद्राव राघवम् ॥ ६.६७.१४२ ॥
فغضب أفضل الرakshasas من طنين ذلك القوس، ولم يحتمل ذلك الصوت، فاندفع نحو راغافا.
6.67.143
ततस्तु वातोद्धतमेघकल्पं
भुजंगराजोत्तमभोगबाहुः।
तमापतन्तं धरणीधराभ-
मुवाच रामो युधि कुम्भकर्णम् ॥ ६.६७.१४३ ॥
فلما اندفع كومبهاكارنا نحوه، كسحابة تدفعها الريح، ذي ذراعين كطيّات أفضل ملوك الثعابين، يشبه الجبل، قال راما لكومبهاكارنا في المعركة.
6.67.144
आगच्छ रक्षोऽधिप मा विषाद-
मवस्थितोऽहं प्रगृहीतचापः।
अवेहि मां राक्षसवंशनाशनं
यस्त्वं मुहूर्ताद् भविता विचेताः ॥ ६.६७.१४४ ॥
تعال يا سيد الرakshasas، لا تحزن. ها أنا ذا واقف بقوس مرفوع. اعلم أنني مدمّر سلالة الرakshasas، وفي لحظة ستفقد وعيك.
6.67.145
रामोऽयमिति विज्ञाय जहास विकृतस्वनम्।
अभ्यधावत संक्रुद्धो हरीन् विद्रावयन् रणे ॥ ६.६७.१४५ ॥
فلما عرف أن هذا راما، ضحك بصوت مشوّه، وغاضبًا جدًا، مبددًا القرود في المعركة، اندفع نحوهم.
6.67.146
दारयन्निव सर्वेषां हृदयानि वनौकसाम्।
प्रहस्य विकृतं भीमं स मेघस्तनितोपमम् ॥ ६.६७.१४६ ॥
وكأنه يمزق قلوب جميع القرود القاطنة في الغابة، ضحك ضحكة مشوّهة مرعبة كرعد السحاب.
6.67.147
कुम्भकर्णो महातेजा राघवं वाक्यमब्रवीत्।
नाहं विराधो विज्ञेयो न कबन्धः खरो न च।
न वाली न च मारीचः कुम्भकर्णः समागतः ॥ ६.६७.१४७ ॥
قال كُومبهاكارنا ذو البهاء العظيم لراغافا: «لا تحسبني فيراضا ولا كابهاندا ولا خارا ولا فالين ولا ماريتشا؛ لقد جاء كومبهاكارنا.»
6.67.148
पश्य मे मुद्गरं भीमं सर्वं कालायसं महत्।
अनेन निर्जिता देवा दानवाश्च पुरा मया ॥ ६.६७.१४८ ॥
انظر إلى هراوتي المرعبة، الكبيرة المصنوعة كلها من الحديد. بها قهرت في الماضي الآلهة والدانافا.
6.67.149
विकर्णनास इति मां नावज्ञातुं त्वमर्हसि।
स्वल्पापि हि न मे पीडा कर्णनासाविनाशनात् ॥ ६.६७.१४९ ॥
لا ينبغي أن تستخف بي باسم فيكارنا-ناسا. لا أشعر بأدنى ألم من فقدان أذنيّ وأنفي.
6.67.150
दर्शयेक्ष्वाकुशार्दूल वीर्यं गात्रेषु मेऽनघ।
ततस्त्वां भक्षयिष्यामि दृष्टपौरुषविक्रमम् ॥ ६.६७.१५० ॥
أظهر بأسك على أعضائي أيها النمر من بني إكشفاكو، يا طاهر. ثم بعدما أرى رجولتك وبأسك سألتهمك.
6.67.151
स कुम्भकर्णस्य वचो निशम्य
रामः सुपुङ्खान् विससर्ज बाणान्।
तैराहतो वज्रसमप्रवेगै-
र्न चुक्षुभे न व्यथते सुरारिः ॥ ६.६७.१५१ ॥
لما سمع راما كلام كومبهاكارنا أطلق سهاماً حسنة الريش. وقد أصيب بتلك السهام ذات السرعة كالصاعقة، فلم يضطرب عدو الآلهة ولم يتألم.
6.67.152
यैः सायकैः सालवरा निकृत्ता
वाली हतो वानरपुङ्गवश्च।
ते कुम्भकर्णस्य तदा शरीरं
वज्रोपमा न व्यथयाम्प्रचक्रुः ॥ ६.६७.१५२ ॥
تلك السهام نفسها، التي بها قُطعت أشجار السال النبيلة وقُتل فالين سيد القرود، ورغم كونها كالصاعقة لم تُحدث أي ألم في جسد كومبهاكارنا.
6.67.153
स वारिधारा इव सायकांस्तान्
पिबन् शरीरेण महेन्द्रशत्रुः।
जघान रामस्य शरप्रवेगं
व्याविध्य तं मुद्गरमुग्रवेगम् ॥ ६.६७.१५३ ॥
فشرب تلك السهام بجسده كأنها تيارات ماء، عدو إندرا، فضرب قوة سهم راما، مُدِيرًا تلك الهراوة شديدة السرعة.
6.67.154
ततस्तु रक्षः क्षतजानुलिप्तं
वित्रासनं देवमहाचमूनाम्।
व्याविध्य तं मुद्गरमुग्रवेगं
विद्रावयामास चमूं हरीणाम् ॥ ६.६७.१५४ ॥
ثم إن ذلك الراكشاسا، الملطخ بالدم، الذي يرهب جيوش الآلهة العظيمة، وهو يدير تلك الهراوة شديدة السرعة، فرّق جيش القرود.
6.67.155
वायव्यमादाय ततोऽपरास्त्रं
रामः प्रचिक्षेप निशाचराय।
समुद्गरं तेन जहार बाहुं
स कृत्तबाहुस्तुमुलं ननाद ॥ ६.६७.१५५ ॥
ثم أخذ راما سلاحًا آخر يُدعى الفايافيا، فأطلقه على الجوّال الليلي؛ فقطع به ذراعه مع الهراوة. فلما قُطعت ذراعه زأر زئيرًا مدويًا.
6.67.156
स तस्य बाहुर्गिरिशृङ्गकल्पः
समुद्गरो राघवबाणकृत्तः।
पपात तस्मिन् हरिराजसैन्ये
जघान तां वानरवाहिनीं च ॥ ६.६७.१५६ ॥
سقطت تلك الذراع المقطوعة بسهم راغافا، كأنها قمة جبل، مع الهراوة، على جيش ملك القرود فسحقت تلك الجموع من القرود.
6.67.157
ते वानरा भग्नहतावशेषाः
पर्यन्तमाश्रित्य तदा विषण्णाः।
प्रपीडिताङ्गा ददृशुः सुघोरं
नरेन्द्ररक्षोऽधिपसंनिपातम् ॥ ६.६७.१५७ ॥
وقف أولئك القرود، بقاياه المكسورة والمضروبة، حينها كئيبين، يلجأون إلى الطرف، وقد أُنهكت أطرافهم، ويشهدون المواجهة الرهيبة بين سيد البشر وسيد الراكشاسا.
6.67.158
स कुम्भकर्णोऽस्त्रनिकृत्तबाहु-
र्महासिकृत्ताग्र इवाचलेन्द्रः।
उत्पाटयामास करेण वृक्षं
ततोऽभिदुद्राव रणे नरेन्द्रम् ॥ ६.६७.१५८ ॥
فاقتلع كومباكارنا، الذي قُطعت ذراعه بالسهام، كجبل الملوك المقطوع القمة بسيف عظيم، شجرة بيده، ثم اندفع في المعركة نحو سيد البشر راما.
6.67.159
तं तस्य बाहुं सहतालवृक्षं
समुद्यतं पन्नगभोगकल्पम्।
ऐन्द्रास्त्रयुक्तेन जघान रामो
बाणेन जाम्बूनदचित्रितेन ॥ ६.६७.१५९ ॥
فضرب راما ذراعه تلك المرفوعة مع شجرة النخيل، كالجسد الملتف للثعبان، بسهم موصول بسلاح إندرا ومزين بالذهب.
6.67.160
स कुम्भकर्णस्य भुजो निकृत्तः
पपात भूमौ गिरिसंनिकाशः।
विचेष्टमानो निजघान वृक्षान्
शैलान् शिलावानरराक्षसांश्च ॥ ६.६७.१६० ॥
سقطت ذراع كومباكارنا المقطوعة على الأرض كجبل، وهو يتلوى قتل الأشجار والصخور والحجارة والقرود والراكشاسا.
6.67.161
तं छिन्नबाहुं समवेक्ष्य रामः
समापतन्तं सहसा नदन्तम्।
द्वावर्धचन्द्रौ निशितौ प्रगृह्य
चिच्छेद पादौ युधि राक्षसस्य ॥ ६.६७.१६१ ॥
فلما رأى راما ذلك الذي قُطعت ذراعه ينقضّ فجأة صارخاً، أخذ سهمين حادين على شكل نصف قمر فقطع في المعركة ساقي ذلك الراكشاسا.
6.67.162
तौ तस्य पादौ प्रदिशो दिशश्च
गिरेर्गुहाश्चैव महार्णवं च।
लङ्कां च सेनां कपिराक्षसानां
विनादयन्तौ विनिपेततुश्च ॥ ६.६७.१६२ ॥
سقطت ساقاه، فأرعدت الجهات والجهات الفرعية، ومغارات الجبل، والمحيط العظيم، ولانكا، وجيش القرود والراكشاسا.
6.67.163
निकृत्तबाहुर्विनिकृत्तपादो
विदार्य वक्त्रं वडवामुखाभम्।
दुद्राव रामं सहसाभिगर्जन्
राहुर्यथा चन्द्रमिवान्तरिक्षे ॥ ६.६७.१६३ ॥
وقد قُطعت ذراعاه وقُطعت ساقاه، فتح فمه كنار الوَدَبَامُخا، وزأر فاندفع فجأة نحو راما، كما يندفع راهو نحو القمر في السماء.
6.67.164
अपूरयत् तस्य मुखं शिताग्रै
रामः शरैर्हेमपिनद्धपुङ्खैः।
सम्पूर्णवक्त्रो न शशाक वक्तुं
चुकूज कृच्छ्रेण मुमूर्च्छ चापि ॥ ६.६७.१६४ ॥
ملأ راما فمه بسهام حادة ذات ريش ذهبي؛ ولأن فمه امتلأ لم يستطع الكلام، فأنّ بصعوبة وأغمي عليه أيضاً.
6.67.165
अथाददे सूर्यमरीचिकल्पं
स ब्रह्मदण्डान्तककालकल्पम्।
अरिष्टमैन्द्रं निशितं सुपुङ्खं
रामः शरं मारुततुल्यवेगम् ॥ ६.६७.१६५ ॥
ثم أخذ راما السهم المسمى أريشطا، المنسوب إلى إندرا، الحاد ذو الريش الجميل، الشبيه بأشعة الشمس، وبعصا براهما والموت والزمن، السريع كالريح.
6.67.166
तं वज्रजाम्बूनदचारुपुङ्खं
प्रदीप्तसूर्यज्वलनप्रकाशम्।
महेन्द्रवज्राशनितुल्यवेगं
रामः प्रचिक्षेप निशाचराय ॥ ६.६७.१६६ ॥
فأطلق راما ذلك السهم، ذا الريش الجميل من الألماس والذهب، المتألق كنار الشمس الملتهبة، السريع كصاعقة مهيندرا والبرق، على الجوال في الليل.
6.67.167
स सायको राघवबाहुचोदितो
दिशःस्वभासा दश सम्प्रकाशयन्।
विधूमवैश्वानरभीमदर्शनो
जगाम शक्राशनिभीमविक्रमः ॥ ६.६७.१६७ ॥
انطلق ذلك السهم، المدفوع بذراع راغافا، مضيئاً الجهات العشر بنوره، مخيفاً المنظر كنار بلا دخان، ماضياً بقوة مرعبة كصاعقة إندرا.
6.67.168
स तन्महापर्वतकूटसंनिभं
सुवृत्तदंष्ट्रं चलचारुकुण्डलम्।
चकर्त रक्षोऽधिपतेः शिरस्तदा
यथैव वृत्रस्य पुरा पुरंदरः ॥ ६.६७.१६८ ॥
قطع رأس سيد الراكشاسا، الذي كان كقمة جبل عظيم، ذا أسنان مستديرة مُحكمة وأقراط جميلة متأرجحة، كما قطع بورندرا رأس فريترا في الزمن القديم.
6.67.169
कुम्भकर्णशिरो भाति कुण्डलालंकृतं महत्।
आदित्येऽभ्युदिते रात्रौ मध्यस्थ इव चन्द्रमाः ॥ ६.६७.१६९ ॥
كان رأس كومبهكارنا العظيم، المزين بالأقراط، يتألق كالقمر الواقف في منتصف الليل بعد طلوع الشمس.
6.67.170
तद् रामबाणाभिहतं पपात
रक्षःशिरः पर्वतसंनिकाशम्।
बभञ्ज चर्यागृहगोपुराणि
प्राकारमुच्चं तमपातयच्च ॥ ६.६७.१७० ॥
سقط ذلك الرأس للراكشاسا، الذي كان كالجبل، بعد أن أصابه سهم راما؛ فحطّم أبواب أبراج الحراسة، وأسقط السور العالي أيضًا.
6.67.171
तच्चातिकायं हिमवत् प्रकाशं
रक्षस्तदा तोयनिधौ पपात।
ग्राहान् परान् मीनवरान् भुजंगमान्
ममर्द भूमिं च तथा विवेश ॥ ६.६७.१७१ ॥
وقع ذلك الراكشاسا عظيم الجسم، المتألق كالهيمالايا، في المحيط؛ فسحق التماسيح والأسماك الفاخرة الأخرى والثعابين، ودخل أيضًا في الأرض.
6.67.172
तस्मिन् हते ब्राह्मणदेवशत्रौ
महाबले संयति कुम्भकर्णे।
चचाल भूर्भूमिधराश्च सर्वे
हर्षाच्च देवास्तुमुलं प्रणेदुः ॥ ६.६७.१७२ ॥
لما قُتل كومبهكارنا ذو القوة العظيمة، عدو البراهمة والآلهة، في المعركة، ارتجفت الأرض وجميع الجبال، وأطلقت الآلهة صيحات مدوية من الفرح.
6.67.173
ततस्तु देवर्षिमहर्षिपन्नगाः
सुराश्च भूतानि सुपर्णगुह्यकाः।
सयक्षगन्धर्वगणा नभोगताः
प्रहर्षिता रामपराक्रमेण ॥ ६.६७.१७३ ॥
فابتهج حينئذ الدِّيفَرْشِيّون والمَهَرْشِيّون والنَّاغات والآلهة والكائنات والغارُودات والغُهيَكات وجموع اليَكْشَات والغَنْدَهَرْفات الواقفون في السماء بشجاعة راما.
6.67.174
ततस्तु ते तस्य वधेन भूरिणा
मनस्विनो नैर्ऋतराजबान्धवाः।
विनेदुरुच्चैर्व्यथिता रघूत्तमं
हरिं समीक्ष्यैव यथा मतंगजाः ॥ ६.६७.१७४ ॥
فصرخ حينئذ أقارب ملك الرَّاكْشَسَة ذوو النفوس الكريمة، المكلومون بتلك المقتلة العظيمة، صرخوا بصوت عالٍ حين رأوا خيرَ الرَّغُوِيّين والقرد، كالفيلة الهائجة.
6.67.175
स देवलोकस्य तमो निहत्य
सूर्यो यथा राहुमुखाद् विमुक्तः।
तथा व्यभासीद्धरिसैन्यमध्ये
निहत्य रामो युधि कुम्भकर्णम् ॥ ६.६७.१७५ ॥
كما تُشرق الشمس، إذ تنفلت من فم راهو فتبدّد ظلمة عالم الآلهة، هكذا أشرق راما في وسط جيش القرود بعد أن قتل كُمْبَكَرْنَا في المعركة.
6.67.176
प्रहर्षमीयुर्बहवश्च वानराः
प्रबुद्धपद्मप्रतिमैरिवाननैः।
अपूजयन् राघवमिष्टभागिनं
हते रिपौ भीमबले नृपात्मजम् ॥ ६.६७.१७६ ॥
فامتلأ كثيرٌ من القرود بالفرح، وكانت وجوههم كاللوتس المتفتح. ولمّا قُتل العدو ذو القوة الرهيبة، أكرموا راغَفا ابنَ الملك، شريكَ ثمرة الأمنيات.
6.67.177
स कुम्भकर्णं सुरसैन्यमर्दनं
महत्सु युद्धेषु कदाचनाजितम्।
ननन्द हत्वा भरताग्रजो रणे
महासुरं वृत्रमिवामराधिपः ॥ ६.६७.१७७ ॥
فابتهج أخو بهراتا الأكبر راما، إذ قتل في المعركة كُمْبَكَرْنَا، مُهلِك جيش الآلهة الذي لم يُقهر قط في الحروب العظيمة، كما ابتهج سيّد الخالدين إذ قتل الأسورا العظيم فريترا.