رامايانا فالميكي · السارغا 7.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.108.1
ते दूता रामवाक्येन चोदिता लघुविक्रमाः ।
प्रजग्मुर्मधुरां शीघ्रं चक्रुर्वासं न चाध्वनि ॥ ७.१०८.१ ॥
انطلق أولئك الرسل خفيفو الخطى، مدفوعين بأمر راما، مسرعين نحو مَثُرا، ولم يقيموا في الطريق.
7.108.2
ते तु त्रिभिरहोरात्रैः सम्प्राप्य मधुरामथ ।
शत्रुघ्नाय यथातत्त्वमाचख्युः सर्वमेव तत् ॥ ७.१०८.२ ॥
بلغوا مَثُرا في ثلاثة أيام وليال، ثم أخبروا شاتروغنا بكل شيء كما كان حقًّا.
7.108.3
लक्ष्मणस्य परित्यागं प्रतिज्ञां राघवस्य च ।
पुत्रयोरभिषेकं च पौरानुगमनं तथा ॥ ७.१०८.३ ॥
ترك لاكشمانا، وعهد راغافا، وتتويج الابنين، وكذلك اتّباع أهل المدينة لهما—
7.108.4
कुशस्य नगरी रम्या विन्ध्यपर्वतरोधसि ।
कुशावतीति नाम्ना सा कृता रामेण धीमता ।
श्रावस्तीति पुरी रम्या श्राविता च लवस्य ह ॥ ७.१०८.४ ॥
مدينة كُشا البهيّة على سفح جبل فينديا سمّاها الحكيم راما كوشاواتي؛ ومدينة لافا البهيّة أُعلنت باسم شرافاستي.
7.108.5
अयोध्यां विजनां कृत्वा राघवो भरतस्तथा ।
स्वर्गस्य गमनोद्योगं कृतवन्तौ महारथौ ॥ ७.१०८.५ ॥
جعل راغافا وبهاراتا، الفارسان العظيمان، أيوديا خالية من الناس، وشرعا في الاستعداد للذهاب إلى السماء.
7.108.6
एवं सर्वं निवेद्याशु शत्रुघ्नाय महात्मने ।
विरेमुस्ते ततो दूतास्त्वर राजेति चाब्रुवन् ॥ ७.१०८.६ ॥
وبعد أن أبلغوا كل شيء بسرعة إلى شاتروغنا العظيم النفس، توقف الرسل وقالوا: «أيها الملك، أسرِع!»
7.108.7
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं कुलक्षयमुपस्थितम् ।
प्रकृतीस्तु समानीय काञ्चनं च पुरोधसम् ॥ ७.१०८.७ ॥
وحين سمع أن العلامة المروعة لهلاك السلالة قد دنت، استدعى الرعية والكاهن كاانchana.
7.108.8
तेषां सर्वं यथावृत्तमब्रवीद्रघनन्दनः ।
आत्मनश्च विपर्यासं भविष्यं भ्रातृभिः सह ॥ ७.१०८.८ ॥
فأخبرهم رغو‑نندانا بكل ما جرى كما وقع، وبالانقلاب القادم عليه وعلى إخوته أيضاً.
7.108.9
ततः पुत्रद्वयं वीरः सो ऽभ्यषिञ्चन्नराधिपः ।
सुबाहुर्मधुरां लेभे शत्रुघाती च वैदिशम् ॥ ७.१०८.९ ॥
ثم مسح ذلك البطل سيد الرجال ابنيه بالتتويج: فنال سوباهو مادورا، ونال شاتروغهاتي فايديشا.
7.108.10
द्विधा कृत्वा तु तां सेनां माधुरीं पुत्रयोर्द्वयोः ।
धनं च युक्तं कृत्वा वै स्थापयामास पार्थिवः ॥ ७.१०८.१० ॥
وبعد أن قسم ذلك الجيش إلى قسمين، جيشاً لمادورا، وقسم الثروة على نحو مناسب، أقام الملك ابنيه.
7.108.11
सुबाहुं मधुरायां च वैदेशे शत्रुघातिनम् ।
ययौ स्थाप्य तदा ऽयोध्यां रथेनैकेन राघवः ॥ ७.१०८.११ ॥
بعد أن أقام سوباهو في مادورا وشاتروغهاتي في فايديشا، غادر الراغافا أيوديا وحده على عربة واحدة.
7.108.12
स ददर्श महात्मानं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
सूक्ष्मक्षौमाम्बरधरं मुनिभिः सार्धमक्षयैः ॥ ७.१०८.१२ ॥
رأى نفسًا عظيمة تتوهج كالنار، لابسة ثيابًا حريرية رقيقة، مع حكماء لا يفنون.
7.108.13
सो ऽभिवाद्य ततो रामं प्राञ्जलिः प्रयतेन्द्रियः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञं धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.१३ ॥
ثم حيّا راما تحية احترام، ضامًّا كفّيه، ضابطًا حواسه، متأمّلًا في الدارما وحدها، وقال لعارف الدارما هذه الكلمات.
7.108.14
कृत्वाभिषेकं सुतयोर्द्वयो राघवनन्दन ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.१४ ॥
يا بهجة آل راغهو! بعد أن تُتمّ تنصيب الابنين، أيها الملك، اعلم أنني قد عقدت العزم على اتباعك.
7.108.15
न चान्यदपि वक्तव्यमतो वीर न शासनम् ।
विलोक्यमानमिच्छामि मद्विधेन विशेषतः ॥ ७.१०८.१५ ॥
يا بطل! فلا حاجة لقول شيء آخر، ولا أمر؛ إني أرغب أن ينظر إليّ من هو مثلي نظرة خاصة.
7.108.16
तस्य तां बुद्धिमक्लीबां विज्ञाय रघुनन्दनः ।
बाढमित्येव शत्रुघ्नं रामो वाक्यमुवाच ह ॥ ७.१०८.१६ ॥
ولما علم راما، بهجة آل راغهو، عزمه الثابت، قال لشاتروغنا: «حسنًا»، ونطق بهذه الكلمات.
7.108.17
तस्य वाक्यस्य वाक्यान्ते वानराः कामरूपिणः ।
ऋक्षराक्षससङ्घाश्च समापेतुरनेकशः ॥ ७.१०८.१७ ॥
وعند انتهاء كلامه، تجمّعت أعداد كثيرة من القرود التي تتخذ أي هيئة تشاؤها، ومن جماعات الدببة والراكشاسا.
7.108.18
सुग्रीवं ते पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ।
तं रामं द्रष्टुमनसः स्वर्गायाभिमुखं स्थितम् ॥ ७.१०८.१८ ॥
وقد جعلوا سوغريفا في المقدمة، فاجتمعوا جميعًا، راغبين في رؤية ذلك الراما الذي كان واقفًا متجهًا نحو السماء.
7.108.19
देवपुत्रा ऋषिसुता गन्धर्वाणां सुतास्तथा ।
रामक्षयं विदित्वा ते सर्व एव समागताः ॥ ७.१०८.१९ ॥
جاء أبناء الآلهة وأبناء الحكماء وكذلك أبناء الغندهاروا، إذ علموا برحيل راما، فاجتمعوا جميعًا.
7.108.20
ते राममभिवाद्योचुः सर्वे वानरराक्षसाः ।
तवानुगमने राजन्सम्प्राप्ताः कृतनिश्चयाः ॥ ७.१०८.२० ॥
حيّا جميع الفانارا والراكشاسا راما بإجلال وقالوا: «أيها الملك، لقد جئنا عازمين على اتباعك».
7.108.21
यदि राम विनास्माभिर्गच्छेस्त्वं पुरुषोत्तम ।
यमदण्डमिवोद्यम्य त्वया स्म विनिपातिताः ॥ ७.१०८.२१ ॥
«يا راما، إن مضيت دوننا، يا أفضل الرجال، فكأنك رفعت عصا يما وأسقطتنا بها.»
7.108.22
तैरेवमुक्तः काकुत्स्थो बाढमित्यब्रवीत् स्मयन् ॥ ७.१०८.२२ ॥
فلما خاطبوه بذلك قال راما من سلالة كاكوتستها مبتسمًا: «حسنًا جدًا».
7.108.23
एतस्मिन्नन्तरे रामं सुग्रीवो ऽपि महाबलः ।
प्रणम्य विधिवद्वीरं विज्ञापयितुमुद्यतः ॥ ७.१०८.२३ ॥
وفي هذه الأثناء، انحنى سوغريفا العظيم القوة للبطل راما وفق الأصول، واستعد ليُبدي طلبه.
7.108.24
अभिषिच्याङ्गदं वीरमागतो ऽस्मि नरेश्वर ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.२४ ॥
«أيها السيد للبشر، لقد جئت بعد أن نصّبت البطل أنغادا ملكًا. أيها الملك، اعلم أنني عازم على اتباعك.»
7.108.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामो रमयतां वरः ।
वानरेन्द्रमथोवाचं मैत्रं तस्यानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.२५ ॥
فلما سمع راما، أفضل من يُسعد، كلامه، متذكرًا صداقته، خاطب ملك القرود.
7.108.26
सखे शृणुष्व सुग्रीव न त्वया ऽहं विनाकृतः ।
गच्छेयं देवलोकं वा परमं वा पदं महत् ॥ ७.१०८.२६ ॥
أيها الصديق سوغريفا، اسمع: لن أذهب إلى عالم الآلهة ولا إلى مقام أسمى وأعظم بعيدًا عنك.
7.108.27
बिभीषणमथोवाच राक्षसेन्द्रं महायशाः ।
यावत्प्रजा धरिष्यन्ति तावत्त्वं वै बिभीषण ।
राक्षसेन्द्र महावीर्य लङ्कास्थस्त्वं धरिष्यसि ॥ ७.१०८.२७ ॥
ثم قال راما، عظيم الشهرة، لفيبهيشانا ملك الراكشاسا: يا فيبهيشانا، ما دامت الرعية باقية، فأنت، يا ملك الراكشاسا الجبار، ستقيم في لانكا وتحكم.
7.108.28
यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठति मेदिनी ।
यावच्च मत्कथा लोके तावद्राज्यं तवास्त्विह ॥ ७.१०८.२८ ॥
ما دام القمر والشمس باقيين، وما دامت الأرض قائمة، وما دامت قصتي تُروى في العالم، فليكن لك ملك هنا.
7.108.29
शासितस्त्वं सखित्वेन कार्यं ते मम शासनम् ।
प्रजाः संरक्ष धर्मेण नोत्तरं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१०८.२९ ॥
أنت مأمور مني بوصفك صديقًا، وأمري هو واجبك. احم الرعية بالدارما، ولا ينبغي لك أن تجيب بخلاف ذلك.
7.108.30
किञ्चान्यद्वक्तुमिच्छामि राक्षसेन्द्र महामते ॥ ७.१०८.३० ॥
يا ملك الراكشاسا عظيم الحكمة، أريد أن أقول شيئًا آخر.
7.108.31
आराधय जगन्नाथमिक्ष्वाकुकुलदैवतम् ।
आराधनीयमनिशं सर्वैर्दैवैः सवासवैः ॥ ७.१०८.३१ ॥
اعبد رب العالم، إله سلالة إكشفاكو. يجب أن يُعبد دائمًا من جميع الآلهة مع فاسافا (إندرا).
7.108.32
तथेति प्रतिजग्राह रामवाक्यं विभीषणः ।
राजा राक्षसमुख्यानां राघवाज्ञामनुस्मरन् ॥ ७.१०८.३२ ॥
قال فيبهيشانا: «ليكن ذلك»، وقبل كلام راما، ملك كبار الراكشاسا، متذكرًا أمر راغافا.
7.108.33
तमेवमुक्त्वा काकुत्स्थो हनूमन्तमथाब्रवीत् ।
जीविते कृतबुद्धिस्त्वं मा प्रतिज्ञां विलोपय ॥ ७.१०८.३३ ॥
ثم قال كاكوتستها (راما) لهانومان بعدما تكلم معه هكذا: «لقد عزمت على البقاء حيًا؛ فلا تنقض عهدك.»
7.108.34
मत्कथाः प्रचरिष्यन्ति यावल्लोके हरीश्वर ।
तावद्रमस्व सुप्रीतो मद्वाक्यमनुपालयन् ॥ ७.१०८.३४ ॥
أيها سيد القرود، ما دامت قصص عني تتداول في العالم، فابتهج هنا مسرورًا جدًا، مطيعًا كلمتي.
7.108.35
एवमुक्तस्तु हनुमान्राघवेण महात्मना ।
वाक्यं विज्ञापयामास परं हर्षमवाप्य च ॥ ७.१०८.३५ ॥
وهكذا خاطبه راغافا العظيم، فنال هانومان فرحًا عظيمًا وأعلن كلامه.
7.108.36
यावत्तव कथा लोके विचरिष्यति पावनी ।
तावत्स्थास्यामि मेदिन्यां तवाज्ञामनुपालयन् ॥ ७.१०८.३६ ॥
ما دامت قصتك الطاهرة تتداول في العالم، سأبقى على الأرض أتبع أمرك.
7.108.37
जाम्बवन्तं तथोक्त्वा तु वृद्धं ब्रह्मसुतं तथा ।
मैन्दं च द्विविदं चैव पञ्च जाम्बवता सह ।
यावत्कलिश्च सम्प्राप्तस्तावज्जीवत सर्वदा ॥ ७.१०८.३७ ॥
وبعد أن قال هكذا للشيخ جامبافان ابن براهما، وكذلك لمايندا ودفيفيدا، ولخمسة مع جامبافان، قال: ستحيون دائماً حتى يأتي عصر كالي.
7.108.38
तानेवमुक्त्वा काकुत्स्थः सर्वांस्तानृक्षवानरान् ।
उवाच बाढं गच्छध्वं मया सार्धं यथेप्सितम् ॥ ७.१०८.३८ ॥
وبعد أن قال هكذا لأولئك الدببة والقرود جميعاً، قال راما، سليل كاكوتستا: حسناً، سيروا معي كما تشاؤون.