Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.108

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.108.1

ते दूता रामवाक्येन चोदिता लघुविक्रमाः ।
प्रजग्मुर्मधुरां शीघ्रं चक्रुर्वासं न चाध्वनि ॥ ७.१०८.१ ॥

ରାମଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ସେହି ଦ୍ରୁତଗାମୀ ଦୂତମାନେ ଶୀଘ୍ର ମଥୁରା ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲେ; ପଥରେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ବିଶ୍ରାମ ନେଲେ ନାହିଁ।

7.108.2

ते तु त्रिभिरहोरात्रैः सम्प्राप्य मधुरामथ ।
शत्रुघ्नाय यथातत्त्वमाचख्युः सर्वमेव तत् ॥ ७.१०८.२ ॥

ସେମାନେ ତିନି ଦିନ-ରାତିରେ ମଥୁରା ପହଞ୍ଚି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ସବୁକଥା ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ଜଣାଇଲେ।

7.108.3

लक्ष्मणस्य परित्यागं प्रतिज्ञां राघवस्य च ।
पुत्रयोरभिषेकं च पौरानुगमनं तथा ॥ ७.१०८.३ ॥

ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପରିତ୍ୟାଗ, ରାଘବଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା, ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଏବଂ ପୌରଜନଙ୍କ ଅନୁଗମନ—

7.108.4

कुशस्य नगरी रम्या विन्ध्यपर्वतरोधसि ।
कुशावतीति नाम्ना सा कृता रामेण धीमता ।
श्रावस्तीति पुरी रम्या श्राविता च लवस्य ह ॥ ७.१०८.४ ॥

କୁଶଙ୍କ ରମଣୀୟ ନଗରୀ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ତଟରେ ଅଛି; ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାମ ତାହାର ନାମ କୁଶାବତୀ ରଖିଲେ। ଲବଙ୍କ ରମଣୀୟ ପୁରୀ ଶ୍ରାବସ୍ତୀ ବୋଲି ଘୋଷିତ ହେଲା।

7.108.5

अयोध्यां विजनां कृत्वा राघवो भरतस्तथा ।
स्वर्गस्य गमनोद्योगं कृतवन्तौ महारथौ ॥ ७.१०८.५ ॥

ରାଘବ ଓ ଭରତ—ସେହି ଦୁଇ ମହାରଥୀ—ଅଯୋଧ୍ୟାକୁ ଜନଶୂନ୍ୟ କରି ସ୍ୱର୍ଗ ଅଭିମୁଖେ ଯିବାର ଉଦ୍ୟୋଗ କଲେ।

7.108.6

एवं सर्वं निवेद्याशु शत्रुघ्नाय महात्मने ।
विरेमुस्ते ततो दूतास्त्वर राजेति चाब्रुवन् ॥ ७.१०८.६ ॥

ଏହିପରି ସବୁକଥା ମହାତ୍ମା ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଜଣାଇ ସେ ଦୂତମାନେ ବିରାମ ନେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ଶୀଘ୍ର କରନ୍ତୁ।"

7.108.7

तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं कुलक्षयमुपस्थितम् ।
प्रकृतीस्तु समानीय काञ्चनं च पुरोधसम् ॥ ७.१०८.७ ॥

କୁଳକ୍ଷୟର ଭୟଙ୍କର ସଂକେତ ନିକଟ ହୋଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ପୁରୋହିତ କାଞ୍ଚନଙ୍କୁ ଡକାଇଲେ।

7.108.8

तेषां सर्वं यथावृत्तमब्रवीद्रघनन्दनः ।
आत्मनश्च विपर्यासं भविष्यं भ्रातृभिः सह ॥ ७.१०८.८ ॥

ରଘୁନନ୍ଦନ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଯାହା ଘଟିଥିଲା ସବୁ ଯଥାଯଥ କହିଲେ; ନିଜର ଓ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସନ୍ତା ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିଲେ।

7.108.9

ततः पुत्रद्वयं वीरः सो ऽभ्यषिञ्चन्नराधिपः ।
सुबाहुर्मधुरां लेभे शत्रुघाती च वैदिशम् ॥ ७.१०८.९ ॥

ତା'ପରେ ସେ ବୀର ନରାଧିପ ନିଜ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ସୁବାହୁ ମଥୁରା ପାଇଲେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଘାତୀ ବୈଦିଶ ପାଇଲେ।

7.108.10

द्विधा कृत्वा तु तां सेनां माधुरीं पुत्रयोर्द्वयोः ।
धनं च युक्तं कृत्वा वै स्थापयामास पार्थिवः ॥ ७.१०८.१० ॥

ସେ ସେନାକୁ ମଥୁରାର ସେନା ବୋଲି ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରି ଏବଂ ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ବାଣ୍ଟି, ରାଜା ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।

7.108.11

सुबाहुं मधुरायां च वैदेशे शत्रुघातिनम् ।
ययौ स्थाप्य तदा ऽयोध्यां रथेनैकेन राघवः ॥ ७.१०८.११ ॥

ସୁବାହୁଙ୍କୁ ମଥୁରାରେ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଘାତୀଙ୍କୁ ବୈଦିଶରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ରାଘବ ଏକ ରଥରେ ଅଯୋଧ୍ୟା ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।

7.108.12

स ददर्श महात्मानं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
सूक्ष्मक्षौमाम्बरधरं मुनिभिः सार्धमक्षयैः ॥ ७.१०८.१२ ॥

ସେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଜଣେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ସେ ସୂକ୍ଷ୍ମ ରେଶମୀ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଅକ୍ଷୟ ମୁନିମାନଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।

7.108.13

सो ऽभिवाद्य ततो रामं प्राञ्जलिः प्रयतेन्द्रियः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञं धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.१३ ॥

ତା'ପରେ ସେ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଯୋଡ଼ି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସଂଯତ କରି, କେବଳ ଧର୍ମର ଚିନ୍ତା କରି, ଧର୍ମଜ୍ଞଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

7.108.14

कृत्वाभिषेकं सुतयोर्द्वयो राघवनन्दन ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.१४ ॥

ହେ ରାଘବନନ୍ଦନ! ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରି, ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ ପାଇଁ ମୁଁ ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛି ବୋଲି ଜାଣନ୍ତୁ।

7.108.15

न चान्यदपि वक्तव्यमतो वीर न शासनम् ।
विलोक्यमानमिच्छामि मद्विधेन विशेषतः ॥ ७.१०८.१५ ॥

ହେ ବୀର! ତେଣୁ ଆଉ କିଛି କହିବାର ନାହିଁ, କୌଣସି ଆଦେଶ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ; ମୋ ପରି ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଶେଷ ଭାବେ ଦେଖାଯିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।

7.108.16

तस्य तां बुद्धिमक्लीबां विज्ञाय रघुनन्दनः ।
बाढमित्येव शत्रुघ्नं रामो वाक्यमुवाच ह ॥ ७.१०८.१६ ॥

ତାଙ୍କର ସେହି ଅଟଳ ବୁଦ୍ଧି ଜାଣି ରଘୁନନ୍ଦନ ରାମ 'ଠିକ୍' ବୋଲି ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।

7.108.17

तस्य वाक्यस्य वाक्यान्ते वानराः कामरूपिणः ।
ऋक्षराक्षससङ्घाश्च समापेतुरनेकशः ॥ ७.१०८.१७ ॥

ତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶେଷ ହେବା ମାତ୍ରେ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ବାନର, ଋକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଦଳ ଅନେକ ପ୍ରକାରେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।

7.108.18

सुग्रीवं ते पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ।
तं रामं द्रष्टुमनसः स्वर्गायाभिमुखं स्थितम् ॥ ७.१०८.१८ ॥

ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହେଲେ; ସ୍ୱର୍ଗ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ମନୋବାସନା ନେଇ।

7.108.19

देवपुत्रा ऋषिसुता गन्धर्वाणां सुतास्तथा ।
रामक्षयं विदित्वा ते सर्व एव समागताः ॥ ७.१०८.१९ ॥

ଦେବପୁତ୍ର, ଋଷିପୁତ୍ର ଓ ଗନ୍ଧର୍ବପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ରାମଙ୍କ ପ୍ରସ୍ଥାନ ଜାଣି ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହେଲେ।

7.108.20

ते राममभिवाद्योचुः सर्वे वानरराक्षसाः ।
तवानुगमने राजन्सम्प्राप्ताः कृतनिश्चयाः ॥ ७.१०८.२० ॥

ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, 'ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିବାର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ନେଇ ଆମେ ଆସିଛୁ।'

7.108.21

यदि राम विनास्माभिर्गच्छेस्त्वं पुरुषोत्तम ।
यमदण्डमिवोद्यम्य त्वया स्म विनिपातिताः ॥ ७.१०८.२१ ॥

'ହେ ରାମ, ଯଦି ତୁମେ ଆମ ବିନା ଚାଲିଯାଅ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତେବେ ଯମଦଣ୍ଡ ଉଠାଇ ତୁମେ ଆମକୁ ପକାଇଲ ପରି ହେବ।'

7.108.22

तैरेवमुक्तः काकुत्स्थो बाढमित्यब्रवीत् स्मयन् ॥ ७.१०८.२२ ॥

ସେମାନେ ଏପରି କହିବାରୁ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ରାମ ହସି କହିଲେ, 'ଠିକ୍ ଅଛି।'

7.108.23

एतस्मिन्नन्तरे रामं सुग्रीवो ऽपि महाबलः ।
प्रणम्य विधिवद्वीरं विज्ञापयितुमुद्यतः ॥ ७.१०८.२३ ॥

ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ମହାବଳୀ ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟ ବୀର ରାମଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି ନିଜ ନିବେଦନ ଜଣାଇବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ।

7.108.24

अभिषिच्याङ्गदं वीरमागतो ऽस्मि नरेश्वर ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.२४ ॥

'ହେ ନରେଶ୍ୱର, ବୀର ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି ମୁଁ ଆସିଛି। ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଗମନ କରିବାର ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ଥିବା ମୋତେ ଜାଣନ୍ତୁ।'

7.108.25

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामो रमयतां वरः ।
वानरेन्द्रमथोवाचं मैत्रं तस्यानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.२५ ॥

ତାଙ୍କର ସେହି ବଚନ ଶୁଣି, ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ତାଙ୍କ ମିତ୍ରତାକୁ ଚିନ୍ତା କରି ବାନରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।

7.108.26

सखे शृणुष्व सुग्रीव न त्वया ऽहं विनाकृतः ।
गच्छेयं देवलोकं वा परमं वा पदं महत् ॥ ७.१०८.२६ ॥

ହେ ସଖା ସୁଗ୍ରୀବ, ଶୁଣ। ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ଦେବଲୋକକୁ କିମ୍ବା ପରମ ମହାନ ପଦକୁ ଯିବି ନାହିଁ।

7.108.27

बिभीषणमथोवाच राक्षसेन्द्रं महायशाः ।
यावत्प्रजा धरिष्यन्ति तावत्त्वं वै बिभीषण ।
राक्षसेन्द्र महावीर्य लङ्कास्थस्त्वं धरिष्यसि ॥ ७.१०८.२७ ॥

ଏଥର ମହାଯଶସ୍ୱୀ ରାମ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ କହିଲେ: ହେ ବିଭୀଷଣ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଜା ରହିବେ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ, ହେ ମହାବୀର୍ଯ୍ୟ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର, ଲଙ୍କାରେ ରହି ଶାସନ କରିବ।

7.108.28

यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठति मेदिनी ।
यावच्च मत्कथा लोके तावद्राज्यं तवास्त्विह ॥ ७.१०८.२८ ॥

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବୀ ରହିଛି, ଏବଂ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗତରେ ମୋ କଥା ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ତୁମର ରାଜ୍ୟ ରହୁ।

7.108.29

शासितस्त्वं सखित्वेन कार्यं ते मम शासनम् ।
प्रजाः संरक्ष धर्मेण नोत्तरं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१०८.२९ ॥

ତୁମେ ସଖା ଭାବରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଆଜ୍ଞାପିତ; ମୋ ଆଜ୍ଞା ହିଁ ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ। ଧର୍ମରେ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ତର ଦେବା ତୁମ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ ନୁହେଁ।

7.108.30

किञ्चान्यद्वक्तुमिच्छामि राक्षसेन्द्र महामते ॥ ७.१०८.३० ॥

ହେ ମହାମତି ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।

7.108.31

आराधय जगन्नाथमिक्ष्वाकुकुलदैवतम् ।
आराधनीयमनिशं सर्वैर्दैवैः सवासवैः ॥ ७.१०८.३१ ॥

ଜଗତର ପ୍ରଭୁ, ଇକ୍ଷ୍ବାକୁ ବଂଶର ଦେବତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କର। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ସର୍ବଦା ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରନ୍ତି।

7.108.32

तथेति प्रतिजग्राह रामवाक्यं विभीषणः ।
राजा राक्षसमुख्यानां राघवाज्ञामनुस्मरन् ॥ ७.१०८.३२ ॥

"ତଥାସ୍ତୁ" କହି ବିଭୀଷଣ ରାମଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ରାକ୍ଷସ ପ୍ରମୁଖଙ୍କ ରାଜା ସେ ରାଘବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ସ୍ମରଣ କରି।

7.108.33

तमेवमुक्त्वा काकुत्स्थो हनूमन्तमथाब्रवीत् ।
जीविते कृतबुद्धिस्त्वं मा प्रतिज्ञां विलोपय ॥ ७.१०८.३३ ॥

ଏହିପରି କହି କାକୁତ୍ସ୍ଥ ହନୁମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଜୀବନ ବିଷୟରେ ତୁମେ ସଂକଳ୍ପ କରିଛ; ତୁମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗ ନାହିଁ।"

7.108.34

मत्कथाः प्रचरिष्यन्ति यावल्लोके हरीश्वर ।
तावद्रमस्व सुप्रीतो मद्वाक्यमनुपालयन् ॥ ७.१०८.३४ ॥

ହେ ହରୀଶ୍ୱର! ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗତରେ ମୋ କଥା ପ୍ରଚଳିତ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ଅତି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋ ବାକ୍ୟ ପାଳନ କରି ଏଠାରେ ରମଣ କର।

7.108.35

एवमुक्तस्तु हनुमान्राघवेण महात्मना ।
वाक्यं विज्ञापयामास परं हर्षमवाप्य च ॥ ७.१०८.३५ ॥

ମହାତ୍ମା ରାଘବ ଏହିପରି କହିବାରୁ ହନୁମାନ ପରମ ହର୍ଷ ପାଇ ନିଜ ବାକ୍ୟ ନିବେଦନ କଲେ।

7.108.36

यावत्तव कथा लोके विचरिष्यति पावनी ।
तावत्स्थास्यामि मेदिन्यां तवाज्ञामनुपालयन् ॥ ७.१०८.३६ ॥

ଜଗତରେ ଆପଣଙ୍କ ପବିତ୍ର କଥା ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଚଳିତ ରହିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରି ରହିବି।

7.108.37

जाम्बवन्तं तथोक्त्वा तु वृद्धं ब्रह्मसुतं तथा ।
मैन्दं च द्विविदं चैव पञ्च जाम्बवता सह ।
यावत्कलिश्च सम्प्राप्तस्तावज्जीवत सर्वदा ॥ ७.१०८.३७ ॥

ଏହିପରି ବୃଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଜାମ୍ବବାନଙ୍କୁ, ଏବଂ ମୈନ୍ଦ ଓ ଦ୍ୱିବିଦଙ୍କୁ, ଜାମ୍ବବାନ ସହିତ ପାଞ୍ଚ ଜଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହି: କଳିଯୁଗ ଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେମାନେ ସର୍ବଦା ବଞ୍ଚିବ।

7.108.38

तानेवमुक्त्वा काकुत्स्थः सर्वांस्तानृक्षवानरान् ।
उवाच बाढं गच्छध्वं मया सार्धं यथेप्सितम् ॥ ७.१०८.३८ ॥

ସେହି ସମସ୍ତ ଭାଲୁ ଓ ବାନରଙ୍କୁ ଏହିପରି କହି କାକୁତ୍ସ୍ଥ କହିଲେ: ଠିକ୍ ଅଛି, ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର ମୋ ସହିତ ଚାଲ।