Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.108.1
ते दूता रामवाक्येन चोदिता लघुविक्रमाः ।
प्रजग्मुर्मधुरां शीघ्रं चक्रुर्वासं न चाध्वनि ॥ ७.१०८.१ ॥
Von Rāmas Befehl angetrieben, brachen jene schnellfüßigen Boten sogleich nach Madhurā auf und machten unterwegs keine Rast.
7.108.2
ते तु त्रिभिरहोरात्रैः सम्प्राप्य मधुरामथ ।
शत्रुघ्नाय यथातत्त्वमाचख्युः सर्वमेव तत् ॥ ७.१०८.२ ॥
Nach drei Tagen und Nächten in Madhurā angekommen, berichteten sie Śatrughna alles genau so, wie es sich zugetragen hatte.
7.108.3
लक्ष्मणस्य परित्यागं प्रतिज्ञां राघवस्य च ।
पुत्रयोरभिषेकं च पौरानुगमनं तथा ॥ ७.१०८.३ ॥
Lakṣmaṇas Verstoßung, das Gelübde des Rāghava, die Salbung der beiden Söhne und ebenso das Gefolge der Bürger—
7.108.4
कुशस्य नगरी रम्या विन्ध्यपर्वतरोधसि ।
कुशावतीति नाम्ना सा कृता रामेण धीमता ।
श्रावस्तीति पुरी रम्या श्राविता च लवस्य ह ॥ ७.१०८.४ ॥
Kuśas reizvolle Stadt am Hang des Vindhya-Gebirges wurde vom weisen Rāma Kuśāvatī genannt; und Lavas reizvolle Stadt wurde als Śrāvastī verkündet.
7.108.5
अयोध्यां विजनां कृत्वा राघवो भरतस्तथा ।
स्वर्गस्य गमनोद्योगं कृतवन्तौ महारथौ ॥ ७.१०८.५ ॥
Rāghava und Bharata, die beiden großen Wagenkämpfer, machten Ayodhyā menschenleer und trafen Vorbereitungen, in den Himmel zu gehen.
7.108.6
एवं सर्वं निवेद्याशु शत्रुघ्नाय महात्मने ।
विरेमुस्ते ततो दूतास्त्वर राजेति चाब्रुवन् ॥ ७.१०८.६ ॥
Nachdem sie so alles dem großherzigen Śatrughna rasch berichtet hatten, hielten die Boten inne und sprachen: „O König, beeile dich!“
7.108.7
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं कुलक्षयमुपस्थितम् ।
प्रकृतीस्तु समानीय काञ्चनं च पुरोधसम् ॥ ७.१०८.७ ॥
Als er hörte, dass das furchtbare Zeichen des Untergangs der Familie nahte, ließ er die Untertanen und den Hauspriester Kāñcana rufen.
7.108.8
तेषां सर्वं यथावृत्तमब्रवीद्रघनन्दनः ।
आत्मनश्च विपर्यासं भविष्यं भ्रातृभिः सह ॥ ७.१०८.८ ॥
Die Freude der Raghu berichtete ihnen alles genau so, wie es geschehen war, und auch die bevorstehende Wendung für sich und seine Brüder.
7.108.9
ततः पुत्रद्वयं वीरः सो ऽभ्यषिञ्चन्नराधिपः ।
सुबाहुर्मधुरां लेभे शत्रुघाती च वैदिशम् ॥ ७.१०८.९ ॥
Dann salbte jener heldenhafte Herrscher der Menschen seine beiden Söhne: Subāhu erhielt Madhurā, und Śatrughātī erhielt Vaidiśa.
7.108.10
द्विधा कृत्वा तु तां सेनां माधुरीं पुत्रयोर्द्वयोः ।
धनं च युक्तं कृत्वा वै स्थापयामास पार्थिवः ॥ ७.१०८.१० ॥
Nachdem er jenes Heer in zwei Teile geteilt hatte, als das Heer von Madhurā, und den Reichtum angemessen verteilt hatte, setzte der König seine beiden Söhne ein.
7.108.11
सुबाहुं मधुरायां च वैदेशे शत्रुघातिनम् ।
ययौ स्थाप्य तदा ऽयोध्यां रथेनैकेन राघवः ॥ ७.१०८.११ ॥
Nachdem er Subāhu in Madhurā und Śatrughātī in Vaidiśa eingesetzt hatte, verließ der Rāghava dann Ayodhyā allein auf einem einzigen Wagen.
7.108.12
स ददर्श महात्मानं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
सूक्ष्मक्षौमाम्बरधरं मुनिभिः सार्धमक्षयैः ॥ ७.१०८.१२ ॥
Er sah eine große Seele, die wie Feuer loderte, in feine seidene Gewänder gekleidet, zusammen mit unvergänglichen Weisen.
7.108.13
सो ऽभिवाद्य ततो रामं प्राञ्जलिः प्रयतेन्द्रियः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञं धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.१३ ॥
Dann grüßte er Rāma ehrerbietig, mit gefalteten Händen und gezügelten Sinnen, nur über das Dharma nachsinnend, und sprach diese Worte zu dem Kenner des Dharma.
7.108.14
कृत्वाभिषेकं सुतयोर्द्वयो राघवनन्दन ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.१४ ॥
O Wonne der Raghus! Nachdem die Salbung beider Söhne vollzogen ist, o König, wisse, dass ich entschlossen bin, dir zu folgen.
7.108.15
न चान्यदपि वक्तव्यमतो वीर न शासनम् ।
विलोक्यमानमिच्छामि मद्विधेन विशेषतः ॥ ७.१०८.१५ ॥
O Held! Daher ist nichts weiter zu sagen, auch kein Befehl zu geben; ich wünsche, dass jemand wie ich besonders beachtet werde.
7.108.16
तस्य तां बुद्धिमक्लीबां विज्ञाय रघुनन्दनः ।
बाढमित्येव शत्रुघ्नं रामो वाक्यमुवाच ह ॥ ७.१०८.१६ ॥
Da er seinen unerschütterlichen Entschluss erkannte, sprach Rāma, die Wonne der Raghus, zu Śatrughna: »Gut so«, und sprach diese Worte.
7.108.17
तस्य वाक्यस्य वाक्यान्ते वानराः कामरूपिणः ।
ऋक्षराक्षससङ्घाश्च समापेतुरनेकशः ॥ ७.१०८.१७ ॥
Am Ende seiner Worte versammelten sich in großer Zahl Affen, die jede beliebige Gestalt annehmen konnten, sowie Scharen von Bären und Rākṣasas.
7.108.18
सुग्रीवं ते पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ।
तं रामं द्रष्टुमनसः स्वर्गायाभिमुखं स्थितम् ॥ ७.१०८.१८ ॥
Sugrīva an ihre Spitze stellend, kamen sie alle zusammen, begierig, jenen Rāma zu sehen, der dem Himmel zugewandt dastand.
7.108.19
देवपुत्रा ऋषिसुता गन्धर्वाणां सुतास्तथा ।
रामक्षयं विदित्वा ते सर्व एव समागताः ॥ ७.१०८.१९ ॥
Die Söhne der Götter, die Söhne der Weisen und ebenso die Söhne der Gandharvas kamen alle zusammen, nachdem sie vom Abschied Rāmas erfahren hatten.
7.108.20
ते राममभिवाद्योचुः सर्वे वानरराक्षसाः ।
तवानुगमने राजन्सम्प्राप्ताः कृतनिश्चयाः ॥ ७.१०८.२० ॥
Nachdem sie Rāma ehrerbietig begrüßt hatten, sprachen alle Vānaras und Rākṣasas: 'O König, wir sind gekommen, fest entschlossen, dir zu folgen.'
7.108.21
यदि राम विनास्माभिर्गच्छेस्त्वं पुरुषोत्तम ।
यमदण्डमिवोद्यम्य त्वया स्म विनिपातिताः ॥ ७.१०८.२१ ॥
'O Rāma, wenn du ohne uns gehst, o Bester der Menschen, wird es sein, als hättest du den Stab des Yama erhoben und uns niedergeschlagen.'
7.108.22
तैरेवमुक्तः काकुत्स्थो बाढमित्यब्रवीत् स्मयन् ॥ ७.१०८.२२ ॥
Von ihnen so angesprochen, sagte Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha lächelnd: 'Gut so.'
7.108.23
एतस्मिन्नन्तरे रामं सुग्रीवो ऽपि महाबलः ।
प्रणम्य विधिवद्वीरं विज्ञापयितुमुद्यतः ॥ ७.१०८.२३ ॥
Inzwischen verneigte sich auch der gewaltige Sugrīva ordnungsgemäß vor dem Helden Rāma und machte sich bereit, sein Anliegen vorzutragen.
7.108.24
अभिषिच्याङ्गदं वीरमागतो ऽस्मि नरेश्वर ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.२४ ॥
'O Herr der Menschen, nachdem ich den Helden Aṅgada eingesetzt habe, bin ich gekommen. O König, wisse, dass ich fest entschlossen bin, dir zu folgen.'
7.108.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामो रमयतां वरः ।
वानरेन्द्रमथोवाचं मैत्रं तस्यानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.२५ ॥
Als Rāma, der Beste unter denen, die erfreuen, diese Worte hörte, sprach er, seiner Freundschaft gedenkend, zum Herrn der Affen.
7.108.26
सखे शृणुष्व सुग्रीव न त्वया ऽहं विनाकृतः ।
गच्छेयं देवलोकं वा परमं वा पदं महत् ॥ ७.१०८.२६ ॥
Freund Sugrīva, höre: Von dir getrennt, würde ich weder in die Welt der Götter noch in einen höchsten, großen Zustand gehen.
7.108.27
बिभीषणमथोवाच राक्षसेन्द्रं महायशाः ।
यावत्प्रजा धरिष्यन्ति तावत्त्वं वै बिभीषण ।
राक्षसेन्द्र महावीर्य लङ्कास्थस्त्वं धरिष्यसि ॥ ७.१०८.२७ ॥
Da sprach Rāma, von großem Ruhm, zu Vibhīṣaṇa, dem Herrn der Rākṣasas: O Vibhīṣaṇa, solange die Völker bestehen, wirst du, o mächtiger Herr der Rākṣasas, in Laṅkā weilen und herrschen.
7.108.28
यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठति मेदिनी ।
यावच्च मत्कथा लोके तावद्राज्यं तवास्त्विह ॥ ७.१०८.२८ ॥
Solange Mond und Sonne bestehen, solange die Erde steht und meine Geschichte in der Welt erzählt wird, so lange sei hier dein Reich.
7.108.29
शासितस्त्वं सखित्वेन कार्यं ते मम शासनम् ।
प्रजाः संरक्ष धर्मेण नोत्तरं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१०८.२९ ॥
Als Freund von mir unterwiesen, ist deine Pflicht mein Befehl. Schütze die Untertanen mit Dharma; du sollst dem nicht widersprechend antworten.
7.108.30
किञ्चान्यद्वक्तुमिच्छामि राक्षसेन्द्र महामते ॥ ७.१०८.३० ॥
O großherziger Herr der Rākṣasas, ich möchte noch etwas anderes sagen.
7.108.31
आराधय जगन्नाथमिक्ष्वाकुकुलदैवतम् ।
आराधनीयमनिशं सर्वैर्दैवैः सवासवैः ॥ ७.१०८.३१ ॥
Verehre den Herrn der Welt, die Gottheit des Ikṣvāku-Geschlechts. Unablässig soll er von allen Göttern samt Vāsava (Indra) verehrt werden.
7.108.32
तथेति प्रतिजग्राह रामवाक्यं विभीषणः ।
राजा राक्षसमुख्यानां राघवाज्ञामनुस्मरन् ॥ ७.१०८.३२ ॥
"So sei es", sprach Vibhīṣaṇa und nahm Rāmas Worte an, der König der vornehmsten Rākṣasas, eingedenk des Befehls Rāghavas.
7.108.33
तमेवमुक्त्वा काकुत्स्थो हनूमन्तमथाब्रवीत् ।
जीविते कृतबुद्धिस्त्वं मा प्रतिज्ञां विलोपय ॥ ७.१०८.३३ ॥
So zu ihm gesprochen, sagte der Kākutstha (Rāma) dann zu Hanumān: "Du bist entschlossen, am Leben zu bleiben; brich nicht dein Gelübde."
7.108.34
मत्कथाः प्रचरिष्यन्ति यावल्लोके हरीश्वर ।
तावद्रमस्व सुप्रीतो मद्वाक्यमनुपालयन् ॥ ७.१०८.३४ ॥
O Herr der Affen, solange Erzählungen über mich in der Welt umlaufen, freue dich hier, hoch erfreut, und halte mein Wort.
7.108.35
एवमुक्तस्तु हनुमान्राघवेण महात्मना ।
वाक्यं विज्ञापयामास परं हर्षमवाप्य च ॥ ७.१०८.३५ ॥
So vom großherzigen Rāghava angesprochen, erlangte Hanumān höchste Freude und ließ seine Antwort verlauten.
7.108.36
यावत्तव कथा लोके विचरिष्यति पावनी ।
तावत्स्थास्यामि मेदिन्यां तवाज्ञामनुपालयन् ॥ ७.१०८.३६ ॥
Solange deine reine Geschichte in der Welt umläuft, werde ich auf der Erde bleiben und deinen Befehl befolgen.
7.108.37
जाम्बवन्तं तथोक्त्वा तु वृद्धं ब्रह्मसुतं तथा ।
मैन्दं च द्विविदं चैव पञ्च जाम्बवता सह ।
यावत्कलिश्च सम्प्राप्तस्तावज्जीवत सर्वदा ॥ ७.१०८.३७ ॥
Nachdem er so zu dem alten Jāmbavān, dem Sohn Brahmās, sowie zu Maindа und Dvivida und den fünf zusammen mit Jāmbavān gesprochen hatte, sagte er: Ihr werdet immerdar leben, bis das Zeitalter Kali kommt.
7.108.38
तानेवमुक्त्वा काकुत्स्थः सर्वांस्तानृक्षवानरान् ।
उवाच बाढं गच्छध्वं मया सार्धं यथेप्सितम् ॥ ७.१०८.३८ ॥
Nachdem er so zu all diesen Bären und Affen gesprochen hatte, sagte Rāma, der Nachkomme Kakutsthas: Sehr gut, geht mit mir, wie ihr es wünscht.