வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.108
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.108.1
ते दूता रामवाक्येन चोदिता लघुविक्रमाः ।
प्रजग्मुर्मधुरां शीघ्रं चक्रुर्वासं न चाध्वनि ॥ ७.१०८.१ ॥
ராமனின் சொல்லால் தூண்டப்பட்ட அந்த விரைந்த தூதர்கள் விரைவாக மதுராவை நோக்கிச் சென்றனர்; வழியில் எங்கும் தங்கவில்லை.
7.108.2
ते तु त्रिभिरहोरात्रैः सम्प्राप्य मधुरामथ ।
शत्रुघ्नाय यथातत्त्वमाचख्युः सर्वमेव तत् ॥ ७.१०८.२ ॥
அவர்கள் மூன்று பகலிரவுகளில் மதுராவை அடைந்து, பின்னர் சத்ருக்னனுக்கு அனைத்தையும் உண்மையாகவே அறிவித்தனர்.
7.108.3
लक्ष्मणस्य परित्यागं प्रतिज्ञां राघवस्य च ।
पुत्रयोरभिषेकं च पौरानुगमनं तथा ॥ ७.१०८.३ ॥
லட்சுமணனின் துறப்பு, ராகவனின் சபதம், இரு மகன்களின் அபிஷேகம், அதுபோலவே நகரமக்கள் பின்தொடர்ந்தது—(இவற்றையும் அறிவித்தனர்).
7.108.4
कुशस्य नगरी रम्या विन्ध्यपर्वतरोधसि ।
कुशावतीति नाम्ना सा कृता रामेण धीमता ।
श्रावस्तीति पुरी रम्या श्राविता च लवस्य ह ॥ ७.१०८.४ ॥
குசனின் அழகிய நகரம் விந்திய மலைச்சரிவில் உள்ளது; அறிவுள்ள ராமனால் அது குசாவதி என்று பெயரிடப்பட்டது. லவனின் அழகிய நகரம் ஸ்ராவஸ்தி என்று அறிவிக்கப்பட்டது.
7.108.5
अयोध्यां विजनां कृत्वा राघवो भरतस्तथा ।
स्वर्गस्य गमनोद्योगं कृतवन्तौ महारथौ ॥ ७.१०८.५ ॥
ராகவனும் பரதனும்—இரு மகாரதர்களும்—அயோத்தியை மக்களற்றதாக்கி, சொர்க்கத்துக்குச் செல்லும் முயற்சியை மேற்கொண்டனர்.
7.108.6
एवं सर्वं निवेद्याशु शत्रुघ्नाय महात्मने ।
विरेमुस्ते ततो दूतास्त्वर राजेति चाब्रुवन् ॥ ७.१०८.६ ॥
இவ்வாறு அனைத்தையும் மகாத்மா சத்ருக்னனுக்கு விரைவாக அறிவித்த பின், அந்த தூதர்கள் நின்று, "அரசே, விரையுங்கள்" என்று கூறினர்.
7.108.7
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं कुलक्षयमुपस्थितम् ।
प्रकृतीस्तु समानीय काञ्चनं च पुरोधसम् ॥ ७.१०८.७ ॥
குலம் அழியும் பயங்கரமான அறிகுறி நெருங்கி வந்துள்ளது என்று கேட்டு, குடிமக்களையும் புரோகிதர் காஞ்சனரையும் வரவழைத்தார்.
7.108.8
तेषां सर्वं यथावृत्तमब्रवीद्रघनन्दनः ।
आत्मनश्च विपर्यासं भविष्यं भ्रातृभिः सह ॥ ७.१०८.८ ॥
ரகுநந்தனர் அவர்களுக்கு நடந்ததை அப்படியே முழுவதும் சொன்னார்; தமக்கும் சகோதரர்களுக்கும் நேரவிருந்த தலைகீழ் மாற்றத்தையும் சொன்னார்.
7.108.9
ततः पुत्रद्वयं वीरः सो ऽभ्यषिञ्चन्नराधिपः ।
सुबाहुर्मधुरां लेभे शत्रुघाती च वैदिशम् ॥ ७.१०८.९ ॥
பின்னர் அந்த வீர மன்னன் தன் இரு மகன்களுக்கும் அபிஷேகம் செய்தான். சுபாகு மதுராவைப் பெற்றான்; சத்ருக்னன் வைதிசத்தைப் பெற்றான்.
7.108.10
द्विधा कृत्वा तु तां सेनां माधुरीं पुत्रयोर्द्वयोः ।
धनं च युक्तं कृत्वा वै स्थापयामास पार्थिवः ॥ ७.१०८.१० ॥
அந்தப் படையை இரண்டாகப் பிரித்து, மதுராவின் படை என்று இரு மகன்களுக்கும் பங்கிட்டு, செல்வத்தையும் முறையாகப் பகிர்ந்து, அரசன் அவ்விருவரையும் நிலைநிறுத்தினான்.
7.108.11
सुबाहुं मधुरायां च वैदेशे शत्रुघातिनम् ।
ययौ स्थाप्य तदा ऽयोध्यां रथेनैकेन राघवः ॥ ७.१०८.११ ॥
சுபாகுவை மதுராவிலும் சத்ருக்னனை வைதிசத்திலும் நிலைநிறுத்திய பின், ராகவன் அயோத்தியை விட்டு ஒரே தேரில் சென்றார்.
7.108.12
स ददर्श महात्मानं ज्वलन्तमिव पावकम् ।
सूक्ष्मक्षौमाम्बरधरं मुनिभिः सार्धमक्षयैः ॥ ७.१०८.१२ ॥
அவர் ஒரு மகாத்மாவைக் கண்டார்; அவர் நெருப்பைப் போல் ஒளிர்ந்தார், நுண்ணிய பட்டாடை அணிந்திருந்தார், அழியாத முனிவர்களுடன் இருந்தார்.
7.108.13
सो ऽभिवाद्य ततो रामं प्राञ्जलिः प्रयतेन्द्रियः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञं धर्ममेवानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.१३ ॥
பின்னர் அவர் ராமனை வணங்கி, கைகூப்பி, புலன்களை அடக்கி, தர்மத்தையே சிந்தித்தவாறு, தர்மம் அறிந்தவரிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
7.108.14
कृत्वाभिषेकं सुतयोर्द्वयो राघवनन्दन ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.१४ ॥
ராகவர்களின் மகிழ்ச்சியே! இரு மகன்களுக்கும் அபிஷேகம் செய்த பின், அரசே, உம்மைப் பின்தொடர நான் உறுதி கொண்டேன் என்பதை அறிவீராக.
7.108.15
न चान्यदपि वक्तव्यमतो वीर न शासनम् ।
विलोक्यमानमिच्छामि मद्विधेन विशेषतः ॥ ७.१०८.१५ ॥
வீரரே! ஆகையால் வேறு எதையும் நான் கூற வேண்டியதில்லை, எந்தக் கட்டளையும் இல்லை; என்னைப் போன்றவர்களால் சிறப்பாகக் காணப்படவே விரும்புகிறேன்.
7.108.16
तस्य तां बुद्धिमक्लीबां विज्ञाय रघुनन्दनः ।
बाढमित्येव शत्रुघ्नं रामो वाक्यमुवाच ह ॥ ७.१०८.१६ ॥
அவரது அந்த உறுதியான எண்ணத்தை அறிந்த ரகுநந்தனன் ராமன், 'சரி' என்று சொல்லி சத்ருக்னனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.108.17
तस्य वाक्यस्य वाक्यान्ते वानराः कामरूपिणः ।
ऋक्षराक्षससङ्घाश्च समापेतुरनेकशः ॥ ७.१०८.१७ ॥
அவரது வார்த்தையின் முடிவில், விரும்பிய உருவம் கொள்ளும் வானரர்களும், கரடிகளும் அரக்கர்களும் பல வகையாகத் திரண்டனர்.
7.108.18
सुग्रीवं ते पुरस्कृत्य सर्व एव समागताः ।
तं रामं द्रष्टुमनसः स्वर्गायाभिमुखं स्थितम् ॥ ७.१०८.१८ ॥
சுக்ரீவனை முன்னிறுத்தி அவர்கள் அனைவரும் கூடினர்; சொர்க்கத்தை நோக்கி நின்ற அந்த ராமனைக் காண மனம் கொண்டவர்களாக.
7.108.19
देवपुत्रा ऋषिसुता गन्धर्वाणां सुतास्तथा ।
रामक्षयं विदित्वा ते सर्व एव समागताः ॥ ७.१०८.१९ ॥
தேவபுத்திரர்களும், ரிஷிபுத்திரர்களும், கந்தர்வர்களின் புதல்வர்களும் அவ்வாறே, ராமனின் மறைவை அறிந்து அனைவரும் ஒன்றுகூடி வந்தனர்.
7.108.20
ते राममभिवाद्योचुः सर्वे वानरराक्षसाः ।
तवानुगमने राजन्सम्प्राप्ताः कृतनिश्चयाः ॥ ७.१०८.२० ॥
ராமனை வணங்கி, வானரர்களும் ராட்சசர்களும் அனைவரும் கூறினர்: 'அரசே, உம்மைப் பின்தொடர்வதென்ற உறுதியுடன் நாங்கள் வந்திருக்கிறோம்.'
7.108.21
यदि राम विनास्माभिर्गच्छेस्त्वं पुरुषोत्तम ।
यमदण्डमिवोद्यम्य त्वया स्म विनिपातिताः ॥ ७.१०८.२१ ॥
'ராமா, நீ எங்களை விட்டு சென்றால், ஓ புருஷோத்தமா, யமனின் தண்டத்தை உயர்த்தியது போல் நீ எங்களை வீழ்த்தியவனாவாய்.'
7.108.22
तैरेवमुक्तः काकुत्स्थो बाढमित्यब्रवीत् स्मयन् ॥ ७.१०८.२२ ॥
அவர்களால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட காகுத்ஸ்தன் புன்னகைத்தவாறு, 'சரி' என்றான்.
7.108.23
एतस्मिन्नन्तरे रामं सुग्रीवो ऽपि महाबलः ।
प्रणम्य विधिवद्वीरं विज्ञापयितुमुद्यतः ॥ ७.१०८.२३ ॥
இதற்கிடையில், மகாபலசாலியான சுக்ரீவனும் வீரனான ராமனை முறைப்படி வணங்கி, தன் கருத்தைத் தெரிவிக்க முற்பட்டான்.
7.108.24
अभिषिच्याङ्गदं वीरमागतो ऽस्मि नरेश्वर ।
तवानुगमने राजन्विद्धि मां कृतनिश्चयम् ॥ ७.१०८.२४ ॥
'அரசனே, வீரனான அங்கதனுக்கு முடிசூட்டிவிட்டு நான் வந்திருக்கிறேன். ராஜனே, உம்மைப் பின்தொடர உறுதியுடன் இருக்கும் என்னை அறிவீர்.'
7.108.25
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामो रमयतां वरः ।
वानरेन्द्रमथोवाचं मैत्रं तस्यानुचिन्तयन् ॥ ७.१०८.२५ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட, மகிழ்விப்பவர்களில் சிறந்த ராமன், அவனது நட்பை எண்ணியவாறு வானரத் தலைவனிடம் பேசினான்.
7.108.26
सखे शृणुष्व सुग्रीव न त्वया ऽहं विनाकृतः ।
गच्छेयं देवलोकं वा परमं वा पदं महत् ॥ ७.१०८.२६ ॥
நண்பா சுக்ரீவா, கேள். உன்னைப் பிரிந்து நான் தேவலோகத்திற்கோ அல்லது உயர்ந்த பெரிய நிலைக்கோ செல்ல மாட்டேன்.
7.108.27
बिभीषणमथोवाच राक्षसेन्द्रं महायशाः ।
यावत्प्रजा धरिष्यन्ति तावत्त्वं वै बिभीषण ।
राक्षसेन्द्र महावीर्य लङ्कास्थस्त्वं धरिष्यसि ॥ ७.१०८.२७ ॥
பிறகு புகழ்மிக்க ராமன் அரக்கர் தலைவன் விபீஷணனிடம் சொன்னான்: விபீஷணா, மக்கள் நிலைக்கும் வரை நீயே, மாபெரும் வீரனான அரக்கர் தலைவனே, லங்கையில் இருந்து ஆள்வாய்.
7.108.28
यावच्चन्द्रश्च सूर्यश्च यावत्तिष्ठति मेदिनी ।
यावच्च मत्कथा लोके तावद्राज्यं तवास्त्विह ॥ ७.१०८.२८ ॥
சந்திரனும் சூரியனும் உள்ளவரை, பூமி நிலைத்திருக்கும்வரை, உலகில் என் கதை இருக்கும்வரை, இங்கே உன் ஆட்சி இருக்கட்டும்.
7.108.29
शासितस्त्वं सखित्वेन कार्यं ते मम शासनम् ।
प्रजाः संरक्ष धर्मेण नोत्तरं वक्तुमर्हसि ॥ ७.१०८.२९ ॥
நீ நண்பனாக என்னால் ஆணையிடப்பட்டவன்; என் ஆணையே உன் கடமை. தர்மத்துடன் மக்களைக் காப்பாற்று; இதற்கு மாறாக மறுமொழி சொல்ல வேண்டாம்.
7.108.30
किञ्चान्यद्वक्तुमिच्छामि राक्षसेन्द्र महामते ॥ ७.१०८.३० ॥
மகாமதியுடைய அரக்கர் தலைவனே, இன்னும் ஒன்றைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
7.108.31
आराधय जगन्नाथमिक्ष्वाकुकुलदैवतम् ।
आराधनीयमनिशं सर्वैर्दैवैः सवासवैः ॥ ७.१०८.३१ ॥
உலகின் தலைவரும், இக்ஷ்வாகு குலத்தின் தெய்வமுமானவரை வழிபடு. இந்திரனோடு கூடிய அனைத்து தேவர்களும் எப்போதும் அவரை வழிபடுகின்றனர்.
7.108.32
तथेति प्रतिजग्राह रामवाक्यं विभीषणः ।
राजा राक्षसमुख्यानां राघवाज्ञामनुस्मरन् ॥ ७.१०८.३२ ॥
"அவ்வாறே ஆகட்டும்" என்று கூறி விபீஷணன் ராமனின் வார்த்தையை ஏற்றுக்கொண்டான். ராக்ஷசத் தலைவர்களின் அரசனான அவன் ராகவனின் கட்டளையை நினைவில் கொண்டான்.
7.108.33
तमेवमुक्त्वा काकुत्स्थो हनूमन्तमथाब्रवीत् ।
जीविते कृतबुद्धिस्त्वं मा प्रतिज्ञां विलोपय ॥ ७.१०८.३३ ॥
இவ்வாறு கூறிய காகுத்ஸ்தர் ராமர் பின்னர் ஹனுமானிடம் பேசினார்: "வாழ்வைப் பற்றி நீ உறுதி கொண்டிருக்கிறாய்; உன் சபதத்தை மீறாதே."
7.108.34
मत्कथाः प्रचरिष्यन्ति यावल्लोके हरीश्वर ।
तावद्रमस्व सुप्रीतो मद्वाक्यमनुपालयन् ॥ ७.१०८.३४ ॥
வானரத் தலைவனே! உலகில் என் கதைகள் நிலவும் வரை, நீ மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் என் சொல்லைக் காத்துக்கொண்டு இங்கே மகிழ்ந்திரு.
7.108.35
एवमुक्तस्तु हनुमान्राघवेण महात्मना ।
वाक्यं विज्ञापयामास परं हर्षमवाप्य च ॥ ७.१०८.३५ ॥
மகாத்மாவான ராகவனால் இவ்வாறு கூறப்பட்ட ஹனுமான், பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்து தன் சொல்லை விண்ணப்பித்தான்.
7.108.36
यावत्तव कथा लोके विचरिष्यति पावनी ।
तावत्स्थास्यामि मेदिन्यां तवाज्ञामनुपालयन् ॥ ७.१०८.३६ ॥
உலகில் உங்கள் புனிதமான கதை நிலவும் வரை, நான் பூமியில் உங்கள் கட்டளையைக் காத்தபடி நிலைத்திருப்பேன்.
7.108.37
जाम्बवन्तं तथोक्त्वा तु वृद्धं ब्रह्मसुतं तथा ।
मैन्दं च द्विविदं चैव पञ्च जाम्बवता सह ।
यावत्कलिश्च सम्प्राप्तस्तावज्जीवत सर्वदा ॥ ७.१०८.३७ ॥
இவ்வாறு முதியவரான பிரம்மபுத்திரன் ஜாம்பவானிடமும், மைந்தனிடமும், த்விவிதனிடமும், ஜாம்பவானுடன் கூடிய ஐவரிடமும் கூறி: கலியுகம் வரும் வரை நீங்கள் எப்போதும் வாழ்வீர்கள்.
7.108.38
तानेवमुक्त्वा काकुत्स्थः सर्वांस्तानृक्षवानरान् ।
उवाच बाढं गच्छध्वं मया सार्धं यथेप्सितम् ॥ ७.१०८.३८ ॥
அந்த அனைத்து கரடிகளிடமும் வானரர்களிடமும் இவ்வாறு கூறி, காகுத்ஸ்தர் கூறினார்: ஆம், நீங்கள் அனைவரும் விரும்பியபடி என்னுடன் செல்லுங்கள்.