رامايانا فالميكي · السارغا 7.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.51.1
तथा सञ्चोदितः सूतो लक्ष्मणेन महात्मना ।
तद्वाक्यमृषिणा प्रोक्तं व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५१.१ ॥
وهكذا حثّه لكشمانا العظيم النفس، فشرع السائق يروي الكلام الذي قاله الحكيم.
7.51.2
पुरा नाम्ना हि दुर्वासा अत्रेः पुत्रो महामुनिः ।
वसिष्ठस्याश्रमे पुण्ये वार्षिक्यं समुवास ह ॥ ७.५१.२ ॥
في سالف الزمان، أقام الحكيم العظيم المسمّى دورفاسا، ابن أتري، موسم الأمطار في الصومعة المقدسة لفاسيشتا.
7.51.3
तमाश्रमं महातेजाः पिता ते सुमहायशाः ।
पुरोहितं महात्मानं दिदृक्षुरगमस्त्वयम् ॥ ७.५१.३ ॥
ذهب أبوك، ذو البهاء العظيم والشهرة الواسعة، إلى تلك الصومعة راغبًا في رؤية الكاهن الأعظم للبلاط.
7.51.4
स दृष्ट्वा सूर्यसङ्काशं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उपविष्टं वसिष्ठस्य सव्यपार्श्वे महामुनिम् ॥ ७.५१.४ ॥
رأى الحكيم العظيم جالسًا عن يسار فاسيشتا، مشابهًا للشمس، يتوهّج بالبهاء كأنه نار مشتعلة.
7.51.5
तौ मुनी तापसश्रेष्ठौ विनीतो ह्यभिवादयत् ।
स ताभ्यां पूजितो राजा स्वागतेनासनेन च ॥
पाद्येन फलमूलैश्च उवास मुनिभिः सह ॥ ७.५१.५ ॥
حيّا الملك المتواضع المتنسّكين الفاضلين باحترام، فأكرماه بكلمات الترحيب والمقعد وماء غسل القدمين والثمار والجذور، وبقي الملك هناك مع الحكماء.
7.51.6
तेषां तत्रोपविष्टानां तास्ताः सुमधुराः कथाः ।
बभूवुः परमर्षीणां मध्यादित्यगते ऽहनि ॥ ७.५१.६ ॥
وحين بلغت الشمس منتصف النهار، أخذ الحكماء الأعلى الجالسون هناك يتبادلون حكايات شتى في غاية العذوبة.
7.51.7
ततः कथायां कस्याञ्चित्प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः ।
उवाच तं महात्मानमत्रेः पुत्रं तपोधनम् ॥ ७.५१.७ ॥
ثم، في أثناء ذلك الحديث، توجّه الملك بكفّين مضمومتين وبتواضع إلى ابن أتري ذاك العظيم الروح، الذي ثروته التقشّف.
7.51.8
भगवन्किं प्रमाणेन मम वंशो भविष्यति ।
किमायुश्च हि मे रामः पुत्राश्चान्ये किमायुषः ॥ ७.५१.८ ॥
أيها الجليل، إلى متى تدوم سلالتي؟ وما عمري، وما عمر راما، وما أعمار أبنائي الآخرين؟
7.51.9
रामस्य च सुता ये स्युस्तेषामायुः कियद्भवेत् ।
काम्यया भगवन्बूहि वंशस्यास्य गतिं मम ॥ ७.५१.९ ॥
وأبناء راما إن كانوا، فكم يكون عمرهم؟ أيها الجليل، بدافع رغبتي، أخبرني بمصير هذه السلالة.
7.51.10
तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं राज्ञो दशरथस्य च ।
दुर्वासाः सुमहातेजा व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५१.१० ॥
لمّا سمع الحكيم دورفاسا، عظيم البهاء، كلام الملك داشارَثا، شرع في الكلام.
7.51.11
शृणु राजन्पुरावृत्तं तदा देवासुरे युधि ।
दैत्याः सुरैर्भर्त्स्यमाना भृगुपत्नीं समाश्रिताः ॥ ७.५१.११ ॥
اسمع أيها الملك خبرًا قديمًا. ففي تلك الأيام، في حرب الآلهة والأسورا، لجأ الدايتيا، وقد أرهقتهم الآلهة، إلى زوجة بهريغو.
7.51.12
तया दत्ताभयास्तत्र न्यवसन्नभयास्तदा ॥ ७.५१.१२ ॥
لمّا منحتهم الأمان، أقاموا هناك دون خوف.
7.51.13
तया परिगृहीतांस्तान्दृष्ट्वा क्रुद्धः सुरेश्वरः ।
चक्रेण शितधारेण भृगुपत्न्याः शिरो ऽहरत् ॥ ७.५१.१३ ॥
فلما رأى سيد الآلهة الغاضب أنها تحميهم، قطع رأس زوجة بهرغو بقرصه الحاد الحد.
7.51.14
ततस्तां निहतां दृष्ट्वा पत्नीं भृगुकुलोद्वहः ।
शशाप सहसा क्रुद्धो विष्णुं रिपुकुलार्दनम् ॥ ७.५१.१४ ॥
فلما رأى زوجته مقتولة، غضب فخر سلالة بهرغو وسرعان ما لعن فيشنو، مُهلك عشائر الأعداء.
7.51.15
यस्मादवध्यां मे पत्नीमवधीः क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्मात्त्वं मानुषे लोके जनिष्यसि जनार्दन ॥ ७.५१.१५ ॥
لأنك في غضبك المفرط قتلت زوجتي التي لا يجوز قتلها، فلذلك يا جنارْدانا ستولد في عالم البشر.
7.51.16
तत्र पत्नीवियोगं त्वं प्राप्स्यसे बहुवार्षिकम् ॥ ७.५१.१६ ॥
هناك ستعاني فراق زوجتك سنين طويلة.
7.51.17
शापाभिहतचेतास्स स्वात्मना भावितो ऽभवत् ॥ ७.५१.१७ ॥
وكان عقله مجروحاً بالنفرين، فغاص في ذاته.
7.51.19
अर्चयामास तं देवं भृगुः शापेन पीडितः ।
तपसाराधितो देवो ह्यब्रवीद्भक्तवत्सलः ।
लोकानां संहितार्थं तु तं शापं ग्राह्यमुक्तवान् ॥ ७.५१.१९ ॥
أبلاه اللعن، فعبد بهرغو ذلك الإله. فرضي الإله المحب لعابديه عن تقشفه، فتكلم وقال إن اللعنة ينبغي قبولها لخير العوالم.
7.51.20
इहागतो हि पुत्रत्वं तव पार्थिवसत्तम ॥ ७.५१.२० ॥
يا أفضل الملوك، لقد جئت إلى هنا في هيئة ابن.
7.51.21
राम इत्यभिविख्यातस्त्रिषु लोकेषु मानद ।
तत्फलं प्राप्स्यते चापि भृगुशापकृतं महत् ॥ ७.५१.२१ ॥
يا واهب الكرامة، ستشتهر في العوالم الثلاثة باسم راما، وستنال أيضًا ذلك الثمر العظيم الناشئ عن لعنة بهرغو.
7.51.22
अयोध्यायाः पती रामो दीर्घकालं भविष्यति ।
सुखिनश्च समृद्धाश्च भविष्यन्त्यस्य ये ऽनुगाः ॥ ७.५१.२२ ॥
سيكون راما سيد أيودهيا زمنًا طويلًا، وسيكون أتباعه سعداء مزدهرين.
7.51.23
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
रामो राज्यमुपासित्वा ब्रह्मलोकं गमिष्यति ॥ ७.५१.२३ ॥
سيحكم راما عشرة آلاف عام ثم ألف عام، ثم يمضي إلى عالم براهما.
7.51.24
समृद्धैश्चाश्वमेधैश्च इष्ट्वा परमदुर्जयः ।
राजवंशांश्च बहुशो बहून्संस्थापयिष्यति ॥ ७.५१.२४ ॥
سيُقيم راما، الذي لا يُغلب، قرابين الفرس الكبيرة، ويؤسس سلالات ملكية كثيرة.
7.51.25
द्वौ पुत्रौ तु भविष्येते सीतायां राघवस्य तु ।
अन्यत्र न त्वयोध्यायां सत्यमेतन्नसंशयः ॥ ७.५१.२५ ॥
سيولد للراغافا من سيتا ابنان، يولدان في أيودهيا لا في غيرها. هذا حق لا ريب فيه.
7.51.26
सीतायाश्च ततः पुत्रावभिषेक्ष्यति राघवः ॥ ७.५१.२६ ॥
ثم سيُنصّب راغافا (راما) ابني سيتا.
7.51.27
स सर्वमखिलं राज्ञो वंशस्याह गतागतम् ।
आख्याय सुमहातेजास्तूष्णीमासीन्महामुनिः ॥ ७.५१.२७ ॥
بعد أن روى تاريخ سلالة الملك كاملاً، صمت الحكيم العظيم ذو البهاء الساطع.
7.51.28
तूष्णीम्भूते तदा तस्मिन्राजा दशरथो मुनौ ।
अभिवाद्य महात्मानौ पुनरायात्पुरोत्तमम् ॥ ७.५१.२८ ॥
ولما صمت الحكيم، حيّا الملك داشاراثا الروحين العظيمين وعاد إلى المدينة الفاضلة.
7.51.29
एतद्वचो मया तत्र मुनिना व्याहृतं पुरा ।
श्रुतं हृदि च निक्षिप्तं नान्यथा तद्भविष्यति ॥ ७.५१.२९ ॥
هذه الكلمة التي قالها الحكيم هناك من قبل، سمعتها وحفظتها في قلبي؛ ولن تكون على غير ذلك.
7.51.30
एवं गते न सन्तापं कर्तुमर्हसि राघव ।
सीतार्थे राघवार्थे वा दृढो भव नरोत्तम ॥ ७.५१.३० ॥
وإذ كان الأمر كذلك، فلا ينبغي لك الحزن أيها الراغافا؛ من أجل سيتا أو من أجلي، يا خير الرجال، كن ثابتاً.
7.51.31
श्रुत्वा तु व्याहृतं वाक्यं सूतस्य परमाद्भुतम् ।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ७.५१.३१ ॥
ولما سمع الكلام العجيب الذي قاله السائق، امتلأ بفرح لا مثيل له وقال: «أحسنت، أحسنت!»
7.51.32
ततः संवदतोरेवं सूतलक्ष्मणयोः पथि ।
अस्तमर्के गते वासं केशिन्यां तावथोषतुः ॥ ७.५१.३२ ॥
وبينما كان السائق ولاكشمانا يتحدثان على الطريق هكذا، ولما غربت الشمس، أمضيا الليلة على ضفة نهر كيشيني.