รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.51.1
तथा सञ्चोदितः सूतो लक्ष्मणेन महात्मना ।
तद्वाक्यमृषिणा प्रोक्तं व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५१.१ ॥
สารถีผู้ถูกพระลักษมณ์ผู้มีใจสูงส่งกระตุ้นเช่นนั้นจึงเริ่มเล่าถ้อยคำที่ฤๅษีได้กล่าวไว้
7.51.2
पुरा नाम्ना हि दुर्वासा अत्रेः पुत्रो महामुनिः ।
वसिष्ठस्याश्रमे पुण्ये वार्षिक्यं समुवास ह ॥ ७.५१.२ ॥
ในกาลก่อนมีมหาฤๅษีนามว่าทุรวาสะ บุตรของอตริ ได้พำนักตลอดฤดูฝนในอาศรมอันศักดิ์สิทธิ์ของพระวสิษฐ
7.51.3
तमाश्रमं महातेजाः पिता ते सुमहायशाः ।
पुरोहितं महात्मानं दिदृक्षुरगमस्त्वयम् ॥ ७.५१.३ ॥
บิดาของท่าน ผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์และมีเกียรติยศยิ่งใหญ่ ได้เสด็จไปยังอาศรมนั้นด้วยความปรารถนาจะพบปุโรหิตผู้มีใจสูงส่ง
7.51.4
स दृष्ट्वा सूर्यसङ्काशं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उपविष्टं वसिष्ठस्य सव्यपार्श्वे महामुनिम् ॥ ७.५१.४ ॥
เมื่อเห็นมหาฤๅษีผู้ประทับอยู่ข้างซ้ายของพระวสิษฐ รุ่งโรจน์ราวกับลุกโชน เปรียบดังดวงอาทิตย์
7.51.5
तौ मुनी तापसश्रेष्ठौ विनीतो ह्यभिवादयत् ।
स ताभ्यां पूजितो राजा स्वागतेनासनेन च ॥
पाद्येन फलमूलैश्च उवास मुनिभिः सह ॥ ७.५१.५ ॥
กษัตริย์ผู้ถ่อมตนได้ถวายความเคารพแด่ฤๅษีทั้งสองผู้เป็นยอดแห่งตบะ ทั้งสองได้ต้อนรับพระองค์ด้วยถ้อยคำต้อนรับ ที่ประทับ น้ำล้างพระบาท และผลไม้กับรากพืช พระองค์จึงประทับอยู่ต่อกับเหล่าฤๅษี
7.51.6
तेषां तत्रोपविष्टानां तास्ताः सुमधुराः कथाः ।
बभूवुः परमर्षीणां मध्यादित्यगते ऽहनि ॥ ७.५१.६ ॥
ขณะที่ดวงอาทิตย์ขึ้นถึงกลางวัน เหล่าปรมฤๅษีผู้นั่งอยู่ที่นั้นได้เริ่มเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ที่ไพเราะยิ่งแก่กันและกัน
7.51.7
ततः कथायां कस्याञ्चित्प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः ।
उवाच तं महात्मानमत्रेः पुत्रं तपोधनम् ॥ ७.५१.७ ॥
ระหว่างการสนทนานั้น กษัตริย์ได้ประนมมือด้วยความถ่อมตน กล่าวกับมหาฤๅษีผู้มีใจสูงส่ง บุตรของอตริ ผู้มีตบะเป็นทรัพย์
7.51.8
भगवन्किं प्रमाणेन मम वंशो भविष्यति ।
किमायुश्च हि मे रामः पुत्राश्चान्ये किमायुषः ॥ ७.५१.८ ॥
ข้าแต่ท่านผู้เป็นเจ้า วงศ์ของข้าจะดำรงอยู่ได้นานเพียงใด อายุของข้าเป็นเท่าใด อายุของพระรามเป็นเท่าใด และอายุของบุตรคนอื่น ๆ ของข้าเป็นเท่าใด
7.51.9
रामस्य च सुता ये स्युस्तेषामायुः कियद्भवेत् ।
काम्यया भगवन्बूहि वंशस्यास्य गतिं मम ॥ ७.५१.९ ॥
และบุตรที่พระรามจะมีนั้น อายุของพวกเขาจะยืนยาวเพียงใด ข้าแต่ท่านผู้เป็นเจ้า ด้วยความปรารถนาของข้า ขอโปรดบอกความเป็นไปของวงศ์นี้แก่ข้าด้วยเถิด
7.51.10
तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं राज्ञो दशरथस्य च ।
दुर्वासाः सुमहातेजा व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५१.१० ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่ท้าวทศรถตรัสแล้ว ฤๅษีทุรวาสะผู้มีรัศมียิ่งใหญ่จึงเริ่มกล่าว
7.51.11
शृणु राजन्पुरावृत्तं तदा देवासुरे युधि ।
दैत्याः सुरैर्भर्त्स्यमाना भृगुपत्नीं समाश्रिताः ॥ ७.५१.११ ॥
ข้าแต่พระราชา จงฟังเรื่องราวในอดีต ครั้งนั้นในสงครามระหว่างเทพกับอสูร เหล่าไทตยะซึ่งถูกเทพข่มขู่ได้หลบภัยอยู่กับภรรยาของภฤคุ
7.51.12
तया दत्ताभयास्तत्र न्यवसन्नभयास्तदा ॥ ७.५१.१२ ॥
นางได้ให้คำมั่นว่าจะคุ้มครองให้ปลอดภัย พวกเขาจึงพำนักอยู่ที่นั้นโดยไม่มีความกลัว
7.51.13
तया परिगृहीतांस्तान्दृष्ट्वा क्रुद्धः सुरेश्वरः ।
चक्रेण शितधारेण भृगुपत्न्याः शिरो ऽहरत् ॥ ७.५१.१३ ॥
เมื่อเห็นพวกเขาอยู่ในความคุ้มครองของนาง ท้าวสุเรศวรผู้โกรธเคืองจึงใช้จักรคมกริบตัดศีรษะของภรรยาภฤคุ
7.51.14
ततस्तां निहतां दृष्ट्वा पत्नीं भृगुकुलोद्वहः ।
शशाप सहसा क्रुद्धो विष्णुं रिपुकुलार्दनम् ॥ ७.५१.१४ ॥
เมื่อภรรยาถูกสังหาร ภฤคุผู้เป็นความรุ่งเรืองแห่งตระกูลภฤคุก็โกรธจัดทันที และสาปแช่งพระวิษณุผู้ทำลายตระกูลของศัตรู
7.51.15
यस्मादवध्यां मे पत्नीमवधीः क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्मात्त्वं मानुषे लोके जनिष्यसि जनार्दन ॥ ७.५१.१५ ॥
เพราะท่านด้วยความโกรธจนหน้ามืดได้สังหารภรรยาของข้า ผู้ซึ่งไม่อาจถูกฆ่าได้ ดังนั้นข้าแต่พระชนารทนะ ท่านจะต้องเกิดในโลกมนุษย์
7.51.16
तत्र पत्नीवियोगं त्वं प्राप्स्यसे बहुवार्षिकम् ॥ ७.५१.१६ ॥
ที่นั่น ท่านจะต้องพรากจากภรรยาเป็นเวลาหลายปี
7.51.17
शापाभिहतचेतास्स स्वात्मना भावितो ऽभवत् ॥ ७.५१.१७ ॥
จิตใจของพระองค์ถูกคำสาปทำให้ระส่ำระสาย และพระองค์ก็จมอยู่กับตนเอง
7.51.19
अर्चयामास तं देवं भृगुः शापेन पीडितः ।
तपसाराधितो देवो ह्यब्रवीद्भक्तवत्सलः ।
लोकानां संहितार्थं तु तं शापं ग्राह्यमुक्तवान् ॥ ७.५१.१९ ॥
ภฤคุผู้ถูกคำสาปเบียดเบียนได้บูชาองค์เทพนั้น เทพผู้ที่พอพระทัยด้วยตบะของภฤคุและรักใคร่ต่อผู้ศรัทธา จึงตรัสว่าคำสาปนั้นต้องได้รับไว้เพื่อประโยชน์ของโลกทั้งหลาย
7.51.20
इहागतो हि पुत्रत्वं तव पार्थिवसत्तम ॥ ७.५१.२० ॥
ข้าแต่ยอดแห่งกษัตริย์ พระองค์เสด็จมาที่นี่ในฐานะบุตร
7.51.21
राम इत्यभिविख्यातस्त्रिषु लोकेषु मानद ।
तत्फलं प्राप्स्यते चापि भृगुशापकृतं महत् ॥ ७.५१.२१ ॥
ข้าแต่ผู้ให้เกียรติ พระองค์จะเป็นที่รู้จักในนามพระรามทั่วสามโลก และพระองค์จะได้รับผลอันยิ่งใหญ่ที่เกิดจากคำสาปของภฤคุนั้นด้วย
7.51.22
अयोध्यायाः पती रामो दीर्घकालं भविष्यति ।
सुखिनश्च समृद्धाश्च भविष्यन्त्यस्य ये ऽनुगाः ॥ ७.५१.२२ ॥
พระรามจะเป็นเจ้าแห่งอโยธยาเป็นเวลานาน ผู้ที่ติดตามพระองค์จะมีความสุขและเจริญรุ่งเรือง
7.51.23
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
रामो राज्यमुपासित्वा ब्रह्मलोकं गमिष्यति ॥ ७.५१.२३ ॥
พระรามจะครองราชย์เป็นเวลาหนึ่งหมื่นปีและอีกหนึ่งพันปี แล้วจะเสด็จสู่พรหมโลก
7.51.24
समृद्धैश्चाश्वमेधैश्च इष्ट्वा परमदुर्जयः ।
राजवंशांश्च बहुशो बहून्संस्थापयिष्यति ॥ ७.५१.२४ ॥
พระรามผู้ที่ยากจะมีใครเอาชนะได้ จะประกอบพิธีอัศวเมธอันยิ่งใหญ่หลายครั้ง และจะสถาปนาราชวงศ์ต่าง ๆ ขึ้นมากมาย
7.51.25
द्वौ पुत्रौ तु भविष्येते सीतायां राघवस्य तु ।
अन्यत्र न त्वयोध्यायां सत्यमेतन्नसंशयः ॥ ७.५१.२५ ॥
โอรสสองพระองค์จะประสูติแก่พระราฆวะจากพระนางสีดา และจะประสูติที่อโยธยาเท่านั้น ไม่ใช่ที่อื่น นี่คือความจริงไม่มีข้อสงสัย
7.51.26
सीतायाश्च ततः पुत्रावभिषेक्ष्यति राघवः ॥ ७.५१.२६ ॥
จากนั้น พระราฆวะจะอภิเษกโอรสสองพระองค์ของพระนางสีดา
7.51.27
स सर्वमखिलं राज्ञो वंशस्याह गतागतम् ।
आख्याय सुमहातेजास्तूष्णीमासीन्महामुनिः ॥ ७.५१.२७ ॥
มหาฤๅษีผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ เมื่อได้กล่าวเล่าประวัติความเป็นมาและความเป็นไปของราชวงศ์ทั้งหมดแล้ว ก็นิ่งเงียบไป
7.51.28
तूष्णीम्भूते तदा तस्मिन्राजा दशरथो मुनौ ।
अभिवाद्य महात्मानौ पुनरायात्पुरोत्तमम् ॥ ७.५१.२८ ॥
เมื่อฤๅษีนิ่งเงียบไปแล้ว ท้าวทศรถจึงถวายความเคารพแก่ฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสองพระองค์ แล้วเสด็จกลับสู่นครอันประเสริฐ
7.51.29
एतद्वचो मया तत्र मुनिना व्याहृतं पुरा ।
श्रुतं हृदि च निक्षिप्तं नान्यथा तद्भविष्यति ॥ ७.५१.२९ ॥
ถ้อยคำที่ฤๅษีได้กล่าวไว้ที่นั่นแต่ก่อน ข้าพเจ้าได้ฟังและจดจำไว้ในใจ สิ่งนั้นจะไม่เป็นไปเป็นอย่างอื่นเลย
7.51.30
एवं गते न सन्तापं कर्तुमर्हसि राघव ।
सीतार्थे राघवार्थे वा दृढो भव नरोत्तम ॥ ७.५१.३० ॥
เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว โอ้พระราฆวะ พระองค์ไม่ควรเศร้าโศก ไม่ว่าเพื่อพระนางสีดาหรือเพื่อพระราม โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ จงมั่นคงไว้เถิด
7.51.31
श्रुत्वा तु व्याहृतं वाक्यं सूतस्य परमाद्भुतम् ।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ७.५१.३१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันอัศจรรย์ยิ่งที่สารถีกล่าวออกมา ท้าวทศรถก็เกิดความปีติยินดีหาที่เปรียบมิได้ และตรัสว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว"
7.51.32
ततः संवदतोरेवं सूतलक्ष्मणयोः पथि ।
अस्तमर्के गते वासं केशिन्यां तावथोषतुः ॥ ७.५१.३२ ॥
ดังนั้น ขณะที่สารถีและพระลักษมณ์กำลังสนทนากันอยู่ตามทาง เมื่อดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าแล้ว ทั้งสองจึงพักค้างคืนบนฝั่งแม่น้ำเกศินี