വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.51.1
तथा सञ्चोदितः सूतो लक्ष्मणेन महात्मना ।
तद्वाक्यमृषिणा प्रोक्तं व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५१.१ ॥
മഹാത്മാവായ ലക്ഷ്മണനാൽ ഇങ്ങനെ പ്രേരിതനായ സാരഥി, ഋഷി പറഞ്ഞ ആ വാക്യം വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
7.51.2
पुरा नाम्ना हि दुर्वासा अत्रेः पुत्रो महामुनिः ।
वसिष्ठस्याश्रमे पुण्ये वार्षिक्यं समुवास ह ॥ ७.५१.२ ॥
പണ്ട് അത്രിയുടെ പുത്രനായ ദുർവാസാവ് എന്ന മഹാമുനി വസിഷ്ഠന്റെ പുണ്യാശ്രമത്തിൽ മഴക്കാലം മുഴുവൻ വസിച്ചിരുന്നു.
7.51.3
तमाश्रमं महातेजाः पिता ते सुमहायशाः ।
पुरोहितं महात्मानं दिदृक्षुरगमस्त्वयम् ॥ ७.५१.३ ॥
മഹാതേജസ്വിയും അത്യന്തം യശസ്വിയുമായ നിന്റെ പിതാവ് ആ മഹാത്മാവായ പുരോഹിതനെ കാണാൻ ആ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
7.51.4
स दृष्ट्वा सूर्यसङ्काशं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
उपविष्टं वसिष्ठस्य सव्यपार्श्वे महामुनिम् ॥ ७.५१.४ ॥
വസിഷ്ഠന്റെ ഇടതുവശത്ത് ഇരിക്കുന്ന ആ മഹാമുനിയെ അദ്ദേഹം കണ്ടു; സൂര്യതുല്യനും തേജസ്സാൽ ജ്വലിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
7.51.5
तौ मुनी तापसश्रेष्ठौ विनीतो ह्यभिवादयत् ।
स ताभ्यां पूजितो राजा स्वागतेनासनेन च ॥
पाद्येन फलमूलैश्च उवास मुनिभिः सह ॥ ७.५१.५ ॥
വിനീതനായ രാജാവ് ആ രണ്ട് ശ്രേഷ്ഠ തപസ്വികളെ നമസ്കരിച്ചു; അവർ സ്വാഗതവാക്യം, ആസനം, പാദ്യജലം, പഴങ്ങളും കിഴങ്ങുകളും നൽകി അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചു; രാജാവ് മുനിമാരോടൊപ്പം അവിടെ വസിച്ചു.
7.51.6
तेषां तत्रोपविष्टानां तास्ताः सुमधुराः कथाः ।
बभूवुः परमर्षीणां मध्यादित्यगते ऽहनि ॥ ७.५१.६ ॥
അവിടെ ഇരുന്ന ആ പരമർഷിമാർക്കിടയിൽ, സൂര്യൻ മധ്യാഹ്നത്തിലെത്തിയപ്പോൾ പല അതിമധുര കഥകളും സംഭവിച്ചു.
7.51.7
ततः कथायां कस्याञ्चित्प्राञ्जलिः प्रग्रहो नृपः ।
उवाच तं महात्मानमत्रेः पुत्रं तपोधनम् ॥ ७.५१.७ ॥
പിന്നീട് ഏതോ സന്ദർഭത്തിൽ രാജാവ് കൈകൂപ്പി വിനയത്തോടെ, അത്രിയുടെ പുത്രനും തപസ്സുതന്നെ സമ്പത്തായവനുമായ ആ മഹാത്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
7.51.8
भगवन्किं प्रमाणेन मम वंशो भविष्यति ।
किमायुश्च हि मे रामः पुत्राश्चान्ये किमायुषः ॥ ७.५१.८ ॥
ഭഗവാനേ, എന്റെ വംശം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും? എനിക്കും രാമനും മറ്റു പുത്രന്മാർക്കും ആയുസ്സ് എത്രയാണ്?
7.51.9
रामस्य च सुता ये स्युस्तेषामायुः कियद्भवेत् ।
काम्यया भगवन्बूहि वंशस्यास्य गतिं मम ॥ ७.५१.९ ॥
രാമന് പുത്രന്മാരുണ്ടെങ്കിൽ അവരുടെ ആയുസ്സ് എത്രയായിരിക്കും? ഭഗവാനേ, ആഗ്രഹത്തോടെ ഈ വംശത്തിന്റെ ഗതി എന്നോട് പറയൂ.
7.51.10
तच्छ्रुत्वा व्याहृतं वाक्यं राज्ञो दशरथस्य च ।
दुर्वासाः सुमहातेजा व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५१.१० ॥
രാജാവായ ദശരഥന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മഹാതേജസ്വിയായ ദുർവാസാവ് മറുപടി പറയാൻ തുടങ്ങി.
7.51.11
शृणु राजन्पुरावृत्तं तदा देवासुरे युधि ।
दैत्याः सुरैर्भर्त्स्यमाना भृगुपत्नीं समाश्रिताः ॥ ७.५१.११ ॥
രാജാവേ, കേൾക്കൂ. പണ്ട് ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ ദൈത്യന്മാർ ദേവന്മാരാൽ പീഡിതരായി ഭൃഗുവിന്റെ പത്നിയെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
7.51.12
तया दत्ताभयास्तत्र न्यवसन्नभयास्तदा ॥ ७.५१.१२ ॥
അവളാൽ അഭയം നൽകപ്പെട്ട്, അവർ അവിടെ ഭയമില്ലാതെ വസിച്ചു.
7.51.13
तया परिगृहीतांस्तान्दृष्ट्वा क्रुद्धः सुरेश्वरः ।
चक्रेण शितधारेण भृगुपत्न्याः शिरो ऽहरत् ॥ ७.५१.१३ ॥
അവൾ അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് കണ്ട് കോപിച്ച സുരേശ്വരൻ മൂർച്ചയുള്ള ചക്രംകൊണ്ട് ഭൃഗുപത്നിയുടെ ശിരസ്സ് അറുത്തു.
7.51.14
ततस्तां निहतां दृष्ट्वा पत्नीं भृगुकुलोद्वहः ।
शशाप सहसा क्रुद्धो विष्णुं रिपुकुलार्दनम् ॥ ७.५१.१४ ॥
പിന്നീട് ഭാര്യ വധിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട ഭൃഗുകുലോത്തമൻ കോപത്തോടെ ഉടൻതന്നെ ശത്രുകുലങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിനെ ശപിച്ചു.
7.51.15
यस्मादवध्यां मे पत्नीमवधीः क्रोधमूर्च्छितः ।
तस्मात्त्वं मानुषे लोके जनिष्यसि जनार्दन ॥ ७.५१.१५ ॥
കോപംകൊണ്ട് ബോധം മറന്ന് അവധ്യയായ എന്റെ ഭാര്യയെ നീ വധിച്ചു; അതിനാൽ ജനാർദ്ദനാ, നീ മനുഷ്യലോകത്തിൽ ജനിക്കും.
7.51.16
तत्र पत्नीवियोगं त्वं प्राप्स्यसे बहुवार्षिकम् ॥ ७.५१.१६ ॥
അവിടെ നീ ഭാര്യയിൽനിന്ന് ഏറെ വർഷങ്ങൾ വേർപിരിയൽ അനുഭവിക്കും.
7.51.17
शापाभिहतचेतास्स स्वात्मना भावितो ऽभवत् ॥ ७.५१.१७ ॥
ശാപത്താൽ മനസ്സ് ക്ഷതമേറ്റ അദ്ദേഹം സ്വന്തം ഭാവനയിൽത്തന്നെ മുഴുകിയിരുന്നു.
7.51.19
अर्चयामास तं देवं भृगुः शापेन पीडितः ।
तपसाराधितो देवो ह्यब्रवीद्भक्तवत्सलः ।
लोकानां संहितार्थं तु तं शापं ग्राह्यमुक्तवान् ॥ ७.५१.१९ ॥
ശാപത്താൽ പീഡിതനായ ഭൃഗു ആ ദേവനെ ആരാധിച്ചു. തപസ്സുകൊണ്ട് പ്രസാദിച്ച ഭക്തവത്സലനായ ദേവൻ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ആ ശാപം സ്വീകരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.
7.51.20
इहागतो हि पुत्रत्वं तव पार्थिवसत्तम ॥ ७.५१.२० ॥
ഹേ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, അങ്ങ് ഇവിടെ പുത്രരൂപത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
7.51.21
राम इत्यभिविख्यातस्त्रिषु लोकेषु मानद ।
तत्फलं प्राप्स्यते चापि भृगुशापकृतं महत् ॥ ७.५१.२१ ॥
മാനം നൽകുന്നവനേ, അങ്ങ് മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും 'രാമൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനാകും; ഭൃഗുവിന്റെ ശാപത്താൽ ഉണ്ടായ ആ മഹത്തായ ഫലവും അങ്ങ് നേടും.
7.51.22
अयोध्यायाः पती रामो दीर्घकालं भविष्यति ।
सुखिनश्च समृद्धाश्च भविष्यन्त्यस्य ये ऽनुगाः ॥ ७.५१.२२ ॥
രാമൻ അയോധ്യയുടെ പതിയായി ദീർഘകാലം വാഴും; അവന്റെ അനുചരന്മാർ സുഖവും സമൃദ്ധിയും അനുഭവിക്കും.
7.51.23
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
रामो राज्यमुपासित्वा ब्रह्मलोकं गमिष्यति ॥ ७.५१.२३ ॥
രാമൻ പതിനായിരം വർഷവും ആയിരം വർഷവും രാജ്യം ഭരിച്ച ശേഷം ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കു പോകും.
7.51.24
समृद्धैश्चाश्वमेधैश्च इष्ट्वा परमदुर्जयः ।
राजवंशांश्च बहुशो बहून्संस्थापयिष्यति ॥ ७.५१.२४ ॥
അത്യന്തം അജേയനായ രാമൻ സമൃദ്ധമായ അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി, പല രാജവംശങ്ങളെയും സ്ഥാപിക്കും.
7.51.25
द्वौ पुत्रौ तु भविष्येते सीतायां राघवस्य तु ।
अन्यत्र न त्वयोध्यायां सत्यमेतन्नसंशयः ॥ ७.५१.२५ ॥
രാഘവന് സീതയിൽ രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിക്കും; അവർ അയോധ്യയിൽ മാത്രമേ ജനിക്കൂ, മറ്റെവിടെയുമല്ല. ഇത് സത്യം, സംശയമില്ല.
7.51.26
सीतायाश्च ततः पुत्रावभिषेक्ष्यति राघवः ॥ ७.५१.२६ ॥
പിന്നീട് സീതയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ രാഘവൻ (രാമൻ) അഭിഷേകം ചെയ്യിക്കും.
7.51.27
स सर्वमखिलं राज्ञो वंशस्याह गतागतम् ।
आख्याय सुमहातेजास्तूष्णीमासीन्महामुनिः ॥ ७.५१.२७ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ ആ മഹാമുനി രാജവംശത്തിന്റെ സമ്പൂർണ ചരിത്രം വിവരിച്ച ശേഷം മൗനമായി ഇരുന്നു.
7.51.28
तूष्णीम्भूते तदा तस्मिन्राजा दशरथो मुनौ ।
अभिवाद्य महात्मानौ पुनरायात्पुरोत्तमम् ॥ ७.५१.२८ ॥
മുനി മൗനമായപ്പോൾ ദശരഥരാജാവ് ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കളെയും നമസ്കരിച്ച് ഉത്തമനഗരത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
7.51.29
एतद्वचो मया तत्र मुनिना व्याहृतं पुरा ।
श्रुतं हृदि च निक्षिप्तं नान्यथा तद्भविष्यति ॥ ७.५१.२९ ॥
ആ മുനി മുമ്പ് അവിടെ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് ഞാൻ കേട്ട് ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു; അത് മറ്റൊരുവിധം സംഭവിക്കില്ല.
7.51.30
एवं गते न सन्तापं कर्तुमर्हसि राघव ।
सीतार्थे राघवार्थे वा दृढो भव नरोत्तम ॥ ७.५१.३० ॥
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിനാൽ, ഹേ രാഘവാ, നീ സന്താപം കൊള്ളരുത്; സീതയ്ക്കോ എനിക്കോ വേണ്ടി, ഹേ നരോത്തമാ, ദൃഢനായിരിക്കുക.
7.51.31
श्रुत्वा तु व्याहृतं वाक्यं सूतस्य परमाद्भुतम् ।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ७.५१.३१ ॥
സൂതൻ പറഞ്ഞ ആ അത്യത്ഭുതമായ വാക്ക് കേട്ട് അവൻ അതുല്യമായ സന്തോഷം നേടി, 'സാധു, സാധു' എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.51.32
ततः संवदतोरेवं सूतलक्ष्मणयोः पथि ।
अस्तमर्के गते वासं केशिन्यां तावथोषतुः ॥ ७.५१.३२ ॥
ഇങ്ങനെ വഴിയിൽ സാരഥിയും ലക്ഷ്മണനും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും കേശിനി നദീതീരത്ത് രാത്രി തങ്ങി.