รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.60
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.60.1
तयोः संवदतोरेवं रामलक्ष्मणयोस्तदा ।
वासन्तिकी निशा प्राप्ता न शीता न च घर्मदा ॥ ७.६०.१ ॥
ขณะที่พระรามและพระลักษมณ์สนทนากันเช่นนั้น ราตรีแบบฤดูใบไม้ผลิก็มาถึง ไม่หนาวและไม่ร้อน
7.60.2
ततः प्रभाते विमले कृतपौर्वाह्णिकक्रियः ।
अभिचक्राम काकुत्स्थो दर्शनं पौरकार्यवित् ॥ ७.६०.२ ॥
ครั้นรุ่งอรุณอันกระจ่าง พระกากุตสถ์ผู้รู้กิจการของชาวเมือง ทรงประกอบพิธีในช่วงเช้าแล้วเสด็จออกให้เข้าเฝ้า
7.60.3
ततः सुमन्त्रस्त्वागम्य राघवं वाक्यमब्रवीत् ।
एते प्रतिहता राजन्द्वारि तिष्ठन्ति तापसाः ॥ ७.६०.३ ॥
ลำดับนั้น สุมันตระเข้ามาเฝ้าพระราฆวะ แล้วกล่าวว่า ข้าแต่พระราชา บรรดาดาบสเหล่านี้ถูกกั้นไว้และยืนอยู่ที่ประตู
7.60.4
भार्गवच्यवनं चैव पुरस्कृत्य महर्षयः ।
दर्शनं ते महाराज्ञश्चोदयन्ति कृतत्वराः ।
प्रीयमाणा नरव्याघ्र यमुनातीरवासिनः ॥ ७.६०.४ ॥
มหาฤๅษีทั้งหลายที่อาศัยอยู่บนฝั่งแม่น้ำยมุนา มีพระภารควะและพระจยวนะนำหน้า ต่างยินดีและรีบเร่ง ขอให้ได้เข้าเฝ้าพระองค์ ข้าแต่บุรุษผู้เปรียบดั่งเสือในหมู่มนุษย์
7.60.5
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रामः प्रोवाच धर्मवित् ।
प्रवेश्यन्तां महाभागा भार्गवप्रमुखा द्विजाः ॥ ७.६०.५ ॥
เมื่อได้ฟังคำของเขา พระรามผู้รู้ธรรมตรัสว่า ขอให้เชิญพราหมณ์ผู้มีบุญยิ่ง มีพระภารควะเป็นประธาน เข้ามาเถิด
7.60.6
राज्ञस्त्वाज्ञां पुरस्कृत्य द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।
प्रवेशयामास तदा तापसान्सुदुरासदान् ॥ ७.६०.६ ॥
ประตูทวารบาลน้อมรับพระราชโองการไว้เหนือศีรษะ พนมมือด้วยความเคารพ แล้วจึงนำบรรดาดาบสซึ่งยากจะเข้าถึงเหล่านั้นเข้าไป
7.60.7
शतं समधिकं तत्र दीप्यमानं स्वतेजसा ।
प्रविष्टं राजभवनं तापसानां महात्मनाम् ॥ ७.६०.७ ॥
ที่นั่น มหาฤๅษีมากกว่าร้อยรูปซึ่งส่องประกายด้วยเดชของตนเอง ได้เข้าไปในราชวังหลวง
7.60.8
ते द्विजाः पूर्णकलशैः सर्वतीर्थाम्बुसत्कृतैः ।
गृहीत्वा फलमूलं च रामस्याभ्याहरन्बहु ॥ ७.६०.८ ॥
พราหมณ์เหล่านั้นถือหม้อน้ำเต็มซึ่งรดด้วยน้ำจากทุกท่าศักดิ์สิทธิ์ พร้อมผลไม้และรากไม้ นำมามอบแด่พระรามเป็นจำนวนมาก
7.60.9
प्रतिगृह्य तु तत्सर्वं रामः प्रीतिपुरस्कृतः ।
तीर्थोदकानि सर्वाणि फलानि विविधानि च ॥ ७.६०.९ ॥
พระรามทรงรับของทั้งหมดด้วยความเมตตา ทั้งน้ำจากท่าศักดิ์สิทธิ์และผลไม้นานาชนิด
7.60.10
उवाच च महाबाहुः सर्वानेव महामुनीन् ।
इमान्यासनमुख्यानि यथार्हमुपविश्यताम् ॥ ७.६०.१० ॥
พระรามผู้มีพระพาหาใหญ่ตรัสแก่มหาฤๅษีทั้งหมดว่า ขอเชิญนั่งบนอาสนะอันประเสริฐเหล่านี้ตามควรแก่ฐานะเถิด
7.60.11
रामस्य भाषितं श्रुत्वा सर्व एव महर्षयः ।
बृसीषु रुचिराख्यासु निषेदुः काञ्चनीषु ते ॥ ७.६०.११ ॥
เมื่อได้ฟังพระดำรัสของพระราม มหาฤๅษีทั้งปวงจึงนั่งลงบนอาสนะทองคำอันงดงามซึ่งมีนามเลื่องลือเหล่านั้น
7.60.12
उपविष्टानृषींस्तत्र दृष्ट्वा परपुरञ्जयः ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा राघवो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.६०.१२ ॥
เมื่อทอดพระเนตรเห็นฤๅษีนั่งอยู่ที่นั่น พระราฆวะผู้ปราบนครของศัตรู ทรงสำรวมพระองค์ ประนมมือ แล้วตรัสถ้อยคำเหล่านี้
7.60.13
किमागमनकार्यं वः किं करोमि समाहितः ।
आज्ञाप्यो ऽहं महर्षीणां सर्वकामकरः सुखम् ॥ ७.६०.१३ ॥
การมาของท่านทั้งหลายมีวัตถุประสงค์อะไร ข้าพเจ้าจะทำสิ่งใดด้วยความตั้งใจมั่น ข้าแต่มหาฤๅษี ขอท่านได้บัญชา ข้าพเจ้าจะทำให้ทุกความปรารถนาของท่านสำเร็จด้วยความยินดี
7.60.14
इदं राज्यं च सकलं जीवितं च हृदि स्थितम् ।
सर्वमेतद्द्विदार्थं मे सत्यमेतद्ब्रवीमि वः ॥ ७.६०.१४ ॥
ราชอาณาจักรทั้งสิ้นนี้ และชีวิตที่สถิตอยู่ในใจข้าพเจ้า ทั้งหมดนี้เพื่อเป้าหมายทั้งสองประการ ข้าพเจ้ากล่าวความจริงนี้แก่ท่านทั้งหลาย
7.60.15
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा साधुकारो महानभूत् ।
ऋषीणामुग्रतपसां यमुनातीरवासिनाम् ॥ ७.६०.१५ ॥
เมื่อได้ฟังพระดำรัสของพระราม เสียงสาธุการอันใหญ่หลวงก็ดังขึ้นจากฤๅษีผู้บำเพ็ญตบะอันแรงกล้า ซึ่งอาศัยอยู่บนฝั่งแม่น้ำยมุนา
7.60.16
ऊचुश्च ते महात्मानो हर्षेण महता वृताः ।
उपपन्नं नरश्रेष्ठ तवैव भुवि नान्यतः ॥ ७.६०.१६ ॥
มหาฤๅษีเหล่านั้นอิ่มเอมด้วยความปีติยินดีอย่างยิ่ง จึงกล่าวว่า ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ สิ่งนี้เหมาะสมกับพระองค์เท่านั้นบนแผ่นดินนี้ มิใช่ผู้อื่นใด
7.60.17
बहवः पार्थिवा राजन्नतिक्रान्ता महाबलाः ।
कार्यस्य गौरवं मत्वा प्रतिज्ञां नाभ्यरोचयन् ॥ ७.६०.१७ ॥
ข้าแต่พระราชา กษัตริย์ผู้ทรงพลังมากมายหลายพระองค์ได้ผ่านไปแล้ว เพราะพิจารณาถึงความยิ่งใหญ่ของภารกิจ จึงมิได้เห็นชอบกับคำปฏิญาณนั้น
7.60.18
त्वया पुनर्ब्राह्मणगौरवादियं कृता प्रतिज्ञा ह्यनवेक्ष्य कारणम् ।
ततश्च कर्ता ह्यसि नात्र संशयो महाभयात्ऺत्रातुमृषींस्त्वमर्हसि ॥ ७.६०.१८ ॥
ส่วนพระองค์ได้ทรงปฏิญาณข้อนี้เพราะความเคารพต่อพราหมณ์ โดยมิได้ทรงพิจารณาเหตุผลให้ถ้วนถี่ ดังนั้นพระองค์เองจะต้องเป็นผู้กระทำตามคำปฏิญาณนั้น ไม่มีข้อสงสัยเลย และพระองค์สมควรจะปกป้องมหาฤๅษีให้พ้นจากภัยใหญ่หลวง