رامايانا فالميكي · السارغا 7.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.89.1
श्रुत्वा किम्पुरुषोत्पत्तिं लक्ष्मणो भरतस्तदा ।
आश्चर्यमिति चाब्रूतामुभौ रामं जनेश्वरम् ॥ ७.८९.१ ॥
لما سمع لاكشمانا وبهارتا أصل الكيمبوروشا قالا كلاهما لراما سيد الناس إن هذا عجيب.
7.89.2
अथ रामः कथामेतां भूय एव महायशाः ।
कथयामास धर्मात्मा प्रजापतिसुतस्य वै ॥ ७.८९.२ ॥
ثم أعاد راما، عظيم الشهرة صالح النفس، سرد هذه القصة عن ابن براجابتي.
7.89.3
सर्वास्ता विद्रुता दृष्ट्वा किन्नरीर्ऋषिसत्तमः ।
उवाच रूपसम्पन्नां तां स्त्रियं प्रहसन्निव ॥ ७.८९.३ ॥
لما رأى أن جميع الكِنّري قد فررن، قال أفضل الحكماء لتلك المرأة الجميلة وكأنه يضحك.
7.89.4
सोमस्याहं सुदयितः सुतः सुरुचिरानने ।
भजस्व मां वरारोहे भक्त्या स्निग्धेन चक्षुषा ॥ ७.८९.४ ॥
يا ذات الوجه الجميل، أنا أحب أبناء سوما إليه. يا ذات الخصر الرائع، أقبليني بنظرة وفية حانية.
7.89.5
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शून्ये स्वजनवर्जिते ।
इला सुरुचिरप्रख्यं प्रत्युवाच महाग्रहम् ॥ ७.८९.५ ॥
لما سمعت إيلا كلامه، في المكان الخالي المهجور من أهلها، أجابت ذلك الرائع المنظر ذا القبضة العظيمة.
7.89.6
अहं कामचरी सौम्य तवास्मि वशवर्तिनी ।
प्रशाधि मां सोमसुत यथेच्छसि तथा कुरु ॥ ७.८९.६ ॥
يا لطيف، أنا أتحرك بإرادتي وأنا تحت أمرك. يا ابن سوما، أمرني كما تشاء وافعل ما تريد.
7.89.7
तस्यास्तदद्भुतप्रख्यं श्रुत्वा हर्षमुपागतः ।
स वै कामी सह तया रेमे चन्द्रमसः सुतः ॥ ७.८९.७ ॥
ولما سمع كلامها العجيب امتلأ فرحًا، وتنعّم ابن القمر المشتاق معها.
7.89.8
बुधस्य माधवो मासस्तामिलां रुचिराननाम् ।
गतो रमयतो ऽत्यर्थं क्षणवत्तस्य कामिनः ॥ ७.८९.८ ॥
مرّ شهر مادهاڤا، شهر بُدها، على ذلك المشتاق الذي كان يتنعم بتارا جميلة الوجه كأنه لحظة واحدة.
7.89.9
अथ मासे तु सम्पूर्णे पूर्णेन्दुसदृशाननः ।
प्रजापतिसुतः श्रीमाञ्छयने प्रत्यबुध्यत ॥ ७.८९.९ ॥
ثم لما اكتمل الشهر، استيقظ على فراشه ابن برجاباتي البهيّ، الذي كان وجهه كالبدر المكتمل.
7.89.10
सो ऽपश्यत्सोमजं तत्र तपन्तं सलिलाशये ।
ऊर्ध्वबाहुं निरालम्बं तं राजा प्रत्यभाषत ॥ ७.८९.१० ॥
هناك رأى ابن سوما يتقشف في الحوض المائي، ذراعاه مرفوعتان دون سند، فخاطبه الملك جوابًا.
7.89.11
भगवन्पर्वतं दुर्गं प्रविष्टो ऽस्मि सहानुगः ।
न च पश्यामि तत्सैन्यं क्व नु ते मामका गताः ॥ ७.८९.११ ॥
أيها الجليل، لقد دخلتُ هذا الجبل الوعر مع أتباعي؛ لكنني لا أرى ذلك الجيش. فأين ذهب رجالي؟
7.89.12
तच्छ्रुत्वा तस्य राजर्षेर्नष्टसञ्ज्ञस्य भाषितम् ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यं सान्त्वयन्परया गिरा ॥ ७.८९.१२ ॥
ولما سمع كلام ذلك الملك الحكيم الذي فقد وعيه، أجابه بكلام لطيف، مواسيًا إياه بصوت في غاية الرقة.
7.89.13
अश्मवर्षेण महता भृत्यास्ते विनिपातिताः ।
त्वं चाश्रमपदे सुप्तो वातवर्षभयार्दितः ॥ ७.८९.१३ ॥
لقد أسقط مطرٌ عظيم من الحجارة خدمَك، وأنت كنت نائماً في الصومعة تُعذَّب بخوف مطر الريح.
7.89.14
समाश्वसिहि भद्रं ते निर्भयो विगतज्वरः ।
फलमूलाशनो वीर निवसेह यथासुखम् ॥ ७.८९.१४ ॥
اطمئنَّ، وليكن لك الخير. كن بلا خوف ولا هم، أيها البطل، وأقم هنا في راحة، آكلاً الثمار والجذور.
7.89.15
स राजा तेन वाक्येन प्रत्याश्वस्तो महामतिः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं दीनो भृत्यक्षयाद् भृशम् ॥ ७.८९.१५ ॥
فاطمأنَّ الملكُ ذو العقل الكبير بتلك الكلمات، ثم أجاب بهذا القول حزيناً جداً لهلاك خدمه.
7.89.16
त्यक्ष्याम्यहं स्वकं राज्यं नाहं भृत्यैर्विनाकृतः ।
वर्तयेयं क्षणं ब्रह्मन्समनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.८९.१६ ॥
سأترك مملكتي، فبدون الخدم لا أستطيع أن أعيش لحظةً واحدة. أيها البراهمي، يحسن بك أن تأذن لي.
7.89.17
सुतो धर्मपरो ब्रह्मञ्ज्येष्ठो मम महायशाः ।
शशबिन्दुरिति ख्यातः स मे राज्यं प्रपत्स्यते ॥ ७.८९.१७ ॥
أيها البراهمي، ابني الأكبر المكرَّس للدارما، ذو الشهرة العظيمة، المعروف باسم شاشابيندو، هو الذي سينال مملكتي.
7.89.18
न हि शक्ष्याम्यहं हित्वा भृत्यदारान्सुखान्वितान् ।
प्रतिवक्तुं महातेजः किञ्चिदप्यशुभं वचः ॥ ७.८९.१८ ॥
أيها العظيم البهاء، لا أستطيع، وقد تركتُ خدمي وزوجاتي المنعَّمين، أن أردَّ عليك ولو بكلمة واحدة مشؤومة.
7.89.19
तथा ब्रुवति राजेन्द्रे बुधः परममद्भुतम् ।
सान्त्वपूर्वमथोवाच वासस्त इह रोचताम् ॥ ७.८९.१९ ॥
وبينما كان سيد الملوك يتكلم هكذا، قال بودها، مبتدئًا بكلمات مواساة، أعجب ما يكون: "ليرُق لك المقام هنا."
7.89.20
न सन्तापस्त्वया कार्यः कार्दमेय महाबल ।
संवत्सरोषितस्येह कारयिष्यामि ते हितम् ॥ ७.८९.२० ॥
لا تحزن يا ابن كردما، يا عظيم القوة، فإن أقمت هنا سنة صنعت لك الخير.
7.89.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बुधस्याक्लिष्टकर्मणः ।
वासाय विदधे बुद्धिं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥ ७.८९.२१ ॥
فلما سمع كلام بودها، الذي لا يكلّ عمله، عقد العزم على المقام هناك كما قال المتكلم بالبراهمان.
7.89.22
मासं स स्त्री तदा भूत्वा रमयत्यनिशं शुदा ।
मासं पुरुषभावेन धर्मबुद्धिं चकार सः ॥ ७.८९.२२ ॥
لمدة شهر صار امرأة وتلذذ بلا انقطاع؛ ولمدة شهر، في هيئة الرجل، سلك بعقل قويم.
7.89.23
ततः सा नवमे मासि इला सोमसुतात्सुतम् ।
जनयामास सुश्रोणी पुरूरवसमूर्जितम् ॥ ७.८९.२३ ॥
ثم في الشهر التاسع ولدت إيلا جميلة الخصر ابنًا قويًّا هو بوروراڤاس من ابن سوما.
7.89.24
जातमात्रं तु सुश्रोणी पितुर्हस्ते न्यवेशयत् ।
बुधस्य समवर्णभमिला पुत्रं महाबलम् ॥ ७.८९.२४ ॥
ما إن وُلد حتى وضعت جميلة الخصر إيلا الابن القوي في يدي أبيه بودها؛ وكان الابن مساويًا لبودها في البهاء.
7.89.25
बुधस्तु पुरुषीभूतं स वै संवत्सरान्तरम् ।
कथाभी रमयामास धर्मयुक्ताभिरात्मवान् ॥ ७.८९.२५ ॥
وقد سرّه بُدها، الضابط لنفسه، طوال عام كامل بقصص مملوءة بالدارما، بعدما صار رجلاً.