Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.89.1
श्रुत्वा किम्पुरुषोत्पत्तिं लक्ष्मणो भरतस्तदा ।
आश्चर्यमिति चाब्रूतामुभौ रामं जनेश्वरम् ॥ ७.८९.१ ॥
Ao ouvir a origem dos kimpuruṣas, Lakṣmaṇa e Bharata, ambos, disseram então a Rāma, senhor dos povos, que aquilo era maravilhoso.
7.89.2
अथ रामः कथामेतां भूय एव महायशाः ।
कथयामास धर्मात्मा प्रजापतिसुतस्य वै ॥ ७.८९.२ ॥
Então Rāma, de grande fama e alma justa, contou novamente esta história do filho de Prajāpati.
7.89.3
सर्वास्ता विद्रुता दृष्ट्वा किन्नरीर्ऋषिसत्तमः ।
उवाच रूपसम्पन्नां तां स्त्रियं प्रहसन्निव ॥ ७.८९.३ ॥
Vendo todas as kinnarī fugirem, o melhor dos sábios falou àquela mulher bela como se risse.
7.89.4
सोमस्याहं सुदयितः सुतः सुरुचिरानने ।
भजस्व मां वरारोहे भक्त्या स्निग्धेन चक्षुषा ॥ ७.८९.४ ॥
Ó tu, de rosto belo, sou o filho mais querido de Soma. Ó tu, de quadris excelentes, acolhe-me com um olhar devoto e terno.
7.89.5
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शून्ये स्वजनवर्जिते ।
इला सुरुचिरप्रख्यं प्रत्युवाच महाग्रहम् ॥ ७.८९.५ ॥
Ao ouvir as palavras dele, Ilā, no lugar vazio e privado de sua gente, respondeu àquele grande possuidor de aparência bela.
7.89.6
अहं कामचरी सौम्य तवास्मि वशवर्तिनी ।
प्रशाधि मां सोमसुत यथेच्छसि तथा कुरु ॥ ७.८९.६ ॥
Ó gentil, eu me movo à minha vontade e estou submissa a ti. Ó filho de Soma, ordena-me como quiseres e faz o que desejas.
7.89.7
तस्यास्तदद्भुतप्रख्यं श्रुत्वा हर्षमुपागतः ।
स वै कामी सह तया रेमे चन्द्रमसः सुतः ॥ ७.८९.७ ॥
Ao ouvir as palavras maravilhosas dela, encheu-se de alegria, e aquele filho da Lua, cheio de desejo, deleitou-se com ela.
7.89.8
बुधस्य माधवो मासस्तामिलां रुचिराननाम् ।
गतो रमयतो ऽत्यर्थं क्षणवत्तस्य कामिनः ॥ ७.८९.८ ॥
O mês de Mādhava, o mês de Budha, passou para aquele desejoso, que se deleitava com a de bela face, Tārā, como se fosse um só instante.
7.89.9
अथ मासे तु सम्पूर्णे पूर्णेन्दुसदृशाननः ।
प्रजापतिसुतः श्रीमाञ्छयने प्रत्यबुध्यत ॥ ७.८९.९ ॥
Então, quando o mês se completou, o esplêndido filho de Prajāpati, de rosto semelhante à lua cheia, despertou em seu leito.
7.89.10
सो ऽपश्यत्सोमजं तत्र तपन्तं सलिलाशये ।
ऊर्ध्वबाहुं निरालम्बं तं राजा प्रत्यभाषत ॥ ७.८९.१० ॥
Ali viu o filho de Soma praticando austeridades no reservatório de água, com os braços erguidos, sem apoio; e o rei lhe respondeu.
7.89.11
भगवन्पर्वतं दुर्गं प्रविष्टो ऽस्मि सहानुगः ।
न च पश्यामि तत्सैन्यं क्व नु ते मामका गताः ॥ ७.८९.११ ॥
Ó venerável, entrei nesta montanha inacessível com meus seguidores; mas não vejo aquele exército. Para onde foram, então, os meus homens?
7.89.12
तच्छ्रुत्वा तस्य राजर्षेर्नष्टसञ्ज्ञस्य भाषितम् ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यं सान्त्वयन्परया गिरा ॥ ७.८९.१२ ॥
Ouvindo as palavras daquele rei-sábio, que havia perdido os sentidos, respondeu com palavras gentis, consolando-o com voz muito suave.
7.89.13
अश्मवर्षेण महता भृत्यास्ते विनिपातिताः ।
त्वं चाश्रमपदे सुप्तो वातवर्षभयार्दितः ॥ ७.८९.१३ ॥
Uma grande chuva de pedras derrubou os teus servos, e tu dormias no eremitério, atormentado pelo medo da chuva de vento.
7.89.14
समाश्वसिहि भद्रं ते निर्भयो विगतज्वरः ।
फलमूलाशनो वीर निवसेह यथासुखम् ॥ ७.८९.१४ ॥
Tem coragem, que tenhas bem-estar. Sem medo e livre de aflição, ó herói, vive aqui à vontade, comendo frutos e raízes.
7.89.15
स राजा तेन वाक्येन प्रत्याश्वस्तो महामतिः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं दीनो भृत्यक्षयाद् भृशम् ॥ ७.८९.१५ ॥
Reconfortado por aquelas palavras, o rei de grande mente, profundamente aflito com a destruição dos seus servos, então respondeu com estas palavras.
7.89.16
त्यक्ष्याम्यहं स्वकं राज्यं नाहं भृत्यैर्विनाकृतः ।
वर्तयेयं क्षणं ब्रह्मन्समनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.८९.१६ ॥
Abandonarei o meu reino, pois sem servos não poderia viver nem um instante. Ó brâmane, cabe-te conceder-me a licença.
7.89.17
सुतो धर्मपरो ब्रह्मञ्ज्येष्ठो मम महायशाः ।
शशबिन्दुरिति ख्यातः स मे राज्यं प्रपत्स्यते ॥ ७.८९.१७ ॥
Ó brâmane, o meu filho mais velho, devotado ao dharma e de grande fama, conhecido como Śaśabindu, obterá o meu reino.
7.89.18
न हि शक्ष्याम्यहं हित्वा भृत्यदारान्सुखान्वितान् ।
प्रतिवक्तुं महातेजः किञ्चिदप्यशुभं वचः ॥ ७.८९.१८ ॥
Ó de grande esplendor, tendo abandonado os meus servos e esposas, que viviam em conforto, não poderia responder-te sequer com uma única palavra de mau agouro.
7.89.19
तथा ब्रुवति राजेन्द्रे बुधः परममद्भुतम् ।
सान्त्वपूर्वमथोवाच वासस्त इह रोचताम् ॥ ७.८९.१९ ॥
Enquanto o senhor dos reis falava assim, Budha, começando com palavras de consolo, disse o mais admirável: "Que te agrade morar aqui."
7.89.20
न सन्तापस्त्वया कार्यः कार्दमेय महाबल ।
संवत्सरोषितस्येह कारयिष्यामि ते हितम् ॥ ७.८९.२० ॥
Não te aflijas, filho de Kardama, poderoso: se permaneceres aqui um ano, far-te-ei bem.
7.89.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बुधस्याक्लिष्टकर्मणः ।
वासाय विदधे बुद्धिं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥ ७.८९.२१ ॥
Ouvindo aquelas palavras de Budha, de atos incansáveis, resolveu morar ali, como dissera o porta-voz do Brahman.
7.89.22
मासं स स्त्री तदा भूत्वा रमयत्यनिशं शुदा ।
मासं पुरुषभावेन धर्मबुद्धिं चकार सः ॥ ७.८९.२२ ॥
Durante um mês tornou-se mulher e deleitou-se sem cessar; durante um mês, em estado de homem, agiu com mente justa.
7.89.23
ततः सा नवमे मासि इला सोमसुतात्सुतम् ।
जनयामास सुश्रोणी पुरूरवसमूर्जितम् ॥ ७.८९.२३ ॥
Então, no nono mês, Ilā de belos quadris deu à luz um filho poderoso, Purūravas, do filho de Soma.
7.89.24
जातमात्रं तु सुश्रोणी पितुर्हस्ते न्यवेशयत् ।
बुधस्य समवर्णभमिला पुत्रं महाबलम् ॥ ७.८९.२४ ॥
Assim que nasceu, Ilā de belos quadris pôs o filho poderoso nas mãos do pai, Budha; o filho era igual a Budha em esplendor.
7.89.25
बुधस्तु पुरुषीभूतं स वै संवत्सरान्तरम् ।
कथाभी रमयामास धर्मयुक्ताभिरात्मवान् ॥ ७.८९.२५ ॥
Budha, senhor de si mesmo, deleitou por um ano aquele que se tornara homem, com histórias cheias de dharma.