Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.89.1
श्रुत्वा किम्पुरुषोत्पत्तिं लक्ष्मणो भरतस्तदा ।
आश्चर्यमिति चाब्रूतामुभौ रामं जनेश्वरम् ॥ ७.८९.१ ॥
Als Lakṣmaṇa und Bharata die Herkunft der Kimpuruṣas hörten, sagten beide damals zu Rāma, dem Herrn der Menschen, dies sei wunderbar.
7.89.2
अथ रामः कथामेतां भूय एव महायशाः ।
कथयामास धर्मात्मा प्रजापतिसुतस्य वै ॥ ७.८९.२ ॥
Da erzählte Rāma, von großem Ruhm und gerechter Seele, diese Geschichte vom Sohn Prajāpatis noch einmal.
7.89.3
सर्वास्ता विद्रुता दृष्ट्वा किन्नरीर्ऋषिसत्तमः ।
उवाच रूपसम्पन्नां तां स्त्रियं प्रहसन्निव ॥ ७.८९.३ ॥
Als er sah, dass alle Kinnarī-Frauen geflohen waren, sprach der beste der Weisen lachend zu jener schönen Frau.
7.89.4
सोमस्याहं सुदयितः सुतः सुरुचिरानने ।
भजस्व मां वरारोहे भक्त्या स्निग्धेन चक्षुषा ॥ ७.८९.४ ॥
O du mit dem schönen Antlitz, ich bin der geliebteste Sohn Somas. O du mit den edlen Hüften, nimm mich an mit hingebungsvollem, zärtlichem Blick.
7.89.5
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शून्ये स्वजनवर्जिते ।
इला सुरुचिरप्रख्यं प्रत्युवाच महाग्रहम् ॥ ७.८९.५ ॥
Als Ilā seine Worte hörte, antwortete sie an dem leeren, von ihren Angehörigen verlassenen Ort jenem schön anzusehenden großen Ergreifer.
7.89.6
अहं कामचरी सौम्य तवास्मि वशवर्तिनी ।
प्रशाधि मां सोमसुत यथेच्छसि तथा कुरु ॥ ७.८९.६ ॥
O Sanfter, ich bewege mich nach meinem Willen und bin dir untertan. O Sohn Somas, befiehl mir, wie du willst, und tu, was du wünschst.
7.89.7
तस्यास्तदद्भुतप्रख्यं श्रुत्वा हर्षमुपागतः ।
स वै कामी सह तया रेमे चन्द्रमसः सुतः ॥ ७.८९.७ ॥
Als er ihre wunderbaren Worte hörte, erfüllte ihn Freude, und der begehrliche Sohn des Mondes erfreute sich mit ihr.
7.89.8
बुधस्य माधवो मासस्तामिलां रुचिराननाम् ।
गतो रमयतो ऽत्यर्थं क्षणवत्तस्य कामिनः ॥ ७.८९.८ ॥
Der Monat Mādhava, der Monat Budhas, verging für jenen Begehrlichen, der sich an der schönangesichtigen Tārā erfreute, wie ein einziger Augenblick.
7.89.9
अथ मासे तु सम्पूर्णे पूर्णेन्दुसदृशाननः ।
प्रजापतिसुतः श्रीमाञ्छयने प्रत्यबुध्यत ॥ ७.८९.९ ॥
Als dann der Monat vollendet war, erwachte der prächtige Sohn Prajāpatis, dessen Antlitz dem Vollmond glich, auf seinem Lager.
7.89.10
सो ऽपश्यत्सोमजं तत्र तपन्तं सलिलाशये ।
ऊर्ध्वबाहुं निरालम्बं तं राजा प्रत्यभाषत ॥ ७.८९.१० ॥
Dort sah er den Sohn Somas, der im Wasserbecken Askese übte, die Arme erhoben und ohne Halt; und der König sprach ihn an.
7.89.11
भगवन्पर्वतं दुर्गं प्रविष्टो ऽस्मि सहानुगः ।
न च पश्यामि तत्सैन्यं क्व नु ते मामका गताः ॥ ७.८९.११ ॥
O Ehrwürdiger, ich bin mit meinem Gefolge in diesen unzugänglichen Berg eingedrungen; aber ich sehe jenes Heer nicht. Wohin sind denn meine Männer gegangen?
7.89.12
तच्छ्रुत्वा तस्य राजर्षेर्नष्टसञ्ज्ञस्य भाषितम् ।
प्रत्युवाच शुभं वाक्यं सान्त्वयन्परया गिरा ॥ ७.८९.१२ ॥
Als er die Worte jenes königlichen Weisen hörte, der die Besinnung verloren hatte, antwortete er mit freundlichen Worten und tröstete ihn mit sehr sanfter Stimme.
7.89.13
अश्मवर्षेण महता भृत्यास्ते विनिपातिताः ।
त्वं चाश्रमपदे सुप्तो वातवर्षभयार्दितः ॥ ७.८९.१३ ॥
Ein gewaltiger Steinregen hat deine Diener niedergestreckt, und du lagst im Einsiedlerhain, von der Furcht vor dem Windregen gequält, im Schlaf.
7.89.14
समाश्वसिहि भद्रं ते निर्भयो विगतज्वरः ।
फलमूलाशनो वीर निवसेह यथासुखम् ॥ ७.८९.१४ ॥
Fass Mut, dir sei Wohl. Furchtlos und frei von Qual, o Held, wohne hier nach Belieben und ernähre dich von Früchten und Wurzeln.
7.89.15
स राजा तेन वाक्येन प्रत्याश्वस्तो महामतिः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं दीनो भृत्यक्षयाद् भृशम् ॥ ७.८९.१५ ॥
Durch diese Worte beruhigt, sprach der großsinnige König, tief betrübt über den Untergang seiner Diener, darauf diese Worte.
7.89.16
त्यक्ष्याम्यहं स्वकं राज्यं नाहं भृत्यैर्विनाकृतः ।
वर्तयेयं क्षणं ब्रह्मन्समनुज्ञातुमर्हसि ॥ ७.८९.१६ ॥
Ich werde mein eigenes Reich verlassen, denn ohne Diener könnte ich nicht einmal einen Augenblick leben. O Brahmane, du solltest mir die Erlaubnis gewähren.
7.89.17
सुतो धर्मपरो ब्रह्मञ्ज्येष्ठो मम महायशाः ।
शशबिन्दुरिति ख्यातः स मे राज्यं प्रपत्स्यते ॥ ७.८९.१७ ॥
O Brahmane, mein ältester Sohn, dem Dharma ergeben und von großem Ruhm, bekannt als Śaśabindu, wird mein Reich erlangen.
7.89.18
न हि शक्ष्याम्यहं हित्वा भृत्यदारान्सुखान्वितान् ।
प्रतिवक्तुं महातेजः किञ्चिदप्यशुभं वचः ॥ ७.८९.१८ ॥
O von großem Glanz, nachdem ich meine Diener und Frauen, die in Behagen lebten, verlassen habe, könnte ich dir nicht einmal ein einziges unheilvolles Wort entgegnen.
7.89.19
तथा ब्रुवति राजेन्द्रे बुधः परममद्भुतम् ।
सान्त्वपूर्वमथोवाच वासस्त इह रोचताम् ॥ ७.८९.१९ ॥
Als der Herrscher der Könige so sprach, sagte Budha, zunächst mit tröstenden Worten, das Wunderbarste: "Möge es dir hier zusagen zu wohnen."
7.89.20
न सन्तापस्त्वया कार्यः कार्दमेय महाबल ।
संवत्सरोषितस्येह कारयिष्यामि ते हितम् ॥ ७.८९.२० ॥
Quäle dich nicht, Sohn des Kardama, Starker: Wenn du ein Jahr hier verweilst, werde ich dir Gutes tun.
7.89.21
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा बुधस्याक्लिष्टकर्मणः ।
वासाय विदधे बुद्धिं यदुक्तं ब्रह्मवादिना ॥ ७.८९.२१ ॥
Als er die Worte Budhas hörte, dessen Taten unermüdlich waren, beschloss er, dort zu wohnen, wie es der Sprecher des Brahman gesagt hatte.
7.89.22
मासं स स्त्री तदा भूत्वा रमयत्यनिशं शुदा ।
मासं पुरुषभावेन धर्मबुद्धिं चकार सः ॥ ७.८९.२२ ॥
Einen Monat lang wurde er zur Frau und erfreute sich unablässig; einen Monat lang handelte er als Mann mit rechtschaffenem Sinn.
7.89.23
ततः सा नवमे मासि इला सोमसुतात्सुतम् ।
जनयामास सुश्रोणी पुरूरवसमूर्जितम् ॥ ७.८९.२३ ॥
Dann gebar Ilā mit den schönen Hüften im neunten Monat einen mächtigen Sohn, Purūravas, vom Sohn des Soma.
7.89.24
जातमात्रं तु सुश्रोणी पितुर्हस्ते न्यवेशयत् ।
बुधस्य समवर्णभमिला पुत्रं महाबलम् ॥ ७.८९.२४ ॥
Kaum war er geboren, legte Ilā mit den schönen Hüften den mächtigen Sohn in die Hände seines Vaters Budha; der Sohn war Budha an Glanz gleich.
7.89.25
बुधस्तु पुरुषीभूतं स वै संवत्सरान्तरम् ।
कथाभी रमयामास धर्मयुक्ताभिरात्मवान् ॥ ७.८९.२५ ॥
Budha, selbstbeherrscht, erfreute ihn, der zum Mann geworden war, ein volles Jahr lang mit Erzählungen voller Dharma.