رامايانا فالميكي · السارغا 7.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.93.1
वर्तमाने तथाभूते यज्ञे च परमाद्भुते ।
सशिष्य आजगामाशु वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवः ॥ ७.९३.१ ॥
وبينما كانت تُقام تلك القربانة العجيبة للغاية، جاء فالميكي، أفضل الحكماء، مسرعًا مع تلاميذه.
7.93.2
स दृष्ट्वा दिव्यसङ्काशं यज्ञमद्भुतदर्शनम् ।
एकान्ते ऋषिवाटानां चकार उटजाञ्छुभान् ॥ ७.९३.२ ॥
ولما رأى تلك القربانة الشبيهة بالإلهية والعجيبة المنظر، أمر ببناء أكواخ جميلة في مكان منعزل لمساكن النساك.
7.93.3
शकटांश्च बहून्पूर्णान्फलमूलैश्च शोभनान् ।
वाल्मीकिवाटे रुचिरे स्थापयन्नविदूरतः ॥ ७.९३.३ ॥
وأمر بوضع عربات كثيرة جميلة محمّلة بالثمار والجذور قريبًا من نسك فالميكي البهيج.
7.93.4
आसीत्सुपूजितो राज्ञा मुनिभिश्च महात्मभिः ।
वाल्मीकिः सुमहातेजा न्यवसत्परमात्मवान् ॥ ७.९३.४ ॥
وكان فالميكي، عظيم البهاء، موقَّرًا تمام التوقير من الملك ومن الحكماء الكرام، فأقام هناك متحكّمًا في نفسه.
7.93.5
स शिष्यावब्रवीद्धृष्टौ युवां गत्वा समाहितौ ।
कृत्स्नं रामायणं काव्यं गायेथां परया मुदा ॥ ७.९३.५ ॥
قال لتلميذيه المسرورين: "اذهبا أنتما الاثنان وأنشدا ملحمة الرامايانا كاملةً، في تركيز وفرح عظيم."
7.93.6
ऋषिवाटेषु पुण्येषु ब्राह्मणावसथेषु च ।
रथ्यासु राजमार्गेषु पार्थिवानां गृहेषु च ॥ ७.९३.६ ॥
في مساكن النساك المقدسة، وفي منازل البراهمة، وفي الشوارع والطرق الملكية، وكذلك في بيوت الملوك.
7.93.7
रामस्य भवनद्वारि यत्र कर्म च कुर्वते ।
ऋत्विजामग्रतश्चैव तत्र गेयं विशेषतः ॥ ७.९३.७ ॥
وحيث تُقام الطقوس عند باب قصر راما وأمام الكهنة، فليكن الغناء خاصةً هناك.
7.93.8
इमानि च फलान्यत्र स्वादूनि विविधानि च ।
जातानि पर्वताग्रेषु चास्वाद्यास्वाद्य गायताम् ॥ ७.९३.८ ॥
هذه الثمار الحلوة المتنوعة النابتة على قمم الجبال، فليتذوقها المغنّون مرةً بعد مرة.
7.93.9
न यास्यथः श्रमं वत्सौ भक्षयित्वा फलानि वै ।
मूलानि च सुमृष्टानि नगराद्बहिरास्यथः ॥ ७.९३.९ ॥
بعد أن تأكلا الثمار والجذور المُعدّة جيدًا لن تتعبا، وستبقيان خارج المدينة.
7.93.10
यदि शब्दापयेद्रामः श्रवणाय महीपतिः ।
ऋषीणामुपविष्टानां ततो गेयं प्रवर्तताम् ॥ ७.९३.१० ॥
إن استدعاهم الملك راما للاستماع، فليبدأ الغناء حين يكون الحكماء جالسين.
7.93.11
दिवसे विंशतिः सर्गा गेया मधुरया गिरा ।
प्रमाणैर्बहुभिस्तत्र यथोद्दिष्टा मया पुरा ॥ ७.९३.११ ॥
في يوم واحد تُغنّى عشرون سرجًا بصوت عذب، وفق المقاييس الكثيرة التي حدّدتها من قبل.
7.93.12
लोभश्चापि न कर्तव्यः स्वल्पो ऽपि धनकाङ्क्षया ।
किं धनेनाश्रमस्थानां फलमूलोपजीविना ॥ ७.९३.१२ ॥
لا ينبغي أن يُظهَر طمعٌ ولو قليلٌ بدافع الرغبة في المال؛ فماذا ينفع المال للساكنين في الأديرة الذين يعيشون على الثمار والجذور؟
7.93.13
यदि पृच्छेत्स काकुत्स्थो युवां कस्येति दारकौ ।
आवां वाल्मीकिशिष्यौ स्वो ब्रूतमेवं नराधिपम् ॥ ७.९३.१३ ॥
فإن سأل كاكُتْستha: «لمن أنتما الغلامان؟»، فقولا لذلك سيد الناس: «نحن الاثنان تلميذا فالميكي».
7.93.14
इमास्तन्त्रीः सुमधुराः स्थानं वा ऽपूर्वदर्शनम् ।
मूर्च्छयित्वा सुमधुरं गायतां विगतज्वरौ ॥ ७.९३.१४ ॥
اضبطا هذه الأوتار العذبة والمقام الذي لم يُر من قبل، وغنّيا بعذوبة بالغة، أيها الخاليان من الهمّ.
7.93.15
आदिप्रभृति गेयं स्यान्न चावज्ञाय पार्थिवम् ।
पिता हि सर्वभूतानां राजा भविति धर्मतः ॥ ७.९३.१५ ॥
ينبغي أن يُغنّى هذا منذ البداية، لا على سبيل الازدراء بالملك؛ فإن الملك بحكم الدهرما أبو جميع الكائنات.
7.93.16
तद्युवां हृष्टमनसौ श्वः प्रभाते समास्थितौ ।
गायेथां मधुरं गेयं तन्त्रीलयसमन्वितम् ॥ ७.९३.१६ ॥
فاجلسا أنتما الاثنان بقلب مسرور صباح الغد عند الفجر، وغنّيا بعذوبة هذا الغناء المقرون بالأوتار والإيقاع.
7.93.17
वाल्मीकिः परमोदारस्तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.९३.१७ ॥
وبقي فالميكي، الكريم الأعظم العظيم الشهرة، صامتًا.
7.93.18
सन्दिष्टौ मुनिना तेन तावुभौ मैथिलीसुतौ ।
तथैव करवावेति निर्जग्मतुररिन्दमौ ॥ ७.९३.१८ ॥
وقد أمرهما ذلك الحكيم، فقال ابنا مَيْثِلي، المُخضِعان للأعداء: «سنفعل كذلك»، ثم انطلقا.
7.93.19
तामद्भुतां तौ हृदये कुमारौ निवेश्य वाणीमृषिभाषितां तदा ।
समुत्सुकौ तौ सममूषतुर्निशां यथा ऽश्विनौ भार्गवनीतिसंहिताम् ॥ ७.९३.१९ ॥
وضع الغلامان ذلك الكلام العجيب الذي قاله الحكيم في قلبيهما، وقضيا الليل معًا في شوق، كما كان التوأمان الأشوينان يحفظان نظام الحكم لبهارغافا.