Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.93.1
वर्तमाने तथाभूते यज्ञे च परमाद्भुते ।
सशिष्य आजगामाशु वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवः ॥ ७.९३.१ ॥
Mientras se celebraba un sacrificio tan maravilloso, Vālmīki, el mejor de los sabios, llegó de prisa con sus discípulos.
7.93.2
स दृष्ट्वा दिव्यसङ्काशं यज्ञमद्भुतदर्शनम् ।
एकान्ते ऋषिवाटानां चकार उटजाञ्छुभान् ॥ ७.९३.२ ॥
Al ver aquel sacrificio semejante a lo divino y maravilloso de contemplar, mandó construir hermosas cabañas en un lugar apartado para los recintos de los ermitaños.
7.93.3
शकटांश्च बहून्पूर्णान्फलमूलैश्च शोभनान् ।
वाल्मीकिवाटे रुचिरे स्थापयन्नविदूरतः ॥ ७.९३.३ ॥
Hizo colocar muchos carros hermosos, cargados de frutos y raíces, no lejos del agradable retiro de Vālmīki.
7.93.4
आसीत्सुपूजितो राज्ञा मुनिभिश्च महात्मभिः ।
वाल्मीकिः सुमहातेजा न्यवसत्परमात्मवान् ॥ ७.९३.४ ॥
Muy honrado por el rey y por los sabios de grandes almas, el glorioso Vālmīki, dueño de sí mismo, se estableció allí.
7.93.5
स शिष्यावब्रवीद्धृष्टौ युवां गत्वा समाहितौ ।
कृत्स्नं रामायणं काव्यं गायेथां परया मुदा ॥ ७.९३.५ ॥
Dijo a sus dos discípulos, llenos de alegría: "Id vosotros dos y cantad el poema completo del Rāmāyaṇa, con atención y con suprema alegría."
7.93.6
ऋषिवाटेषु पुण्येषु ब्राह्मणावसथेषु च ।
रथ्यासु राजमार्गेषु पार्थिवानां गृहेषु च ॥ ७.९३.६ ॥
En los recintos sagrados de los ermitaños, en las moradas de los brahmanes, en las calles y en las vías reales, y también en las casas de los reyes.
7.93.7
रामस्य भवनद्वारि यत्र कर्म च कुर्वते ।
ऋत्विजामग्रतश्चैव तत्र गेयं विशेषतः ॥ ७.९३.७ ॥
Donde se realizan ritos a la puerta del palacio de Rāma y ante los sacerdotes, que se cante especialmente.
7.93.8
इमानि च फलान्यत्र स्वादूनि विविधानि च ।
जातानि पर्वताग्रेषु चास्वाद्यास्वाद्य गायताम् ॥ ७.९३.८ ॥
Estos frutos dulces y variados, nacidos en las cumbres de las montañas: que los cantores los saboreen una y otra vez.
7.93.9
न यास्यथः श्रमं वत्सौ भक्षयित्वा फलानि वै ।
मूलानि च सुमृष्टानि नगराद्बहिरास्यथः ॥ ७.९३.९ ॥
Habiendo comido frutos y raíces bien preparadas, no os fatigaréis; permaneceréis fuera de la ciudad.
7.93.10
यदि शब्दापयेद्रामः श्रवणाय महीपतिः ।
ऋषीणामुपविष्टानां ततो गेयं प्रवर्तताम् ॥ ७.९३.१० ॥
Si el señor de la tierra, Rāma, los llama para escuchar, entonces que comience el canto mientras los sabios están sentados.
7.93.11
दिवसे विंशतिः सर्गा गेया मधुरया गिरा ।
प्रमाणैर्बहुभिस्तत्र यथोद्दिष्टा मया पुरा ॥ ७.९३.११ ॥
En un día deben cantarse veinte cantos con voz dulce, según las muchas medidas que yo indiqué antes.
7.93.12
लोभश्चापि न कर्तव्यः स्वल्पो ऽपि धनकाङ्क्षया ।
किं धनेनाश्रमस्थानां फलमूलोपजीविना ॥ ७.९३.१२ ॥
No debe abrigarse codicia, ni siquiera poca, por deseo de riqueza; ¿quéha de hacer la riqueza con los moradores de ermitas que viven de frutos y raíces?
7.93.13
यदि पृच्छेत्स काकुत्स्थो युवां कस्येति दारकौ ।
आवां वाल्मीकिशिष्यौ स्वो ब्रूतमेवं नराधिपम् ॥ ७.९३.१३ ॥
Si Kākutstha pregunta: '¿De quién sois hijos vosotros dos?', decid a aquel señor de los hombres: 'Nosotros dos somos discípulos de Vālmīki.'
7.93.14
इमास्तन्त्रीः सुमधुराः स्थानं वा ऽपूर्वदर्शनम् ।
मूर्च्छयित्वा सुमधुरं गायतां विगतज्वरौ ॥ ७.९३.१४ ॥
Afinando estas cuerdas dulcísimas y este registro nunca visto antes, cantad con gran dulzura, vosotros dos libres de aflicción.
7.93.15
आदिप्रभृति गेयं स्यान्न चावज्ञाय पार्थिवम् ।
पिता हि सर्वभूतानां राजा भविति धर्मतः ॥ ७.९३.१५ ॥
Desde el principio debe cantarse, y no con desprecio del rey; pues según el dharma el rey es el padre de todos los seres.
7.93.16
तद्युवां हृष्टमनसौ श्वः प्रभाते समास्थितौ ।
गायेथां मधुरं गेयं तन्त्रीलयसमन्वितम् ॥ ७.९३.१६ ॥
Por tanto, vosotros dos, con el ánimo alegre, sentados mañana al amanecer, cantad dulcemente esta canción unida a cuerdas y compás.
7.93.17
वाल्मीकिः परमोदारस्तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.९३.१७ ॥
Vālmīki, sumamente magnánimo y de gran fama, permaneció en silencio.
7.93.18
सन्दिष्टौ मुनिना तेन तावुभौ मैथिलीसुतौ ।
तथैव करवावेति निर्जग्मतुररिन्दमौ ॥ ७.९३.१८ ॥
Instruidos por aquel sabio, aquellos dos hijos de Maithilī, domadores de enemigos, dijeron: «Así lo haremos», y partieron.
7.93.19
तामद्भुतां तौ हृदये कुमारौ निवेश्य वाणीमृषिभाषितां तदा ।
समुत्सुकौ तौ सममूषतुर्निशां यथा ऽश्विनौ भार्गवनीतिसंहिताम् ॥ ७.९३.१९ ॥
Tras grabar en sus corazones aquel prodigioso discurso pronunciado por el sabio, los dos jóvenes pasaron juntos la noche, ansiosos, como los dos Aśvins guardaban el tratado de política de Bhārgava.