Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.93.1
वर्तमाने तथाभूते यज्ञे च परमाद्भुते ।
सशिष्य आजगामाशु वाल्मीकिर्मुनिपुङ्गवः ॥ ७.९३.१ ॥
Während ein so überaus wundersames Opfer im Gange war, kam Vālmīki, der beste der Weisen, eilends mit seinen Schülern herbei.
7.93.2
स दृष्ट्वा दिव्यसङ्काशं यज्ञमद्भुतदर्शनम् ।
एकान्ते ऋषिवाटानां चकार उटजाञ्छुभान् ॥ ७.९३.२ ॥
Als er jenes göttlich anmutende, wundersame Opfer erblickte, ließ er an einem abgelegenen Ort schöne Hütten für die Einsiedeleien der Weisen errichten.
7.93.3
शकटांश्च बहून्पूर्णान्फलमूलैश्च शोभनान् ।
वाल्मीकिवाटे रुचिरे स्थापयन्नविदूरतः ॥ ७.९३.३ ॥
Viele schöne Wagen, voll mit Früchten und Wurzeln beladen, ließ er nicht weit von Vālmīkis anmutiger Einsiedelei aufstellen.
7.93.4
आसीत्सुपूजितो राज्ञा मुनिभिश्च महात्मभिः ।
वाल्मीकिः सुमहातेजा न्यवसत्परमात्मवान् ॥ ७.९३.४ ॥
Vom König und den hochherzigen Weisen hoch geehrt, ließ sich der strahlende Vālmīki, Herr seiner selbst, dort nieder.
7.93.5
स शिष्यावब्रवीद्धृष्टौ युवां गत्वा समाहितौ ।
कृत्स्नं रामायणं काव्यं गायेथां परया मुदा ॥ ७.९३.५ ॥
Er sprach zu seinen beiden erfreuten Schülern: "Ihr beide geht und singt das ganze Rāmāyaṇa-Epos, gesammelt und in höchster Freude."
7.93.6
ऋषिवाटेषु पुण्येषु ब्राह्मणावसथेषु च ।
रथ्यासु राजमार्गेषु पार्थिवानां गृहेषु च ॥ ७.९३.६ ॥
In den heiligen Einsiedeleien, in den Wohnungen der Brahmanen, auf den Straßen und Königswegen, und auch in den Häusern der Könige.
7.93.7
रामस्य भवनद्वारि यत्र कर्म च कुर्वते ।
ऋत्विजामग्रतश्चैव तत्र गेयं विशेषतः ॥ ७.९३.७ ॥
Dort, wo am Tor des Palastes Rāmas und vor den Priestern die Riten vollzogen werden, soll besonders gesungen werden.
7.93.8
इमानि च फलान्यत्र स्वादूनि विविधानि च ।
जातानि पर्वताग्रेषु चास्वाद्यास्वाद्य गायताम् ॥ ७.९३.८ ॥
Diese süßen, vielfältigen Früchte, auf den Bergspitzen gewachsen – die Sänger mögen sie immer wieder kosten.
7.93.9
न यास्यथः श्रमं वत्सौ भक्षयित्वा फलानि वै ।
मूलानि च सुमृष्टानि नगराद्बहिरास्यथः ॥ ७.९३.९ ॥
Wenn ihr Früchte und gut zubereitete Wurzeln gegessen habt, werdet ihr nicht ermüden; ihr werdet außerhalb der Stadt bleiben.
7.93.10
यदि शब्दापयेद्रामः श्रवणाय महीपतिः ।
ऋषीणामुपविष्टानां ततो गेयं प्रवर्तताम् ॥ ७.९३.१० ॥
Wenn der Herr der Erde, Rāma, sie zum Zuhören ruft, dann soll der Gesang beginnen, während die Weisen sitzen.
7.93.11
दिवसे विंशतिः सर्गा गेया मधुरया गिरा ।
प्रमाणैर्बहुभिस्तत्र यथोद्दिष्टा मया पुरा ॥ ७.९३.११ ॥
An einem Tag sollen zwanzig Gesänge mit süßer Stimme gesungen werden, nach den vielen Maßgaben, die ich zuvor vorgeschrieben habe.
7.93.12
लोभश्चापि न कर्तव्यः स्वल्पो ऽपि धनकाङ्क्षया ।
किं धनेनाश्रमस्थानां फलमूलोपजीविना ॥ ७.९३.१२ ॥
Gier darf man aus Verlangen nach Reichtum nicht hegen, auch nicht ein wenig; was nützt Reichtum den Einsiedlern, die von Früchten und Wurzeln leben?
7.93.13
यदि पृच्छेत्स काकुत्स्थो युवां कस्येति दारकौ ।
आवां वाल्मीकिशिष्यौ स्वो ब्रूतमेवं नराधिपम् ॥ ७.९३.१३ ॥
Fragt Kākutstha: »Wessen Söhne seid ihr zwei?«, so sprecht zu jenem Herrscher der Menschen: »Wir zwei sind Schüler Vālmīkis.«
7.93.14
इमास्तन्त्रीः सुमधुराः स्थानं वा ऽपूर्वदर्शनम् ।
मूर्च्छयित्वा सुमधुरं गायतां विगतज्वरौ ॥ ७.९३.१४ ॥
Stimmt diese überaus süßen Saiten und diese noch nie gesehene Lage, und singt überaus lieblich, ihr zwei, frei von Kummer.
7.93.15
आदिप्रभृति गेयं स्यान्न चावज्ञाय पार्थिवम् ।
पिता हि सर्वभूतानां राजा भविति धर्मतः ॥ ७.९३.१५ ॥
Von Anfang an soll dies gesungen werden, nicht in Missachtung des Königs; denn dem dharma gemäß ist der König der Vater aller Wesen.
7.93.16
तद्युवां हृष्टमनसौ श्वः प्रभाते समास्थितौ ।
गायेथां मधुरं गेयं तन्त्रीलयसमन्वितम् ॥ ७.९३.१६ ॥
Darum sollt ihr beide, frohen Herzens, morgen früh im Morgengrauen sitzend, dieses Lied mit Saiten und Rhythmus lieblich singen.
7.93.17
वाल्मीकिः परमोदारस्तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.९३.१७ ॥
Vālmīki, überaus großmütig und von großem Ruhm, blieb schweigend.
7.93.18
सन्दिष्टौ मुनिना तेन तावुभौ मैथिलीसुतौ ।
तथैव करवावेति निर्जग्मतुररिन्दमौ ॥ ७.९३.१८ ॥
Von jenem Weisen unterwiesen, sprachen die beiden Söhne Maithilīs, Bezwinger der Feinde: »So werden wir es tun«, und brachen auf.
7.93.19
तामद्भुतां तौ हृदये कुमारौ निवेश्य वाणीमृषिभाषितां तदा ।
समुत्सुकौ तौ सममूषतुर्निशां यथा ऽश्विनौ भार्गवनीतिसंहिताम् ॥ ७.९३.१९ ॥
Nachdem die beiden Jünglinge jene wunderbare Rede des Weisen in ihren Herzen bewahrt hatten, verbrachten sie die Nacht gemeinsam, voller Eifer, so wie die beiden Aśvins die Lehrschrift über Staatskunst des Bhārgava bewahrten.