ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 1.143
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.143.1
प्र तव्य॑सीं॒ नव्य॑सीं धी॒तिम॒ग्नये॑ वा॒चो म॒तिं सह॑सः सू॒नवे॑ भरे ।
अ॒पां नपा॒द्यो वसु॑भिः स॒ह प्रि॒यो होता॑ पृथि॒व्यां न्यसी॑ददृ॒त्वियः॑ ॥
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ମୁଁ ପୁରାତନ ଓ ନୂଆ ପ୍ରାର୍ଥନା, ବାଣୀର ଚିନ୍ତା ଏବଂ ବଳର ଗୀତ ଆଣେ। ଜଳର ନାତି, ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରିୟ ସେ ହୋତାରୂପେ କ୍ରମାନୁସାରେ ପୃଥିବୀରେ ବସିଲେ।
1.143.2
स जाय॑मानः पर॒मे व्यो॑मनि आ॒विर॒ग्निर॑भवन्मात॒रिश्व॑ने ।
अ॒स्य क्रत्वा॑ समिधा॒नस्य॑ म॒ज्मना॒ प्र द्यावा॑ शो॒चिः पृ॑थि॒वी अ॑रोचयत् ॥
ସେ ଜନ୍ମ ନେଇ ପରମ ଆକାଶରେ ପ୍ରକଟ ଅଗ୍ନି ହେଲେ, ମାତରିଶ୍ୱା ପାଇଁ। ଏହି ଜଳନ୍ତଙ୍କ କର୍ମ ଓ ବଳରେ ଶିଖା ଦ୍ୟୁଲୋକ ଓ ପୃଥିବୀ ଉଭୟକୁ ଆଲୋକିତ କଲା।
1.143.3
अ॒स्य त्वे॒षा अ॒जरा॑ अ॒स्य भा॒नवः॑ सुसं॒दृशः॑ सु॒प्रती॑कस्य सु॒द्युतः॑ ।
भात्व॑क्षसो॒ अत्य॒क्तुर्न सिन्ध॑वो अ॒ग्ने रे॑जन्ते॒ अस॑सन्तो अ॒जराः॑ ॥
ଏହାର ତେଜ ଅଜର; ଏହାର କିରଣ ଭଲ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ। ସୁନ୍ଦର ମୁଖ ଓ ଭଲ ଝଲସୁଥିବା ଅଗ୍ନିର; ତେଜସ୍ୱୀ ନଦୀ ପରି ରାତ୍ରି ପାର ହୋଇ ଅଗ୍ନିର ଅକ୍ଳାନ୍ତ, ଅଜର ଶିଖା କମ୍ପେ।
1.143.4
यमे॑रि॒रे भृग॑वो वि॒श्ववे॑दसं॒ नाभा॑ पृथि॒व्या भुव॑नस्य म॒ज्मना॑ ।
अ॒ग्निं तं गी॒र्भिर्हि॑नुहि॒ स्व आ दमे॒ य एको॒ वस्वो॒ वरु॑णो॒ न राज॑ति ॥
ଯେଉଁ ସର୍ବଜ୍ଞ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଭୃଗୁମାନେ ପୃଥିବୀର ନାଭିରେ, ବିଶ୍ୱବଳରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ତୁମ ଘରେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର; ସେ ଏକାକୀ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ବରୁଣ ପରି ଝଲସେ।
1.143.5
न यो वरा॑य म॒रुता॑मिव स्व॒नः सेने॑व सृ॒ष्टा दि॒व्या यथा॒शनिः॑ ।
अ॒ग्निर्जम्भै॑स्तिगि॒तैर॑त्ति॒ भर्व॑ति यो॒धो न शत्रू॒न्त्स वना॒ न्यृ॑ञ्जते ॥
ଯାହାକୁ କେହି ରୋକିପାରେ ନାହିଁ, ମରୁତଙ୍କ ଗର୍ଜନ ପରି, ସେନା ପରି, ଆକାଶରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବଜ୍ର ପରି — ଅଗ୍ନି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତରେ ଖାଏ ଓ ଜାଳେ। ଯୋଦ୍ଧା ଯେପରି ଶତ୍ରୁ, ସେପରି ସେ ବନ ଭାଙ୍ଗେ।
1.143.6
कु॒विन्नो॑ अ॒ग्निरु॒चथ॑स्य॒ वीरस॒द्वसु॑ष्कु॒विद्वसु॑भिः॒ काम॑मा॒वर॑त् ।
चो॒दः कु॒वित्तु॑तु॒ज्यात्सा॒तये॒ धियः॒ शुचि॑प्रतीकं॒ तम॒या धि॒या गृ॑णे ॥
ହୁଏତ ଅଗ୍ନି ଆମର ଉକ୍ଥ-ଗାନର ବୀର ଓ ଧନବାନ ହେଉ; ହୁଏତ ବସୁମାନଙ୍କ ସହିତ ସେ କାମନା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ହୁଏତ ପ୍ରେରକ ଲାଭ ପାଇଁ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ପ୍ରେରଣ କରନ୍ତୁ; ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମୁଖଙ୍କୁ ମୁଁ ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ସ୍ତୁତି କରେ।
1.143.7
घृ॒तप्र॑तीकं व ऋ॒तस्य॑ धू॒र्षद॑म॒ग्निं मि॒त्रं न स॑मिधा॒न ऋ॑ञ्जते ।
इन्धा॑नो अ॒क्रो वि॒दथे॑षु॒ दीद्य॑च्शु॒क्रव॑र्णा॒मुदु॑ नो यंसते॒ धिय॑म् ॥
ଘିଅର ଦୀପ୍ତ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ, ଋତର ଆସନରେ ବସିଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ମିତ୍ର ପରି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି। ଯଜ୍ଞରେ ଜଳି, ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ଆମର ଧୀ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠାଉନ୍ତୁ।
1.143.8
अप्र॑युच्छ॒न्नप्र॑युच्छद्भिरग्ने शि॒वेभि॑र्नः पा॒युभिः॑ पाहि श॒ग्मैः ।
अद॑ब्धेभि॒रदृ॑पितेभिरि॒ष्टेऽनि॑मिषद्भिः॒ परि॑ पाहि नो॒ जाः ॥
ନ ଲିଭୁଥିବା, ନ ପଡ଼ୁଥିବା, ନ ଟଳୁଥିବା, ପଲକ ନ ପକାଉଥିବା ରକ୍ଷକମାନଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଶୁଭ ରକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ପ୍ରିୟ, ଆମ ସନ୍ତାନଙ୍କୁ ଚାରିପାଶରୁ ରକ୍ଷା କର।