ઋગ્વેદ · સૂક્ત 1.49

1.49.1

उषो॑ भ॒द्रेभि॒रा ग॑हि दि॒वश्चि॑द्रोच॒नादधि॑ ।
वह॑न्त्वरु॒णप्स॑व॒ उप॑ त्वा सो॒मिनो॑ गृ॒हम् ॥

હે ઉષા, કલ્યાણકારી તેજ સાથે આકાશના પ્રકાશમાંથી ઉપરથી આવ. લાલ કિરણોવાળા અશ્વો તને સોમ નિચોવનારના ઘરે લઈ જાય.

सु॒पेश॑सं सु॒खं रथं॒ यम॒ध्यस्था॑ उष॒स्त्वम् ।
तेना॑ सु॒श्रव॑सं॒ जनं॒ प्रावा॒द्य दु॑हितर्दिवः ॥

હે ઉષા, સુંદર રૂપ અને સુખકર જે રથ પર તું સવાર છે, તેના દ્વારા હે આકાશપુત્રી, આજે યશસ્વી મનુષ્યનું રક્ષણ કર.

वय॑श्चित्ते पत॒त्रिणो॑ द्वि॒पच्चतु॑ष्पदर्जुनि ।
उषः॒ प्रार॑न्नृ॒तूँरनु॑ दि॒वो अन्ते॑भ्य॒स्परि॑ ॥

હે અર્જુની ઉષા, તારા પાંખવાળા પક્ષીઓ, દ્વિપાદ અને ચતુષ્પાદ પણ; હે ઉષા, આકાશના છેડાઓથી ઋતુઓને ચોતરફ ચલાવતા તેઓ આગળ વધે છે.

व्यु॒च्छन्ती॒ हि र॒श्मिभि॒र्विश्व॑मा॒भासि॑ रोच॒नम् ।
तां त्वामु॑षर्वसू॒यवो॑ गी॒र्भिः कण्वा॑ अहूषत ॥

કિરણોથી સૌને પ્રકાશિત કરીને તું સમસ્ત પ્રકાશને ઝળહળાવે છે. તે જ તને, હે ઉષા, ધનની ઇચ્છા રાખનારા કણ્વ ઋષિઓએ સ્તુતિઓથી આહ્વાન કર્યું છે.