ಋಗ್ವೇದ · ಸೂಕ್ತ 10.158

10.158.1

सूर्यो॑ नो दि॒वस्पा॑तु॒ वातो॑ अ॒न्तरि॑क्षात् ।
अ॒ग्निर्नः॒ पार्थि॑वेभ्यः ॥

ಸೂರ್ಯನು ದ್ಯುಲೋಕದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ವಾಯುವು ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಅಗ್ನಿಯು ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

जोषा॑ सवित॒र्यस्य॑ ते॒ हरः॑ श॒तं स॒वाँ अर्ह॑ति ।
पा॒हि नो॑ दि॒द्युतः॒ पत॑न्त्याः ॥

ಓ ಸವಿತೃವೇ, ನಿನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಪ್ರಭೆ ನೂರು ಸವನಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ; ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ಬೀಳುವ ಮಿಂಚಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

चक्षु॑र्नो दे॒वः स॑वि॒ता चक्षु॑र्न उ॒त पर्व॑तः ।
चक्षु॑र्धा॒ता द॑धातु नः ॥

ದೇವ ಸವಿತೃ ನಮಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡಲಿ; ಪರ್ವತವೂ ನಮಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡಲಿ; ಧಾತೃ ನಮಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಇಡಲಿ.

चक्षु॑र्नो धेहि॒ चक्षु॑षे॒ चक्षु॑र्वि॒ख्यै त॒नूभ्यः॑ ।
सं चे॒दं वि च॑ पश्येम ॥

ನಮಗೆ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ನೋಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡು; ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನೀಡು. ಇದನ್ನು ನಾವು ಒಟ್ಟಾಗಿಯೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿಯೂ ನೋಡೋಣ.

सु॒सं॒दृशं॑ त्वा व॒यं प्रति॑ पश्येम सूर्य ।
वि प॑श्येम नृ॒चक्ष॑सः ॥

ಓ ಸೂರ್ಯನೇ, ಅತಿ ಸುಂದರನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಎದುರಿನಿಂದ ನೋಡೋಣ; ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡೋಣ; ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ನೋಡೋಣ.