ఋగ్వేదం · సూక్తం 10.158

10.158.1

सूर्यो॑ नो दि॒वस्पा॑तु॒ वातो॑ अ॒न्तरि॑क्षात् ।
अ॒ग्निर्नः॒ पार्थि॑वेभ्यः ॥

సూర్యుడు ద్యులోకం నుండి మమ్మల్ని రక్షించుగాక; వాయువు అంతరిక్షం నుండి రక్షించుగాక; అగ్ని భూమిపై ఉన్నవాటి నుండి మమ్మల్ని రక్షించుగాక.

जोषा॑ सवित॒र्यस्य॑ ते॒ हरः॑ श॒तं स॒वाँ अर्ह॑ति ।
पा॒हि नो॑ दि॒द्युतः॒ पत॑न्त्याः ॥

ఓ సవితా, నీ బంగారు కాంతి వందసవనాలకు అర్హమైనది; దయతో స్వీకరించు. పడుతున్న మెరుపు నుండి మమ్మల్ని రక్షించు.

चक्षु॑र्नो दे॒वः स॑वि॒ता चक्षु॑र्न उ॒त पर्व॑तः ।
चक्षु॑र्धा॒ता द॑धातु नः ॥

దేవుడైన సవితా మాకు చూపును ఇవ్వుగాక; పర్వతం కూడా మాకు చూపును ఇవ్వుగాక; ధాతా మాకు చూపును ప్రసాదించుగాక.

चक्षु॑र्नो धेहि॒ चक्षु॑षे॒ चक्षु॑र्वि॒ख्यै त॒नूभ्यः॑ ।
सं चे॒दं वि च॑ पश्येम ॥

మాకు చూపును స్థిరపరచు; చూడటానికి చూపును ఇవ్వు; మా శరీరాలకు చూపును ఇవ్వు. ఇవన్నీ మేము కలిసి, వేర్వేరుగా చూడగలుగుదుము.

सु॒सं॒दृशं॑ त्वा व॒यं प्रति॑ पश्येम सूर्य ।
वि प॑श्येम नृ॒चक्ष॑सः ॥

ఓ సూర్యా, అత్యంత అందమైన నిన్ను మేము ఎదురుగా చూడగలము; మేము స్పష్టంగా చూడగలము; మనుషులను చూసే నిన్ను మేము చూడగలము.