ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.158

10.158.1

सूर्यो॑ नो दि॒वस्पा॑तु॒ वातो॑ अ॒न्तरि॑क्षात् ।
अ॒ग्निर्नः॒ पार्थि॑वेभ्यः ॥

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୟୁଲୋକରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ବାୟୁ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀର ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।

जोषा॑ सवित॒र्यस्य॑ ते॒ हरः॑ श॒तं स॒वाँ अर्ह॑ति ।
पा॒हि नो॑ दि॒द्युतः॒ पत॑न्त्याः ॥

ହେ ସବିତା, ତୁମର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ୟୋତି ଶହେ ସବନ ଯୋଗ୍ୟ; ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ। ପଡ଼ୁଥିବା ବିଜୁଳିଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

चक्षु॑र्नो दे॒वः स॑वि॒ता चक्षु॑र्न उ॒त पर्व॑तः ।
चक्षु॑र्धा॒ता द॑धातु नः ॥

ଦେବ ସବିତା ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ; ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ; ଧାତା ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ।

चक्षु॑र्नो धेहि॒ चक्षु॑षे॒ चक्षु॑र्वि॒ख्यै त॒नूभ्यः॑ ।
सं चे॒दं वि च॑ पश्येम ॥

ଆମକୁ ଦୃଷ୍ଟି ସ୍ଥାପନ କର; ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ; ଆମ ଶରୀର ପାଇଁ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଏହାକୁ ଆମେ ଏକାଠି ଏବଂ ପୃଥକ ଭାବେ ଦେଖିବା।

सु॒सं॒दृशं॑ त्वा व॒यं प्रति॑ पश्येम सूर्य ।
वि प॑श्येम नृ॒चक्ष॑सः ॥

ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ତୁମକୁ ଆମେ ସମ୍ମୁଖରୁ ଦେଖିବା; ଆମେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିବା; ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ତୁମକୁ ଆମେ ଦେଖିବା।