ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 10.166

10.166.1

ऋ॒ष॒भं मा॑ समा॒नानां॑ स॒पत्ना॑नां विषास॒हिम् ।
ह॒न्तारं॒ शत्रू॑णां कृधि वि॒राजं॒ गोप॑तिं॒ गवा॑म् ॥

ସମାନ ଓ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋତେ ବୃଷଭ କର; ଶତ୍ରୁଜୟୀ ଓ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା, ଗାଈମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଓ ଶାସକ କର।

अ॒हम॑स्मि सपत्न॒हेन्द्र॑ इ॒वारि॑ष्टो॒ अक्ष॑तः ।
अ॒धः स॒पत्ना॑ मे प॒दोरि॒मे सर्वे॑ अ॒भिष्ठि॑ताः ॥

ମୁଁ ଶତ୍ରୁହନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅକ୍ଷତ ଓ ଅନାହତ; ମୋର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ମୋ ପାଦ ତଳେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି।

अत्रै॒व वोऽपि॑ नह्यामि उ॒भे आर्त्नी॑ इव॒ ज्यया॑ ।
वाच॑स्पते॒ नि षे॑धे॒मान्यथा॒ मदध॑रं॒ वदा॑न् ॥

ଏଠାରେ ହିଁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବାନ୍ଧୁଛି, ଦୁଇ ଧନୁ-ଦଉଡ଼ି ପରି, ଧନୁର ଦଉଡ଼ିରେ। ହେ ବାଣୀର ପ୍ରଭୁ, ଏମାନଙ୍କୁ ତଳକୁ ଠେଲ; ସେମାନେ ମୋଠାରୁ ତଳ ସ୍ୱରରେ କଥା କହନ୍ତୁ।

अ॒भि॒भूर॒हमाग॑मं वि॒श्वक॑र्मेण॒ धाम्ना॑ ।
आ व॑श्चि॒त्तमा वो॑ व्र॒तमा वो॒ऽहं समि॑तिं ददे ॥

ସର୍ବକର୍ମାଙ୍କ ତେଜରେ ମୁଁ ଅଭିଭବୀ ହୋଇ ଆସିଛି। ତୁମର ମନ ଓ ତୁମର ବ୍ରତ ମୁଁ ମୋ ବଶକୁ ଆଣେ; ତୁମର ସଭାକୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଧରେ।

यो॒ग॒क्षे॒मं व॑ आ॒दाया॒हं भू॑यासमुत्त॒म आ वो॑ मू॒र्धान॑मक्रमीम् ।
अ॒ध॒स्प॒दान्म॒ उद्व॑दत म॒ण्डूका॑ इवोद॒कान्म॒ण्डूका॑ उद॒कादि॑व ॥

ତୁମର ଯୋଗକ୍ଷେମ ଗ୍ରହଣ କରି ମୁଁ ଉତ୍ତମ ହେଉ; ମୁଁ ତୁମ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପାଦ ରଖିଛି। ତଳ ସ୍ଥାନରୁ ମୋ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କୁହ, ଜଳରୁ ବେଙ୍ଗମାନେ ଯେପରି କହନ୍ତି।