ऋग्वेद · सूक्त 5.19

5.19.1

अ॒भ्य॑व॒स्थाः प्र जा॑यन्ते॒ प्र व॒व्रेर्व॒व्रिश्चि॑केत ।
उ॒पस्थे॑ मा॒तुर्वि च॑ष्टे ॥

अग्नीसमोर उषा जन्म घेतात; फिरणारा तो जाणतो. मातेच्या मांडीवर तो पसरून पाहतो.

जु॒हु॒रे वि चि॒तय॒न्तोऽनि॑मिषं नृ॒म्णं पा॑न्ति ।
आ दृ॒ळ्हां पुरं॑ विविशुः ॥

ते अग्नीला पेटवतात; अनिमिष सामर्थ्याचे रक्षण करतात. ते दृढ किल्ल्यात प्रवेश करतात.

आ श्वै॑त्रे॒यस्य॑ ज॒न्तवो॑ द्यु॒मद्व॑र्धन्त कृ॒ष्टयः॑ ।
नि॒ष्कग्री॑वो बृ॒हदु॑क्थ ए॒ना मध्वा॒ न वा॑ज॒युः ॥

श्वैत्रेयाचे लोक तेजस्वी होऊन वाढोत; वाकलेल्या मानेने, महान स्तोत्राने, मधासह बल इच्छिणाऱ्याप्रमाणे.

प्रि॒यं दु॒ग्धं न काम्य॒मजा॑मि जा॒म्योः सचा॑ ।
घ॒र्मो न वाज॑जठ॒रोऽद॑ब्धः॒ शश्व॑तो॒ दभः॑ ॥

प्रिय, दुधासारखा इच्छिलेला; नातेविरहित, दोन जवळच्यांसह जोडलेला. गरम भांड्यासारखा, बलाने भरलेल्या पोटाचा, न फसलेला, शाश्वताचा संहारक.

क्रीळ॑न्नो रश्म॒ आ भु॑वः॒ सं भस्म॑ना वा॒युना॒ वेवि॑दानः ।
ता अ॑स्य सन्धृ॒षजो॒ न ति॒ग्माः सुसं॑शिता व॒क्ष्यो॑ वक्षणे॒स्थाः ॥

हे किरणा, खेळत खेळत आमच्यासाठी ये; राख आणि वाऱ्यासह जाणणारा हो. त्याची ती तीक्ष्ण, धाडसी, नीट धार लावलेली टोके भाल्यावर स्थिर राहोत.