Ṛgveda · Sūkta 5.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.19.1
अ॒भ्य॑व॒स्थाः प्र जा॑यन्ते॒ प्र व॒व्रेर्व॒व्रिश्चि॑केत ।
उ॒पस्थे॑ मा॒तुर्वि च॑ष्टे ॥
Vor Agni entstehen die Morgenröten; der Umherschweifende, geboren, erkennt. Im Schoß seiner Mutter breitet er sich aus und blickt umher.
5.19.2
जु॒हु॒रे वि चि॒तय॒न्तोऽनि॑मिषं नृ॒म्णं पा॑न्ति ।
आ दृ॒ळ्हां पुरं॑ विविशुः ॥
Sie entzünden Agni weithin und hüten seine unblinzelnde Kraft. In die feste Burg sind sie eingedrungen.
5.19.3
आ श्वै॑त्रे॒यस्य॑ ज॒न्तवो॑ द्यु॒मद्व॑र्धन्त कृ॒ष्टयः॑ ।
नि॒ष्कग्री॑वो बृ॒हदु॑क्थ ए॒ना मध्वा॒ न वा॑ज॒युः ॥
Die Menschen des Śvaitreya wachsen leuchtend: mit geneigtem Nacken, mit großen Hymnen, wie einer, der mit Honig nach Kraft verlangt.
5.19.4
प्रि॒यं दु॒ग्धं न काम्य॒मजा॑मि जा॒म्योः सचा॑ ।
घ॒र्मो न वाज॑जठ॒रोऽद॑ब्धः॒ शश्व॑तो॒ दभः॑ ॥
Lieb, begehrenswert wie gemolkene Milch, verwandtschaftslos, mit den beiden Nahen verbunden; wie ein warmes Gefäß, starkbäuchig, nicht betrogen, der Vernichter des Ewigen.
5.19.5
क्रीळ॑न्नो रश्म॒ आ भु॑वः॒ सं भस्म॑ना वा॒युना॒ वेवि॑दानः ।
ता अ॑स्य सन्धृ॒षजो॒ न ति॒ग्माः सुसं॑शिता व॒क्ष्यो॑ वक्षणे॒स्थाः ॥
O Strahl, spielend komm zu uns; werde der Findende mit Asche und Wind. Seine scharfen, kühnen, wohlgeschliffenen Spitzen mögen auf dem Speer stehen.