ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 5.19

5.19.1

अ॒भ्य॑व॒स्थाः प्र जा॑यन्ते॒ प्र व॒व्रेर्व॒व्रिश्चि॑केत ।
उ॒पस्थे॑ मा॒तुर्वि च॑ष्टे ॥

ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉଷାମାନେ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି; ବିଚରଣଶୀଳ ସେ ଜାଣନ୍ତି। ମାତାଙ୍କ କୋଳରେ ସେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇ ଦେଖନ୍ତି।

जु॒हु॒रे वि चि॒तय॒न्तोऽनि॑मिषं नृ॒म्णं पा॑न्ति ।
आ दृ॒ळ्हां पुरं॑ विविशुः ॥

ସେମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜାଳନ୍ତି; ଅନିମେଷ ବଳକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।

आ श्वै॑त्रे॒यस्य॑ ज॒न्तवो॑ द्यु॒मद्व॑र्धन्त कृ॒ष्टयः॑ ।
नि॒ष्कग्री॑वो बृ॒हदु॑क्थ ए॒ना मध्वा॒ न वा॑ज॒युः ॥

ଶ୍ୱୈତ୍ରେୟଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ବଢ଼ନ୍ତୁ; ନଇ ଥିବା ଗଳାରେ, ମହା ସ୍ତୋତ୍ର ସହ, ମଧୁ ସହ ବଳ ଇଚ୍ଛୁକ ପରି।

प्रि॒यं दु॒ग्धं न काम्य॒मजा॑मि जा॒म्योः सचा॑ ।
घ॒र्मो न वाज॑जठ॒रोऽद॑ब्धः॒ शश्व॑तो॒ दभः॑ ॥

ପ୍ରିୟ, ଦୋହାଯାଇଥିବା ଦୁଧ ପରି ବାଞ୍ଛନୀୟ; ସମ୍ପର୍କହୀନ, ଦୁଇ ନିକଟଜନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ। ଉଷ୍ଣ ପାତ୍ର ପରି, ବଳ ଭରା ଉଦରବିଶିଷ୍ଟ, ଅପ୍ରତାରିତ, ଶାଶ୍ୱତର ସଂହାରକ।

क्रीळ॑न्नो रश्म॒ आ भु॑वः॒ सं भस्म॑ना वा॒युना॒ वेवि॑दानः ।
ता अ॑स्य सन्धृ॒षजो॒ न ति॒ग्माः सुसं॑शिता व॒क्ष्यो॑ वक्षणे॒स्थाः ॥

ହେ ରଶ୍ମି, ଖେଳି ଖେଳି ଆମ ପାଇଁ ଆସ; ଭସ୍ମ ଓ ବାୟୁ ସହ ଜାଣିଥିବା ହୁଅ। ତାଙ୍କର ସେହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ସାହସୀ, ଭଲ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ଅଗ୍ରଭାଗ ବର୍ଛା ଉପରେ ସ୍ଥିର ରହୁ।