ريغفيدا · السوكتا 5.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.47.1
प्र॒यु॒ञ्ज॒ती दि॒व ए॑ति ब्रुवा॒णा म॒ही मा॒ता दु॑हि॒तुर्बो॒धय॑न्ती ।
आ॒विवा॑सन्ती युव॒तिर्म॑नी॒षा पि॒तृभ्य॒ आ सद॑ने॒ जोहु॑वाना ॥
تَرْبِطُ مَرْكَبَتَهَا وَتَتَكَلَّمُ، فَتَأْتِي الأُمُّ العَظِيمَةُ مِنَ السَّمَاءِ، تُوقِظُ ابْنَتَهَا؛ وَتَظْهَرُ الشَّابَّةُ مَنِيشَا تَدْعُو الآبَاءَ إِلَى مَقْعَدِهِمْ.
5.47.2
अ॒जि॒रास॒स्तद॑प॒ ईय॑माना आतस्थि॒वांसो॑ अ॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म् ।
अ॒न॒न्तास॑ उ॒रवो॑ वि॒श्वतः॑ सीं॒ परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति॒ पन्थाः॑ ॥
أُولَئِكَ السَّرِيعُونَ يَمْشُونَ فِي تِلْكَ الطُّرُقِ، وَيَقِفُونَ فِي سُرَّةِ الخالِدِ؛ وَتَمْتَدُّ الطُّرُقُ الفَسِيحَةُ اللَّامُتَنَاهِيَةُ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ حَوْلَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ.
5.47.3
उ॒क्षा स॑मु॒द्रो अ॑रु॒षः सु॑प॒र्णः पूर्व॑स्य॒ योनिं॑ पि॒तुरा वि॑वेश ।
मध्ये॑ दि॒वो निहि॑तः॒ पृश्नि॒रश्मा॒ वि च॑क्रमे॒ रज॑सस्पा॒त्यन्तौ॑ ॥
دَخَلَ الثَّوْرُ، وَالبَحْرُ، وَالطَّائِرُ الأَحْمَرُ ذُو الجَنَاحِ الذَّهَبِيِّ رَحِمَ الأَبِ الأَوَّلِ؛ وَتَحَرَّكَ الحَجَرُ المُرَقَّشُ المَوْضُوعُ فِي وَسَطِ السَّمَاءِ مُنْفَصِلًا، وَهُوَ يَحْرُسُ طَرَفَيِ الفَضَاءِ.
5.47.4
च॒त्वार॑ ईं बिभ्रति क्षेम॒यन्तो॒ दश॒ गर्भं॑ च॒रसे॑ धापयन्ते ।
त्रि॒धात॑वः पर॒मा अ॑स्य॒ गावो॑ दि॒वश्च॑रन्ति॒ परि॑ स॒द्यो अन्ता॑न् ॥
أَرْبَعٌ تَحْمِلُهُ وَتَحْفَظُ النِّظَامَ؛ وَعَشْرٌ تُغَذِّي الجَنِينَ لِيَتَحَرَّكَ. وَأَبْقَارُهُ العُلْيَا المَحْمُولَةُ عَلَى ثَلَاثِ طُرُقٍ تَجُوبُ السَّمَاءَ مِنْ حَوْلِهَا، فَتَبْلُغُ الحُدُودَ فِي لَحْظَةٍ.
5.47.5
इ॒दं वपु॑र्नि॒वच॑नं जनास॒श्चर॑न्ति॒ यन्न॒द्य॑स्त॒स्थुरापः॑ ।
द्वे यदीं॑ बिभृ॒तो मा॒तुर॒न्ये इ॒हेह॑ जा॒ते य॒म्या॑ सब॑न्धू ॥
أَيُّهَا النَّاسُ، هَذَا الشَّكْلُ جَدِيرٌ بِالحَمْدِ، فِيهِ تَسِيرُ الأَنْهَارُ وَتَقِفُ المِيَاهُ؛ الاثْنَانِ اللَّذَانِ يَحْمِلَانِهِ، وَالآخَرَانِ مِنَ الأُمِّ، وُلِدَا هُنَا وَهُنَاكَ تَوْأَمَيْنِ نَسِيبَيْنِ.
5.47.6
वि त॑न्वते॒ धियो॑ अस्मा॒ अपां॑सि॒ वस्त्रा॑ पु॒त्राय॑ मा॒तरो॑ वयन्ति ।
उ॒प॒प्र॒क्षे वृष॑णो॒ मोद॑माना दि॒वस्प॒था व॒ध्वो॑ य॒न्त्यच्छ॑ ॥
لَهُ يَبْسُطُونَ الأَفْكَارَ، وَلِلِابْنِ تَنْسِجُ الأُمَّهَاتُ الثِّيَابَ. فَرِحَاتٍ بِدُنُوِّ القَوِيِّ، تَمْضِي العَرَائِسُ عَلَى طَرِيقِ السَّمَاءِ نَحْوَهُ.
5.47.7
तद॑स्तु मित्रावरुणा॒ तद॑ग्ने॒ शं योर॒स्मभ्य॑मि॒दम॑स्तु श॒स्तम् ।
अ॒शी॒महि॑ गा॒धमु॒त प्र॑ति॒ष्ठां नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते साद॑नाय ॥
يا ميترا وفارونا، فليكن ذلك؛ يا أغني، ليكن لنا هذا الحمد الجالب للخير. لنَنَل سندًا ثابتًا ومقامًا مستقرًّا. نحيّي السماء الواسعة لمقامها.