ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 5.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.47.1
प्र॒यु॒ञ्ज॒ती दि॒व ए॑ति ब्रुवा॒णा म॒ही मा॒ता दु॑हि॒तुर्बो॒धय॑न्ती ।
आ॒विवा॑सन्ती युव॒तिर्म॑नी॒षा पि॒तृभ्य॒ आ सद॑ने॒ जोहु॑वाना ॥
രഥം പൂട്ടി, സംസാരിച്ചുകൊണ്ട്, മഹതിയായ മാതാവ് ആകാശത്തുനിന്ന് വരുന്നു; മകളെ ഉണർത്തിക്കൊണ്ട്. യുവതിയായ മനീഷ പിതൃക്കൾക്കായി ആസനത്തിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷയാകുന്നു.
5.47.2
अ॒जि॒रास॒स्तद॑प॒ ईय॑माना आतस्थि॒वांसो॑ अ॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म् ।
अ॒न॒न्तास॑ उ॒रवो॑ वि॒श्वतः॑ सीं॒ परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति॒ पन्थाः॑ ॥
വേഗമേറിയവർ ആ വഴികളിലൂടെ പോകുമ്പോൾ, അമൃതത്തിന്റെ നാഭിയിൽ നിൽക്കുന്നവരായി; അനന്തവും വിശാലവുമായ വഴികൾ എല്ലാ ദിക്കിലും ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ചുറ്റുന്നു.
5.47.3
उ॒क्षा स॑मु॒द्रो अ॑रु॒षः सु॑प॒र्णः पूर्व॑स्य॒ योनिं॑ पि॒तुरा वि॑वेश ।
मध्ये॑ दि॒वो निहि॑तः॒ पृश्नि॒रश्मा॒ वि च॑क्रमे॒ रज॑सस्पा॒त्यन्तौ॑ ॥
കാളയായ സമുദ്രം, ചുവന്ന സുപർണ്ണൻ പുരാതനനായ പിതാവിന്റെ ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആകാശമധ്യത്തിൽ വെച്ച പുള്ളിക്കല്ല് വേർപെട്ടു നീങ്ങി, അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ രണ്ടറ്റങ്ങളെയും അത് കാക്കുന്നു.
5.47.4
च॒त्वार॑ ईं बिभ्रति क्षेम॒यन्तो॒ दश॒ गर्भं॑ च॒रसे॑ धापयन्ते ।
त्रि॒धात॑वः पर॒मा अ॑स्य॒ गावो॑ दि॒वश्च॑रन्ति॒ परि॑ स॒द्यो अन्ता॑न् ॥
നാല് അതിനെ വഹിക്കുന്നു, ക്രമം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട്; പത്ത് ഗർഭത്തെ ചലിക്കാൻ പോഷിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നു വിധത്തിൽ താങ്ങപ്പെട്ട ഇതിന്റെ ഉത്തമ പശുക്കൾ ആകാശത്തെ ചുറ്റി അതിരുകൾ വരെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
5.47.5
इ॒दं वपु॑र्नि॒वच॑नं जनास॒श्चर॑न्ति॒ यन्न॒द्य॑स्त॒स्थुरापः॑ ।
द्वे यदीं॑ बिभृ॒तो मा॒तुर॒न्ये इ॒हेह॑ जा॒ते य॒म्या॑ सब॑न्धू ॥
ഹേ ജനങ്ങളേ, നദികൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതും ജലങ്ങൾ നിൽക്കുന്നതുമായ ഈ രൂപം പ്രശംസനീയം; ഇതിനെ വഹിക്കുന്ന രണ്ടു, മാതാവിൽനിന്ന് മറ്റുള്ളവർ, ഇവിടെയിവിടെ ജനിച്ച ഇരട്ട സഹോദരർ.
5.47.6
वि त॑न्वते॒ धियो॑ अस्मा॒ अपां॑सि॒ वस्त्रा॑ पु॒त्राय॑ मा॒तरो॑ वयन्ति ।
उ॒प॒प्र॒क्षे वृष॑णो॒ मोद॑माना दि॒वस्प॒था व॒ध्वो॑ य॒न्त्यच्छ॑ ॥
അവനുവേണ്ടി ചിന്തകൾ വിരിക്കുന്നു; മകനുവേണ്ടി മാതാക്കൾ വസ്ത്രങ്ങൾ നെയ്യുന്നു. ശക്തനായവന്റെ സമീപനത്തിൽ സന്തോഷിച്ച്, വധുക്കൾ ആകാശ വഴിയിലൂടെ പോകുന്നു.
5.47.7
तद॑स्तु मित्रावरुणा॒ तद॑ग्ने॒ शं योर॒स्मभ्य॑मि॒दम॑स्तु श॒स्तम् ।
अ॒शी॒महि॑ गा॒धमु॒त प्र॑ति॒ष्ठां नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते साद॑नाय ॥
മിത്രാവരുണരേ, അത് ഭവിക്കട്ടെ; അഗ്നേ, ക്ഷേമം നൽകുന്ന ഈ സ്തുതി ഞങ്ങൾക്കായി ഭവിക്കട്ടെ. ഞങ്ങൾ ആശ്രയവും സ്ഥിരമായ നിലയും നേടട്ടെ; വിശാലമായ ആകാശത്തിനും അതിന്റെ വാസസ്ഥാനത്തിനും നമസ്കാരം.