ரிக் வேதம் · சூக்தம் 5.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.47.1
प्र॒यु॒ञ्ज॒ती दि॒व ए॑ति ब्रुवा॒णा म॒ही मा॒ता दु॑हि॒तुर्बो॒धय॑न्ती ।
आ॒विवा॑सन्ती युव॒तिर्म॑नी॒षा पि॒तृभ्य॒ आ सद॑ने॒ जोहु॑वाना ॥
தேரைப் பூட்டி, பேசிக்கொண்டே, பெரிய தாய் வானிலிருந்து வருகிறாள்; மகளை எழுப்பியவளாக. இளம் கன்னியான மனீஷா, பிதாக்களுக்காக இருக்கையில் அழைத்தவளாக வருகிறாள்.
5.47.2
अ॒जि॒रास॒स्तद॑प॒ ईय॑माना आतस्थि॒वांसो॑ अ॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म् ।
अ॒न॒न्तास॑ उ॒रवो॑ वि॒श्वतः॑ सीं॒ परि॒ द्यावा॑पृथि॒वी य॑न्ति॒ पन्थाः॑ ॥
விரைந்தவர்கள் அந்த வழிகளில் செல்லும்போது, அமிர்தத்தின் மையத்தில் நிற்பவர்களாய் உள்ளனர்; எல்லையற்ற விரிந்த வழிகள் எல்லாப் பக்கமும் வானையும் பூமியையும் சுற்றிச் செல்கின்றன.
5.47.3
उ॒क्षा स॑मु॒द्रो अ॑रु॒षः सु॑प॒र्णः पूर्व॑स्य॒ योनिं॑ पि॒तुरा वि॑वेश ।
मध्ये॑ दि॒वो निहि॑तः॒ पृश्नि॒रश्मा॒ वि च॑क्रमे॒ रज॑सस्पा॒त्यन्तौ॑ ॥
காளையாகிய கடல், சிவந்த கருடப் பறவை, முன்னோனின் கருப்பையில் நுழைந்தது; வானத்தின் நடுவில் வைக்கப்பட்ட புள்ளிகளுடைய கல் பிரிந்து நடந்தது; இடைவெளியின் இரு எல்லைகளையும் அது காக்கிறது.
5.47.4
च॒त्वार॑ ईं बिभ्रति क्षेम॒यन्तो॒ दश॒ गर्भं॑ च॒रसे॑ धापयन्ते ।
त्रि॒धात॑वः पर॒मा अ॑स्य॒ गावो॑ दि॒वश्च॑रन्ति॒ परि॑ स॒द्यो अन्ता॑न् ॥
நான்கு அதை தாங்குகின்றன, ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தியவாறு; பத்து கருவைச் செல்வதற்காக ஊட்டுகின்றன. மூவகையாய்த் தாங்கப்பட்ட இதன் உயர்ந்த பசுக்கள் வானைச் சுற்றி எல்லைகள் வரை உடனே திரிகின்றன.
5.47.5
इ॒दं वपु॑र्नि॒वच॑नं जनास॒श्चर॑न्ति॒ यन्न॒द्य॑स्त॒स्थुरापः॑ ।
द्वे यदीं॑ बिभृ॒तो मा॒तुर॒न्ये इ॒हेह॑ जा॒ते य॒म्या॑ सब॑न्धू ॥
மக்களே, நதிகள் நடப்பதும் நீர்கள் நிலைத்திருப்பதுமான இந்த வடிவம் போற்றத்தக்கது; இதைத் தாங்கும் இரண்டு, தாயிடமிருந்து மற்றவர்கள், இங்கும் அங்கும் பிறந்த இரட்டையர்கள்.
5.47.6
वि त॑न्वते॒ धियो॑ अस्मा॒ अपां॑सि॒ वस्त्रा॑ पु॒त्राय॑ मा॒तरो॑ वयन्ति ।
उ॒प॒प्र॒क्षे वृष॑णो॒ मोद॑माना दि॒वस्प॒था व॒ध्वो॑ य॒न्त्यच्छ॑ ॥
அவனுக்காக மனங்களை விரிக்கிறார்கள்; மகனுக்காக தாய்மார்கள் ஆடைகளை நெய்கின்றனர். வலிமையானவனின் அருகில் மகிழ்ந்து, மணப்பெண்கள் வானின் வழியாக நோக்கிச் செல்கின்றனர்.
5.47.7
तद॑स्तु मित्रावरुणा॒ तद॑ग्ने॒ शं योर॒स्मभ्य॑मि॒दम॑स्तु श॒स्तम् ।
अ॒शी॒महि॑ गा॒धमु॒त प्र॑ति॒ष्ठां नमो॑ दि॒वे बृ॑ह॒ते साद॑नाय ॥
மித்திர வருணரே, அது ஆகட்டும்; அக்னியே, நலன் தரும் அது எங்களுக்கு இந்தப் புகழ்ச்சியாக ஆகட்டும். நாங்கள் ஆதாரத்தையும் நிலையான இடத்தையும் அடையட்டும்; பரந்த வானுக்கு, அதன் இருப்பிடத்திற்கு வணக்கம்.