ઋગ્વેદ · સૂક્ત 9.39

9.39.1

आ॒शुर॑र्ष बृहन्मते॒ परि॑ प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ ।
यत्र॑ दे॒वा इति॒ ब्रव॑न् ॥

હે બૃહન્મતિ, ઝડપથી વહે, તારા પ્રિય ધામ તરફ, જ્યાં દેવો 'અહીં' કહે છે.

प॒रि॒ष्कृ॒ण्वन्ननि॑ष्कृतं॒ जना॑य या॒तय॒न्निषः॑ ।
वृ॒ष्टिं दि॒वः परि॑ स्रव ॥

મનુષ્ય માટે અપ્રગટને પ્રગટ કરતાં, અન્નોને પ્રેરતાં, આકાશમાંથી વરસાદ વહાવ.

सु॒त ए॑ति प॒वित्र॒ आ त्विषिं॒ दधा॑न॒ ओज॑सा ।
वि॒चक्षा॑णो विरो॒चय॑न् ॥

નિચોવાયેલો સોમ ગાળણીમાં આવે છે, ઓજથી તેજ ધારણ કરતો, જોતો અને પ્રકાશ પાડતો.

अ॒यं स यो दि॒वस्परि॑ रघु॒यामा॑ प॒वित्र॒ आ ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्यक्ष॑रत् ॥

આ એ જ છે જે આકાશમાંથી આવે છે, ઇચ્છિત, ગાળણીમાં; નદીના મોજા પર તે બહાર વહી નીકળ્યો.

आ॒विवा॑सन्परा॒वतो॒ अथो॑ अर्वा॒वतः॑ सु॒तः ।
इन्द्रा॑य सिच्यते॒ मधु॑ ॥

દૂરથી અને નજીકથી આવવા ઇચ્છતા, નિચોવાયેલા, ઇન્દ્ર માટે મધુ રેડાય છે.

स॒मी॒ची॒ना अ॑नूषत॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
योना॑वृ॒तस्य॑ सीदत ॥

સમ્યક્ રીતે એકત્ર થયેલા ઋત્વિજો સ્તુતિ કરે છે; પથ્થરો વડે હરિ (સોમ)ને પ્રેરે છે. ઋતના સ્થાનમાં બેસો.