ऋग्वेद · सूक्त 9.39

9.39.1

आ॒शुर॑र्ष बृहन्मते॒ परि॑ प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ ।
यत्र॑ दे॒वा इति॒ ब्रव॑न् ॥

हे बृहन्मते, वेगाने वाहा, तुझ्या प्रिय निवासाकडे, जिथे देव 'येथे' असे म्हणतात.

प॒रि॒ष्कृ॒ण्वन्ननि॑ष्कृतं॒ जना॑य या॒तय॒न्निषः॑ ।
वृ॒ष्टिं दि॒वः परि॑ स्रव ॥

माणसांसाठी अप्रकट गोष्टी स्पष्ट करीत, अन्नांना प्रवृत्त करीत, द्युलोकातून पाऊस वाहव.

सु॒त ए॑ति प॒वित्र॒ आ त्विषिं॒ दधा॑न॒ ओज॑सा ।
वि॒चक्षा॑णो विरो॒चय॑न् ॥

पिळलेला सोम गाळणीत येतो, ओजाने तेज धारण करीत, पाहत आणि प्रकाशित करीत.

अ॒यं स यो दि॒वस्परि॑ रघु॒यामा॑ प॒वित्र॒ आ ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्यक्ष॑रत् ॥

हाच तो, जो द्युलोकातून येतो, इच्छिला जाणारा, गाळणीत; नदीच्या लाटेवर तो बाहेर पडून वाहिला.

आ॒विवा॑सन्परा॒वतो॒ अथो॑ अर्वा॒वतः॑ सु॒तः ।
इन्द्रा॑य सिच्यते॒ मधु॑ ॥

दूरून आणि जवळून येऊ इच्छिणारा, पिळलेला, इंद्रासाठी मधु ओतला जातो.

स॒मी॒ची॒ना अ॑नूषत॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
योना॑वृ॒तस्य॑ सीदत ॥

सम्यक् एकत्र आलेले ऋत्विज स्तुती करतात; दगडांनी हरी (सोमा)ला प्रेरित करतात. ऋताच्या आसनावर बसा.