ഋഗ്വേദം · സൂക്തം 9.39

9.39.1

आ॒शुर॑र्ष बृहन्मते॒ परि॑ प्रि॒येण॒ धाम्ना॑ ।
यत्र॑ दे॒वा इति॒ ब्रव॑न् ॥

ബൃഹന്മതേ, വേഗത്തിൽ ഒഴുകുക, നിന്റെ പ്രിയ വാസസ്ഥലത്തേക്ക്, ദേവന്മാർ 'ഇവിടെ' എന്ന് പറയുന്നിടത്തേക്ക്.

प॒रि॒ष्कृ॒ण्वन्ननि॑ष्कृतं॒ जना॑य या॒तय॒न्निषः॑ ।
वृ॒ष्टिं दि॒वः परि॑ स्रव ॥

ജനത്തിനായി വെളിപ്പെടാത്തതിനെ തെളിയിച്ച്, ആഹാരങ്ങളെ നയിച്ച്, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് മഴ ചൊരിയുക.

सु॒त ए॑ति प॒वित्र॒ आ त्विषिं॒ दधा॑न॒ ओज॑सा ।
वि॒चक्षा॑णो विरो॒चय॑न् ॥

പിഴിഞ്ഞ സോമം അരിപ്പയിലേക്ക് വരുന്നു, ഓജസ്സോടെ തേജസ്സു ധരിച്ച്, കണ്ടും പ്രകാശിപ്പിച്ചും.

अ॒यं स यो दि॒वस्परि॑ रघु॒यामा॑ प॒वित्र॒ आ ।
सिन्धो॑रू॒र्मा व्यक्ष॑रत् ॥

ഇതാണ് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വരുന്നവൻ, ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവൻ, അരിപ്പയിൽ; നദിയുടെ തിരയിൽ അവൻ ഒഴുകി പുറപ്പെട്ടു.

आ॒विवा॑सन्परा॒वतो॒ अथो॑ अर्वा॒वतः॑ सु॒तः ।
इन्द्रा॑य सिच्यते॒ मधु॑ ॥

ദൂരത്തുനിന്നും അടുത്തുനിന്നും വരാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, പിഴിയപ്പെട്ട്, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മധു ചൊരിയപ്പെടുന്നു.

स॒मी॒ची॒ना अ॑नूषत॒ हरिं॑ हिन्व॒न्त्यद्रि॑भिः ।
योना॑वृ॒तस्य॑ सीदत ॥

യോജിച്ചു ചേർന്ന ഋത്വിക്കുകൾ സ്തുതിക്കുന്നു; കല്ലുകളാൽ ഹരിയെ (സോമത്തെ) പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഋതത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കുക.