ଋଗ୍ବେଦ · ସୂକ୍ତ 9.40

9.40.1

पु॒ना॒नो अ॑क्रमीद॒भि विश्वा॒ मृधो॒ विच॑र्षणिः ।
शु॒म्भन्ति॒ विप्रं॑ धी॒तिभिः॑ ॥

ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକର୍ମ ଆଡ଼କୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ। ବୁଦ୍ଧିସମୂହ ଜ୍ଞାନୀ କବିଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରନ୍ତି।

आ योनि॑मरु॒णो रु॑ह॒द्गम॒दिन्द्रं॒ वृषा॑ सु॒तः ।
ध्रु॒वे सद॑सि सीदति ॥

ଲାଲ ଚମକୁଥିବା, ନିଷ୍କାସିତ ବୃଷ ସୋମ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଆରୋହଣ କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ସେ ସୁସ୍ଥିର ଆସନରେ ବସନ୍ତି।

नू नो॑ र॒यिं म॒हामि॑न्दो अ॒स्मभ्यं॑ सोम वि॒श्वतः॑ ।
आ प॑वस्व सह॒स्रिण॑म् ॥

ବର୍ତ୍ତମାନ, ହେ ସୋମବିନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ମହାନ ଧନ ଆଣ; ହେ ସୋମ, ସବୁଦିଗରୁ ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ହଜାରଗୁଣ ଧନ ସହିତ।

विश्वा॑ सोम पवमान द्यु॒म्नानी॑न्द॒वा भ॑र ।
वि॒दाः स॑ह॒स्रिणी॒रिषः॑ ॥

ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ, ହେ ସୋମବିନ୍ଦୁ, ସମସ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନ ଆଣ; ହଜାର ପ୍ରକାର ଅନ୍ନ ପ୍ରଦାନ କର।

स नः॑ पुना॒न आ भ॑र र॒यिं स्तो॒त्रे सु॒वीर्य॑म् ।
ज॒रि॒तुर्व॑र्धया॒ गिरः॑ ॥

ସେ ପବିତ୍ର ହୋଇ ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଆଣନ୍ତୁ; ସ୍ତୋତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ବୀର୍ଯ୍ୟସହ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ସ୍ତୋତାଙ୍କ ଗୀତ ବଢ଼ାଅ।

पु॒ना॒न इ॑न्द॒वा भ॑र॒ सोम॑ द्वि॒बर्ह॑सं र॒यिम् ।
वृष॑न्निन्दो न उ॒क्थ्य॑म् ॥

ହେ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମବିନ୍ଦୁ, ଆଣ; ହେ ସୋମ, ଦ୍ୱିଗୁଣ ବଳ ଧନ ଆଣ। ହେ ବୃଷ ସୋମବିନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଧନ ଆଣ।