सामवेद · विभाग 1.36

1.36.342

गा꣡य꣢न्ति त्वा गाय꣣त्रि꣡णोऽर्च꣢꣯न्त्य꣣र्क꣢म꣣र्कि꣡णः꣢ ।
ब्र꣣ह्मा꣡ण꣢स्त्वा शतक्रत꣣ उ꣢द्व꣣ꣳश꣡मि꣢व येमिरे ॥ ३४२ ॥

गायत्री गाणारे तुझे गान करतात; अर्काने अर्चक तुझी स्तुती करतात. हे शतक्रतू, बांबूचा खांब उंच धरावा तसे ब्रह्मे तुला उंच धरतात.

इ꣢न्द्रं꣣ वि꣡श्वा꣢ अवीवृधन्त्समु꣣द्र꣡व्य꣢चसं꣣ गि꣡रः꣢ ।
रथी꣣त꣢म꣢ꣳ र꣣थी꣢नां꣣ वा꣡जा꣢ना꣣ꣳ स꣡त्प꣢तिं꣣ प꣡ति꣢म् ॥ ३४३ ॥

समुद्रासारख्या विशाल इंद्राला सर्व स्तोत्रे वाढवतात. तो रथींमध्ये श्रेष्ठ रथी, वाजांचा (बळ-धनाचा) खरा स्वामी, पती आहे.

इ꣣म꣡मि꣢न्द्र सु꣣तं꣡ पि꣢ब꣣ ज्ये꣢ष्ठ꣣म꣡म꣢र्त्यं꣣ म꣡द꣢म् ।
शु꣣क्र꣡स्य꣢ त्वा꣣꣬भ्य꣢꣯क्षर꣣न्धा꣡रा꣢ ऋ꣣त꣢स्य सा꣡द꣢ने ॥ ३४४ ॥

हे इंद्रा, पिळलेला हा सोम पी; तो श्रेष्ठ, अमर, आनंददायी आहे. ऋताच्या आसनावर शुक्राच्या धारा तुझ्याकडे वाहत आहेत.

य꣡दि꣢न्द्र चित्र म इ꣣ह꣢꣫ नास्ति꣣ त्वा꣡दा꣢तमद्रिवः ।
रा꣢ध꣣स्त꣡न्नो꣢ विदद्वस उभयाह꣣स्त्या꣡ भ꣢र ॥ ३४५ ॥

हे इंद्रा, इथे माझ्याजवळ नसलेले जे अद्भुत धन आहे, हे अद्रिवान्, तुझ्याकडून दिलेले ते धन आम्हाला मिळो. हे वसू, दोन्ही हातांनी ते घेऊन ये.

श्रु꣣धी꣡ हवं꣢꣯ तिर꣣श्च्या꣢꣫ इन्द्र꣣ य꣡स्त्वा꣢ सप꣣र्य꣡ति꣢ ।
सु꣣वी꣡र्य꣢स्य꣣ गो꣡म꣢तो रा꣣य꣡स्पू꣡र्धि म꣣हा꣡ꣳ अ꣢सि ॥ ३४६ ॥

हे इंद्रा, दुरून सुद्धा माझी हाक ऐक; तुझी पूजा करणारा मी आहे. उत्तम वीरत्व आणि गोधनाने भरलेल्या धनाने आम्हांला भरून टाक; तू महान आहेस.

अ꣡सा꣢वि꣣ सो꣡म꣢ इन्द्र ते꣣ श꣡वि꣢ष्ठ धृष्ण꣣वा꣡ ग꣢हि ।
आ꣡ त्वा꣢ पृणक्त्विन्द्रि꣣य꣢ꣳ रजः꣣ सू꣢र्यो꣣ न꣢ र꣣श्मि꣡भिः꣢ ॥ ३४७ ॥

हे इंद्रा, तुझ्यासाठी सोम पिळला गेला आहे. हे अतिबलवान, निर्भय, इकडे ये. सूर्य आपल्या किरणांनी लोक भरतो तसा सोम तुला बलाने भरो.

ए꣡न्द्र꣢ याहि꣣ ह꣡रि꣢भि꣣रु꣢प꣣ क꣡ण्व꣢स्य सुष्टु꣣ति꣢म् ।
दि꣣वो꣢ अ꣣मु꣢ष्य꣣ शा꣡स꣢तो꣣ दि꣡वं꣢ य꣣य꣡ दि꣢वावसो ॥ ३४८ ॥

हे इंद्रा, हरी घोड्यांसह कण्वाच्या सुंदर स्तुतीजवळ ये. त्या शासकाच्या स्वर्गातून स्वर्गाकडे जा, हे दिवावसो.

आ꣢ त्वा꣣ गि꣡रो꣢ र꣣थी꣡रि꣣वा꣡स्थुः꣢ सु꣣ते꣡षु꣢ गिर्वणः ।
अ꣣भि꣢ त्वा꣣ स꣡म꣢नूषत꣣ गा꣡वो꣢ व꣣त्सं꣢꣫ न धे꣣न꣡वः꣢ ॥ ३४९ ॥

हे स्तुत्य, सोम पिळला गेल्यावर गीते रथिकांप्रमाणे तुझ्याजवळ उभी राहिली. वासरासाठी गायी हंबरतात तशी ती तुझ्याकडे एकत्र घुमली.

ए꣢तो꣣ न्वि꣢न्द्र꣣ꣳ स्त꣡वा꣢म शु꣣द्ध꣢ꣳ शु꣣द्धे꣢न꣣ सा꣡म्ना꣢ ।
शु꣣द्धै꣢रु꣣क्थै꣡र्वा꣢वृ꣣ध्वा꣡ꣳ स꣢ꣳ शु꣣द्धै꣢रा꣣शी꣡र्वा꣢न्ममत्तु ॥ ३५० ॥

ये, आता शुद्ध इंद्राची शुद्ध साम्याने स्तुती करू. शुद्ध उक्थांनी वाढलेला आणि शुद्ध आशीर्वाद धारण करणारा तो आनंदित होवो.

यो꣢ र꣣यिं꣡ वो꣢ र꣣यि꣡न्त꣢मो꣣ यो꣢ द्यु꣣म्नै꣢र्द्यु꣣म्न꣡व꣢त्तमः ।
सो꣡मः꣢ सु꣣तः꣡ स इ꣢꣯न्द्र꣣ ते꣡ऽस्ति꣢ स्वधापते꣣ म꣡दः꣢ ॥ ३५१ ॥

संपत्तीत सर्वात श्रीमंत आणि तेजात सर्वात तेजस्वी असा सोम पिळला गेला आहे. तो तुझ्यासाठी आहे, हे इंद्रा; हे स्वधापते, तोच तुझा आनंद.