ਸਾਮਵੇਦ · ਭਾਗ 1.42

1.42.399

अ꣣भ्रातृव्यो꣢ अ꣣ना꣡ त्वमना꣢꣯पिरिन्द्र ज꣣नु꣡षा꣢ स꣣ना꣡द꣢सि ।
यु꣣धे꣡दा꣢पि꣣त्व꣡मि꣢च्छसे ॥ ३९९ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਨਾਤਨ ਹੈਂ; ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਵੈਰੀ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਯੁੱਧ ਰਾਹੀਂ ਤੂੰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।

यो꣡ न꣢ इ꣣द꣡मि꣢दं पु꣣रा꣡ प्र वस्य꣢꣯ आनि꣣ना꣢य त꣡मु꣢ व स्तुषे ।
स꣡खा꣢य꣣ इ꣡न्द्र꣢मू꣣त꣡ये꣢ ॥ ४०० ॥

ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਰਕੇ ਲਿਆਂਦਾ, ਉਸੇ ਦੀ ਮੈਂ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮਿੱਤਰੋ, ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰੋ।

आ꣡ ग꣢न्ता꣣ मा꣡ रि꣢षण्यत꣣ प्र꣡स्था꣢वानो꣣ मा꣡प꣢ स्थात समन्यवः ।
दृ꣣ढा꣡ चि꣢द्यमयिष्णवः ॥ ४०१ ॥

ਆਓ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਵਾਲਿਓ, ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਾਓ; ਇੱਕ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮਰੁਤੋ, ਦੂਰ ਨਾ ਖੜ੍ਹੋ; ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਤਾ ਨਾਲ ਰੋਕਣ ਵਾਲਿਓ।

आ꣡ या꣢ह्य꣣य꣢उ ।
मिन्द꣣वे꣡ऽश्व꣢पते꣣ गो꣡प꣢त꣣ उ꣡र्व꣢रापते ।
सोम꣢ꣳ सोमपते पिब ॥ ४०२ ॥

ਆਓ, ਹੇ ਅਸ਼ਵਪਤੀ, ਗੋਪਤੀ, ਉਰਵਰਾਪਤੀ; ਇੰਦੂ ਲਈ ਆਓ। ਹੇ ਸੋਮਪਤੀ, ਸੋਮ ਪੀਓ।

त्व꣡या꣢ ह स्विद्यु꣣जा꣢ व꣣यं꣡ प्रति꣢꣯ श्व꣣स꣡न्तं꣢ वृषभ ब्रुवीमहि ।
स꣣ꣳस्थे꣡ जन꣢꣯स्य꣣ गो꣡म꣢तः ॥ ४०३ ॥

ਹੇ ਬਲਦ, ਤੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਫੁੰਕਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਾਂਗੇ; ਗਊਧਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ।

गा꣡व꣢श्चिद्धा समन्यवः सजा꣣꣬त्ये꣢꣯न म꣣रु꣢तः꣣ स꣡ब꣢न्धवः ।
रि꣣ह꣡ते꣢ क꣣कु꣡भो꣢ मि꣣थः꣢ ॥ ४०४ ॥

ਗਾਵਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ; ਮਰੁਤ ਸਹੋਦਰ ਬੰਧੂ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਸਿਖਰਾਂ ਨੂੰ ਚੱਟਦੇ ਹਨ।

त्वं꣡ न꣢ इ꣣न्द्रा꣡ भ꣢र꣣ ओ꣡जो꣢ नृ꣣म्ण꣡ꣳ श꣢तक्रतो विचर्षणे ।
आ꣢ वी꣣रं꣡ पृ꣢तना꣣स꣡ह꣢म् ॥ ४०५ ॥

ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ, ਹੇ ਸਰਬਦਰਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਓਜ ਅਤੇ ਬਲ ਦੇ; ਸੈਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਵੀਰ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆ।

अ꣢धा꣣꣬ ही꣢꣯न्द्र गिर्वण꣣ उ꣡प꣢ त्वा꣣ का꣡म꣢ ई꣣म꣡हे꣢ ससृ꣣ग्म꣡हे꣢ ।
उ꣣दे꣢व꣣ ग्म꣡न्त꣢ उ꣣द꣡भिः꣢ ॥ ४०६ ॥

ਹੁਣ, ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਤ ਇੰਦਰ! ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਪਾਣੀ ਵੱਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਅਸੀਂ ਸਤੁਤੀ ਉੱਚੀ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

सी꣡द꣢न्तस्ते꣣ व꣢यो꣣ य꣢था꣣ गो꣡श्री꣢ते꣣ म꣡धौ꣢ मदि꣣रे꣢ वि꣣व꣡क्ष꣢णे ।
अ꣣भि꣡ त्वामि꣢꣯न्द्र नोनुमः ॥ ४०७ ॥

ਬੈਠੇ ਹੋਏ ਅਸੀਂ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਸ਼ਹਿਦ ਅਤੇ ਮਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਭੋਜਨ ਹੈ ਜਿਵੇਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਲਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।

व꣣य꣢मु꣣ त्वा꣡म꣢पूर्व्य स्थू꣣रं꣢꣫ न कच्चि꣣द्भ꣡र꣢न्तोऽव꣣स्य꣡वः꣢ ।
व꣡ज्रिं꣢चि꣣त्र꣡ꣳ ह꣢वामहे ॥ ४०८ ॥

ਹੇ ਅਪੂਰਵ, ਵੱਡਾ ਤੋਹਫ਼ਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਦਦ ਦੇ ਇੱਛੁਕਾਂ ਵਾਂਗ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਹੇ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ, ਹੇ ਅਦਭੁਤ।