Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 3.5

Bṛhadāraṇyaka 3.5.1

अथ हैनं कहोलः कौषीतकेयः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच ।
यदेव साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म य आत्मा सर्वान्तरस्तं मे व्याचक्ष्वेति ।
एष त आत्मा सर्वान्तरः ।
कतमो याज्ञवल्क्य सर्वान्तरः ।
योऽशनायापिपासे शोकं मोहं जरां मृत्युमत्येति ।
एतं वै तमात्मानं विदित्वा ब्राह्मणाः पुत्रैषणायाश्च वित्तैषणायाश्च लोकैषणायाश्च व्युत्थायाथ भिक्षाचर्यं चरन्ति ।
या ह्येव पुत्रैषणा सा वित्तैषणा या वित्तैषणा सा लोकैषणा ।
उभे ह्येते एषणे एव भवतः ।
तस्माद्ब्रामणः पाण्डित्यं निर्विद्य बाल्येन तिष्ठासेत् ।
बाल्यं च पाण्डित्यं च निर्विद्याथ मुनिः ।
अमौनं च मौनं च निर्विद्याथ ब्राह्मणः ।
स ब्राह्मणः केन स्याद्येन स्यात्तेनेदृश एव ।
अतोऽन्यदार्तम् ।
ततो ह कहोलः कौषीतकेय उपरराम ॥ ३.५.१ ॥

Entonces Kahola, hijo de Kauṣītaka, le preguntó: "Yājñavalkya, explícame el brahman que es directo e inmediatamente evidente, el ātman que está dentro de todo." "Este es tu ātman, que está dentro de todo." "Yājñavalkya, ¿quién es el que está dentro de todo?" "Aquel que trasciende el hambre y la sed, la pena y la confusión, la vejez y la muerte. Habiendo conocido ese ātman, los brahmanes, apartándose del deseo de hijos, del deseo de riqueza y del deseo de mundos, viven de la mendicidad. Pues el deseo de hijos es el deseo de riqueza, y el deseo de riqueza es el deseo de mundos; estos dos deseos son en verdad uno. Por eso el brahmán, habiendo abandonado el saber erudito, debe permanecer como un niño. Habiendo abandonado la niñez y el saber, se convierte en sabio. Habiendo abandonado el silencio y el no silencio, se convierte en brahmán. Por el medio por el que llega a ser brahmán, así es. Aparte de esto, todo es aflicción." Entonces Kahola, hijo de Kauṣītaka, guardó silencio.