Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 3.5

Bṛhadāraṇyaka 3.5.1

अथ हैनं कहोलः कौषीतकेयः पप्रच्छ याज्ञवल्क्येति होवाच ।
यदेव साक्षादपरोक्षाद्ब्रह्म य आत्मा सर्वान्तरस्तं मे व्याचक्ष्वेति ।
एष त आत्मा सर्वान्तरः ।
कतमो याज्ञवल्क्य सर्वान्तरः ।
योऽशनायापिपासे शोकं मोहं जरां मृत्युमत्येति ।
एतं वै तमात्मानं विदित्वा ब्राह्मणाः पुत्रैषणायाश्च वित्तैषणायाश्च लोकैषणायाश्च व्युत्थायाथ भिक्षाचर्यं चरन्ति ।
या ह्येव पुत्रैषणा सा वित्तैषणा या वित्तैषणा सा लोकैषणा ।
उभे ह्येते एषणे एव भवतः ।
तस्माद्ब्रामणः पाण्डित्यं निर्विद्य बाल्येन तिष्ठासेत् ।
बाल्यं च पाण्डित्यं च निर्विद्याथ मुनिः ।
अमौनं च मौनं च निर्विद्याथ ब्राह्मणः ।
स ब्राह्मणः केन स्याद्येन स्यात्तेनेदृश एव ।
अतोऽन्यदार्तम् ।
ततो ह कहोलः कौषीतकेय उपरराम ॥ ३.५.१ ॥

Então Kahola, filho de Kauṣītaka, perguntou-lhe: "Yājñavalkya, explica-me o brahman que é direto e imediatamente evidente, o ātman que está dentro de tudo." "Este é o teu ātman, que está dentro de tudo." "Yājñavalkya, quem é o que está dentro de tudo?" "Aquele que ultrapassa a fome e a sede, a tristeza e a ilusão, a velhice e a morte. Tendo conhecido esse ātman, os brâmanes, afastando-se do desejo de filhos, do desejo de riqueza e do desejo de mundos, vivem de mendicância. Pois o desejo de filhos é o desejo de riqueza, e o desejo de riqueza é o desejo de mundos; esses dois desejos são de fato um só. Por isso o brâmane, tendo abandonado o saber erudito, deve permanecer como criança. Tendo abandonado a infância e o saber, torna-se um sábio. Tendo abandonado o silêncio e o não-silêncio, torna-se brâmane. Pelo meio pelo qual se torna brâmane, assim ele é. Além disso, tudo é sofrimento." Então Kahola, filho de Kauṣītaka, calou-se.