ഋഗ്വേദം ऋग्वेद

ഇത് എന്താണ്

നാലു വേദങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രാചീനമായതാണ് ഋഗ്വേദം; ഇന്നും ജീവിക്കുന്ന ഏതൊരു പാരമ്പര്യത്തിലെയും ഏറ്റവും പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നും. ആദ്യകാല വൈദിക സംസ്കൃതത്തിലുള്ള 1,028 സൂക്തങ്ങളും ഏകദേശം 10,552 മന്ത്രങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്. മൂവായിരത്തിലേറെ വർഷങ്ങളായി ഗുരുവിൽ നിന്ന് ശിഷ്യനിലേക്ക് ഉച്ചാരണത്തിലൂടെ ഇതു കൈമാറിപ്പോരുന്നു; ഓരോ അക്ഷരത്തിലും സ്വരത്തിലും പുലർത്തിയ അതീവ ശ്രദ്ധ കാരണം പാഠത്തിന് ഏറെക്കുറെ മാറ്റമൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. ഈ വേദോച്ചാരണ പാരമ്പര്യത്തെ യുനെസ്കോ മാനവരാശിയുടെ അമൂർത്ത സാംസ്കാരിക പൈതൃകത്തിന്റെ ഭാഗമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇത് എങ്ങനെ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു

സൂക്തങ്ങൾ മണ്ഡലങ്ങൾ എന്നു പേരുള്ള പത്തു ഗ്രന്ഥഭാഗങ്ങളിലായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. 2 മുതൽ 7 വരെയുള്ള മണ്ഡലങ്ങൾ "കുടുംബ മണ്ഡലങ്ങൾ" എന്നറിയപ്പെടുന്നു; ഓരോന്നും വിശ്വാമിത്രൻ (മണ്ഡലം 3), വസിഷ്ഠൻ (മണ്ഡലം 7) എന്നിങ്ങനെ ഓരോ ഋഷിപരമ്പരയുടേതാണ്. 9-ാം മണ്ഡലം പൂർണമായും സോമത്തിനായി സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 1-ഉം 10-ഉം മണ്ഡലങ്ങളിൽ പല ഋഷിമാരുടെയും സൂക്തങ്ങൾ സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നു; മഹത്തായ അന്വേഷണസൂക്തങ്ങളിൽ മിക്കതും ഇവയിലാണ്. ഓരോ സൂക്തവും അതിന്റെ ഋഷി, അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ദേവത, ഛന്ദസ്സ് എന്നിവയോടൊപ്പമാണ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഇത് എന്തു പഠിപ്പിക്കുന്നു

മിക്ക സൂക്തങ്ങളും ദേവന്മാരെ സ്തുതിക്കുകയും ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു: സമാഹാരം ആരംഭിക്കുന്നത് മനുഷ്യർക്കും ദേവന്മാർക്കും ഇടയിലെ ദൂതനായ പവിത്രാഗ്നി അഗ്നിയിലൂടെയാണ്; ജലങ്ങളെ മോചിപ്പിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ; സോമം; ലോകത്തിന്റെ സത്യക്രമമായ ഋതത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായ വരുണനും മിത്രനും; ഉഷസ്സ് എന്ന പ്രഭാതം; സൂര്യൻ. മഴ, പശുക്കൾ, സന്താനങ്ങൾ, ദീർഘായുസ്സ്, സൗഹൃദം എന്നിവയ്ക്കായി സൂക്തങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു; ഔദാര്യത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നു. ചിലത് കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു പോയി എല്ലാം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്നു ചോദിക്കുന്നു: നാസദീയ സൂക്തം (10.129), പുരുഷസൂക്തം (10.90), ഹിരണ്യഗർഭ സൂക്തം (10.121). ഗായത്രീമന്ത്രവും (3.62.10) ഐക്യത്തിനായുള്ള സമാപന ആഹ്വാനവും (10.191) ഇന്നും ദിവസേന ജപിക്കപ്പെടുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതിന് എന്ത് അർത്ഥമുണ്ടാകാം

ലോകത്തെ കൃതജ്ഞതയോടെ നോക്കിക്കാണാൻ ഋഗ്വേദം പഠിപ്പിക്കുന്നു: പ്രഭാതവും അഗ്നിയും മഴയും നദികളും നിസ്സാരമായി കാണാതെ, അവയെ വരവേൽക്കുകയും നന്ദി പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും സത്യത്തോടും ക്രമത്തോടും ഇണങ്ങി ജീവിക്കാൻ അതിന്റെ ഋതസങ്കൽപ്പം നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നിഗൂഢതയെക്കുറിച്ചും അത് സത്യസന്ധമാണ്: ലോകം എങ്ങനെ ആരംഭിച്ചുവെന്ന് പരമോന്നതനു പോലും അറിയാമോ എന്ന വിസ്മയത്തോടെയാണ് നാസദീയ സൂക്തം അവസാനിക്കുന്നത്. അതിന്റെ അവസാന സൂക്തം ഒരേ ലക്ഷ്യത്തോടെയും ഒരേ ഹൃദയത്തോടെയും ഒന്നിച്ചുചേരാൻ ആളുകളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ദശലക്ഷക്കണക്കിനു ജനങ്ങളുടെ നിത്യപ്രാർത്ഥനയിലും വിവാഹങ്ങളിലും അന്ത്യകർമ്മങ്ങളിലും ഇന്നും അതിന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്.

എവിടെ തുടങ്ങണം

ആദ്യ പേജിൽ നിന്നല്ല, ഏതാനും സൂക്തങ്ങളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങുക: 1.1, അഗ്നിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ സൂക്തം; 3.62.10, ഗായത്രീമന്ത്രം; 1.113, ഉഷസ്സിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സൂക്തം; 10.129, നാസദീയ സൂക്തം; 10.191, ഐക്യസൂക്തം. സാവധാനം വായിക്കുക, കഴിയുമെങ്കിൽ ഉറക്കെ; പദാനുപദ അർത്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുക; ഉച്ചാരണം കേൾക്കുക: ഈ സൂക്തങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെടാനായി ഉണ്ടായവയാണ്.

ഉത്ഭവവും കാലനിർണ്ണയവും

പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച് വേദങ്ങൾ ശ്രുതിയാണ്, "കേട്ടത്": ഋഷിമാർ സൂക്തങ്ങൾ രചിക്കുകയല്ല, ദർശിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്; അവയ്ക്ക് മനുഷ്യകർത്താവില്ല. ചരിത്രകാരന്മാർ പൊതുവെ മിക്ക സൂക്തങ്ങളുടെയും രചനാകാലം ഏകദേശം ക്രി.മു. 1500–1000 എന്നും, സ്ഥലം ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗമെന്നും കണക്കാക്കുന്നു. എഴുതപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഈ പാഠം വാമൊഴിയായി നിലനിർത്തപ്പെട്ടു.

തുടങ്ങാൻ പറ്റിയ ഭാഗങ്ങൾ

• ഋഗ്വേദം 1.1.1: ആദ്യ മന്ത്രം: അഗ്നിയുടെ സ്തുതി.
• ഋഗ്വേദം 3.62.10: ഗായത്രീമന്ത്രം, ഉണർന്ന മനസ്സിനായുള്ള പ്രാർത്ഥന.
• ഋഗ്വേദം 1.113.1: കുത്സ ഋഷി ഉഷസ്സിനെ വരവേൽക്കുന്നു.
• ഋഗ്വേദം 10.129.1: നാസദീയ സൂക്തം: "അന്ന് സത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, അസത്തും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല."
• ഋഗ്വേദം 10.191.2: ഒന്നിച്ചുചേരുവിൻ, ഒന്നിച്ചു സംസാരിക്കുവിൻ: ഐക്യത്തിനായുള്ള ആഹ്വാനം.