அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 1.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.12.1
जरायुजः प्रथम उस्रियो वृषा वाताभ्रजा स्तनयन्न् एति वृष्ट्या ।
स नो मृडाति तन्व ऋजुगो रुजन् य एकमोजस्त्रेधा विचक्रमे ॥ १.१२.१ ॥
கருப்பை சவ்வுடன் பிறந்த முதலாவதான, காளை போன்ற அவன், காற்றும் மேகமும் வழியாகப் பிறந்து, மழையுடன் முழங்கி வருகிறான்; நேராகச் செல்பவனான அவன் எங்கள் உடலுக்கு அருள் புரியட்டும், நோயை உடைத்தபடி; ஒரே வலிமையை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து அவன் அடியெடுத்து வைத்தான்.
1.12.2
अङ्गेअङ्गे शोचिषा शिश्रियाणं नमस्यन्तस्त्वा हविषा विधेम ।
अङ्कान्त्समङ्कान् हविषा विधेम यो अग्रभीत्पर्वास्या ग्रभीता ॥ १.१२.२ ॥
ஒவ்வோர் அங்கத்திலும் ஒளியுடன் நிலைபெற்ற உன்னை வணங்கி, ஹவிஸால் நாங்கள் வழிபடுவோம்; வளைந்த மூட்டுகளையும், முழுதும் வளைந்த மூட்டுகளையும் ஹவிஸால் வழிபடுவோம்; இவளின் மூட்டைப் பற்றியவன், பற்றப்பட்டவன்.
1.12.3
मुञ्च शीर्षक्त्या उत कास एनं परुष्परुराविवेशा यो अस्य ।
यो अभ्रजा वातजा यश्च शुष्मो वनस्पतीन्त्सचतां पर्वतांश्च ॥ १.१२.३ ॥
தலைவலியிலிருந்தும் இருமலிலிருந்தும் இவனை விடுவி; மூட்டுக்கு மூட்டாக இவனுள் புகுந்தது; மேகத்தில் பிறந்ததும், காற்றில் பிறந்ததும், வலிமையுடையதுமான அது, மரங்களையும் மலைகளையும் பற்றிக்கொள்ளட்டும்.
1.12.4
शं मे परस्मै गात्राय शमस्त्ववराय मे ।
शं मे चतुर्भ्यो अङ्गेभ्यः शमस्तु तन्वे मम ॥ १.१२.४ ॥
என் தொலைவான உறுப்புக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; என் அருகிலுள்ள உறுப்புக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்; என் நான்கு அங்கங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; என் உடலுக்கும் நலம் உண்டாகட்டும்.