アタルヴァ・ヴェーダ · スークタ 1.14

1.14.1

भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम् ।
महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्पितृष्वास्ताम् ॥ १.१४.१ ॥

木から花輪を掛けるように、私は彼女の輝きと幸運を定める。大きな根を持つ山のように、彼女は長く父の家に留まれ。

एषा ते राजन् कन्या वधूर्नि धूयतां यम ।
सा मातुर्बध्यतां गृहेऽथो भ्रातुरथो पितुः ॥ १.१४.२ ॥

王よ、これはあなたの娘、この花嫁です。ヤマよ、彼女を（ここから）送り出せ。彼女は母の家に、兄の家に、そして父の家に結ばれますように。

एषा ते कुलपा राजन् तामु ते परि दद्मसि ।
ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः शमोप्यात् ॥ १.१४.३ ॥

王よ、彼女はあなたの家系を守る者です。私たちは彼女をあなたに委ねます。彼女は長く父たちのもとに留まり、頭の先まで安寧を得ますように。

असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च ।
अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम् ॥ १.१४.४ ॥

アシタ、カシュヤパ、ガヤのブラフマン（聖句）によって、私はあなたの幸運を結ぶ。内の箱を結ぶように、親族もまたあなたに結ばれますように。