அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 1.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.14.1
भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम् ।
महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्पितृष्वास्ताम् ॥ १.१४.१ ॥
மரத்திலிருந்து மாலை தொங்குவது போல், இவளின் ஒளியையும் செல்வத்தையும் நான் நிலைநிறுத்துகிறேன். பெரிய வேருடைய மலை போல் அவள் நீண்ட காலம் தந்தையர் வீட்டில் இருக்கட்டும்.
1.14.2
एषा ते राजन् कन्या वधूर्नि धूयतां यम ।
सा मातुर्बध्यतां गृहेऽथो भ्रातुरथो पितुः ॥ १.१४.२ ॥
அரசனே, இவள் உன் கன்னி, இவள் மணப்பெண்; யமனே, இவளை அகற்றிக்கொள். அவள் தாயின் வீட்டிலும், சகோதரனின் வீட்டிலும், தந்தையின் வீட்டிலும் பிணைக்கப்படட்டும்.
1.14.3
एषा ते कुलपा राजन् तामु ते परि दद्मसि ।
ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः शमोप्यात् ॥ १.१४.३ ॥
அரசனே, இவள் உன் குலத்தைக் காப்பவள்; அவளை உனக்குத் தருகிறோம். அவள் நீண்ட காலம் தந்தையர் வீட்டில் இருந்து, தலை வரை நலனை அடையட்டும்.
1.14.4
असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च ।
अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम् ॥ १.१४.४ ॥
அசிதனின், காசியபனின், கயனின் பிரம்மத்தால் உன் செல்வத்தை நான் பிணைக்கிறேன்; உள்ளுறை பேழையை பிணைப்பது போல், உறவினர்களும் பிணைக்கட்டும்.