ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.14

1.14.1

भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम् ।
महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्पितृष्वास्ताम् ॥ १.१४.१ ॥

ਰੁੱਖ ਤੋਂ ਹਾਰ ਲਟਕਾਉਣ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਇਸਦਾ ਤੇਜ ਅਤੇ ਸੁਹਾਗ ਟਿਕਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਵੱਡੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਵਾਲੇ ਪਰਬਤ ਵਾਂਗ ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹੇ।

एषा ते राजन् कन्या वधूर्नि धूयतां यम ।
सा मातुर्बध्यतां गृहेऽथो भ्रातुरथो पितुः ॥ १.१४.२ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਕੰਨਿਆ ਹੈ, ਇਹ ਵਧੂ ਹੈ; ਹੇ ਯਮ, ਇਸਨੂੰ (ਇੱਥੋਂ) ਭੇਜ ਦੇ। ਉਹ ਮਾਂ ਦੇ ਘਰ, ਭਰਾ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਬੱਝੀ ਰਹੇ।

एषा ते कुलपा राजन् तामु ते परि दद्मसि ।
ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः शमोप्यात् ॥ १.१४.३ ॥

ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਕੁਲ ਦੀ ਰੱਖਿਅਕ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਸੌਂਪਦੇ ਹਾਂ। ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਸਿਰ ਤੱਕ ਕਲਿਆਣ ਪਾਵੇ।

असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च ।
अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम् ॥ १.१४.४ ॥

ਅਸਿਤ, ਕਸ਼ਿਅਪ ਅਤੇ ਗਯ ਦੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸੁਹਾਗ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ; ਅੰਦਰਲੀ ਡੱਬੀ ਵਾਂਗ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵੀ ਬੰਨ੍ਹੇ ਜਾਣ।