అథర్వవేదం · సూక్తం 1.14

1.14.1

भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम् ।
महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्पितृष्वास्ताम् ॥ १.१४.१ ॥

చెట్టు నుండి దండ వేలాడినట్లు ఈమె తేజస్సును, సౌభాగ్యాన్ని నేను స్థిరపరుస్తున్నాను. పెద్ద వేరులున్న పర్వతం వలె ఆమె దీర్ఘకాలం పితృగృహంలో ఉండుగాక.

एषा ते राजन् कन्या वधूर्नि धूयतां यम ।
सा मातुर्बध्यतां गृहेऽथो भ्रातुरथो पितुः ॥ १.१४.२ ॥

ఓ రాజా, ఇదిగో నీ కన్య, ఈమె వధువు; ఓ యమా, ఈమెను (ఇక్కడినుండి) తొలగించు. ఆమె తల్లి ఇంట, సోదరుని ఇంట, తండ్రి ఇంటా బంధింపబడుగాక.

एषा ते कुलपा राजन् तामु ते परि दद्मसि ।
ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः शमोप्यात् ॥ १.१४.३ ॥

ఓ రాజా, ఈమె నీ కులాన్ని రక్షించేది; ఈమెను నీకు అప్పగిస్తున్నాము. ఆమె దీర్ఘకాలం పితృగృహంలో ఉండి, తల వరకు శుభాన్ని పొందుగాక.

असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च ।
अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम् ॥ १.१४.४ ॥

అసితుని, కశ్యపుని, గయుని బ్రహ్మంతో నీ సౌభాగ్యాన్ని నేను బంధిస్తున్నాను; అంతర్గత పెట్టెను కట్టినట్లు బంధువులూ కట్టుబడుదురు.