ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.14

1.14.1

भगमस्या वर्च आदिष्यधि वृक्षादिव स्रजम् ।
महाबुध्न इव पर्वतो ज्योक्पितृष्वास्ताम् ॥ १.१४.१ ॥

ಮರದಿಂದ ಹಾರ ತೂಗುವಂತೆ ಇವಳ ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೊಡ್ಡ ಬೇರಿನ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅವಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪಿತೃಗೃಹದಲ್ಲಿ ಇರಲಿ.

एषा ते राजन् कन्या वधूर्नि धूयतां यम ।
सा मातुर्बध्यतां गृहेऽथो भ्रातुरथो पितुः ॥ १.१४.२ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಇವಳು ನಿನ್ನ ಕನ್ಯೆ, ಇವಳು ವಧು; ಓ ಯಮನೇ, ಇವಳನ್ನು (ಇಲ್ಲಿಂದ) ಕಳುಹಿಸು. ಅವಳು ತಾಯಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಸಹೋದರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತಳಾಗಲಿ.

एषा ते कुलपा राजन् तामु ते परि दद्मसि ।
ज्योक्पितृष्वासाता आ शीर्ष्णः शमोप्यात् ॥ १.१४.३ ॥

ಓ ರಾಜನೇ, ಇವಳು ನಿನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಕಾಯುವವಳು; ಅವಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅವಳು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಪಿತೃಗೃಹದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ತಲೆಯವರೆಗೆ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

असितस्य ते ब्रह्मणा कश्यपस्य गयस्य च ।
अन्तःकोशमिव जामयोऽपि नह्यामि ते भगम् ॥ १.१४.४ ॥

ಅಸಿತ, ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಗಯನ ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಬಂಧಿಸುತ್ತೇನೆ; ಒಳಗಿನ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಬಂಧುಗಳೂ ಕಟ್ಟಲಿ.