ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 1.17

1.17.1

अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः ।
अभ्रातर इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः ॥ १.१७.१ ॥

ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ಕಾಣದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ನರಗಳಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸಹೋದರರಿಲ್ಲದ ಬಂಧು ಸ್ತ್ರೀಯರಂತೆ, ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ನಿಲ್ಲಲಿ.

तिष्ठावरे तिष्ठ पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे ।
कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष्ठादिद्धमनिर्मही ॥ १.१७.२ ॥

ಕೆಳಗೆ ನಿಲ್ಲು, ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲು, ನೀನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು. ಕಿರುಬೆರಳೂ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಮಹಾ ನರವೂ ನಿಲ್ಲಲಿ.

शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम् ।
अस्थुरिन् मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत ॥ १.१७.३ ॥

ನೂರು ನರಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರ ನರಗಳಲ್ಲಿ, ಈ ಮಧ್ಯದವು ನಿಂತವು. ತುದಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಅವು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಣೆಗೊಂಡವು.

परि वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत् ।
तिष्ठतेलयता सु कम् ॥ १.१७.४ ॥

ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಮರಳಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲು (ಬೆನ್ನೆಲುಬು) ದಾಟಿದೆ. ಇಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲು, ಸುಖವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳು.