ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 1.17

1.17.1

अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः ।
अभ्रातर इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः ॥ १.१७.१ ॥

ਲਾਲ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਅਣਦਿੱਸਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਇਸਤਰੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਤੇਜ ਗੁਆ ਕੇ ਉਹ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਰਹਿਣ।

तिष्ठावरे तिष्ठ पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे ।
कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष्ठादिद्धमनिर्मही ॥ १.१७.२ ॥

ਹੇਠਾਂ ਟਿਕ ਜਾ, ਉੱਪਰ ਟਿਕ ਜਾ, ਤੂੰ ਵਿਚਕਾਰ ਵੀ ਟਿਕ ਜਾ। ਛੋਟੀ ਉਂਗਲੀ ਵੀ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ; ਮਹਾਨ ਨਾੜੀ ਵੀ ਠਹਿਰ ਜਾਵੇ।

शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम् ।
अस्थुरिन् मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत ॥ १.१७.३ ॥

ਸੌ ਨਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਨਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਹ ਵਿਚਕਾਰਲੀਆਂ ਠਹਿਰ ਗਈਆਂ। ਸਿਰੇ ਇਕੱਠੇ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਈਆਂ।

परि वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत् ।
तिष्ठतेलयता सु कम् ॥ १.१७.४ ॥

ਤੁਹਾਡੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਵੱਡੀ ਕਮਾਨ (ਰੀੜ੍ਹ) ਲੰਘ ਗਈ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾ, ਸੁਖ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਹੋ ਜਾ।