Atharvaveda · Sūkta 1.17

1.17.1

अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः ।
अभ्रातर इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः ॥ १.१७.१ ॥

Die unsichtbaren, rot gekleideten Frauen ziehen dahin wie Adern; wie Verwandte ohne Brüder sollen sie stehen, ihres Glanzes beraubt.

तिष्ठावरे तिष्ठ पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे ।
कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष्ठादिद्धमनिर्मही ॥ १.१७.२ ॥

Steh unten, steh oben, und du steh in der Mitte. Der kleine Finger steht still; so stehe auch die große Ader still.

शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम् ।
अस्थुरिन् मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत ॥ १.१७.३ ॥

Unter den hundert Adern und tausend Sehnen standen diese mittleren still; mit ihren Enden zusammengefügt, fügten sie sich zusammen.

परि वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत् ।
तिष्ठतेलयता सु कम् ॥ १.१७.४ ॥

Um euch herum ist der große, sandige Bogen (das Rückgrat) hinübergeschritten; bleibt hier, lasst euch bequem nieder.