అథర్వవేదం · సూక్తం 1.17

1.17.1

अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः ।
अभ्रातर इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः ॥ १.१७.१ ॥

ఎర్రని వస్త్రాలు ధరించిన, కనబడని స్త్రీలు నరాలుగా సాగుతున్నారు. సోదరులు లేని బంధుస్త్రీల వలె, తేజస్సు కోల్పోయి వారు నిలిచిపోనివ్వు.

तिष्ठावरे तिष्ठ पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे ।
कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष्ठादिद्धमनिर्मही ॥ १.१७.२ ॥

కింద నిలువు, పైన నిలువు, నువ్వు మధ్యలో నిలువు. చిటికెన వేలు కూడా నిలుస్తుంది; మహా ధమని నిలిచిపోవాలి.

शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम् ।
अस्थुरिन् मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत ॥ १.१७.३ ॥

వంద ధమనులలో, వెయ్యి నరాలలో, ఈ మధ్యవి నిలిచాయి. చివరలు కలిసి అవి సరిగా అమరాయి.

परि वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत् ।
तिष्ठतेलयता सु कम् ॥ १.१७.४ ॥

మీ చుట్టూ ఇసుకతో నిండిన, పెద్ద విల్లు (వెన్నెముక) దాటిపోయింది. ఇక్కడే నిలువు, సుఖంగా స్థిరపడు.