അഥർവവേദം · സൂക്തം 1.17

1.17.1

अमूर्या यन्ति योषितो हिरा लोहितवाससः ।
अभ्रातर इव जामयस्तिष्ठन्तु हतवर्चसः ॥ १.१७.१ ॥

ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ച, കാണാത്ത സ്ത്രീകൾ ഞരമ്പുകളായി നീങ്ങുന്നു. സഹോദരന്മാരില്ലാത്ത ബന്ധുസ്ത്രീകളെപ്പോലെ, തേജസ്സറ്റ് അവർ നിൽക്കട്ടെ.

तिष्ठावरे तिष्ठ पर उत त्वं तिष्ठ मध्यमे ।
कनिष्ठिका च तिष्ठति तिष्ठादिद्धमनिर्मही ॥ १.१७.२ ॥

താഴെ നിൽക്കൂ, മുകളിൽ നിൽക്കൂ, നീയും നടുവിൽ നിൽക്കൂ. ചെറുവിരലും നിൽക്കുന്നു; മഹത്തായ ധമനിയും നിൽക്കട്ടെ.

शतस्य धमनीनां सहस्रस्य हिराणाम् ।
अस्थुरिन् मध्यमा इमाः साकमन्ता अरंसत ॥ १.१७.३ ॥

നൂറു ധമനികളിലും ആയിരം ഞരമ്പുകളിലും, ഈ മധ്യഭാഗത്തുള്ളവ നിന്നു. അറ്റങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് അവ ശരിയായി ഇണങ്ങി.

परि वः सिकतावती धनूर्बृहत्यक्रमीत् ।
तिष्ठतेलयता सु कम् ॥ १.१७.४ ॥

നിങ്ങൾക്ക് ചുറ്റും മണൽ നിറഞ്ഞ, വലിയ വില്ല് (നട്ടെല്ല്) കടന്നുപോയി. ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കൂ, സുഖമായി ഉറച്ചുനിൽക്കൂ.