अथर्ववेद · सूक्त 1.19

1.19.1

मा नो विदन् विव्याधिनो मो अभिव्याधिनो विदन् ।
आराच्छरव्या अस्मद्विषूचीरिन्द्र पातय ॥ १.१९.१ ॥

दूरून भोसकणारे आणि जवळून भोसकणारे आमच्यापर्यंत पोहोचू नयेत. हे इंद्रा, आमच्यापासून विखुरणारे बाण पाड.

विष्वञ्चो अस्मच्छरवः पतन्तु ये अस्ता ये चास्याः ।
दैवीर्मनुष्येषवो ममामित्रान् वि विध्यत ॥ १.१९.२ ॥

आमच्यापासून सर्व दिशांना विखुरणारे बाण पडोत; जे फेकले गेले आहेत आणि जे येथून फेकले जातील. दैवी व मानवी बाण माझ्या शत्रूंना भोसकोत.

यो नः स्वो यो अरणः सजात उत निष्ट्यो यो अस्मामभिदासति ।
रुद्रः शरव्ययैतान् ममामित्रान् वि विध्यतु ॥ १.१९.३ ॥

जो आमचा स्वकीय, जो परका, जो सहोदर, किंवा दुसऱ्या कुळातला, आणि जो आम्हाला गुलाम करू पाहतो — रुद्र माझ्या या शत्रूंना बाणांनी भोसको.

यः सपत्नो योऽसपत्नो यश्च द्विषन् छपाति नः ।
देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरम् ॥ १.१९.४ ॥

जो शत्रू आहे, जो शत्रू नाही, आणि द्वेषाने आम्हाला शाप देतो — देव त्या सर्वांचा नाश करोत. ब्रह्म (मंत्र) माझे अंतरीचे कवच आहे.