અથર્વવેદ · સૂક્ત 1.7

1.7.1

स्तुवानमग्न आ वह यातुधानं किमीदिनम् ।
त्वं हि देव वन्दितो हन्ता दस्योर्बभूविथ ॥ १.७.१ ॥

હે અગ્નિ, સ્તુતિ કરનારની પાસે યાતુધાન અને કિમીદીને લાવ. હે દેવ, તું વંદિત છે; તું દસ્યુનો હંતા બન્યો છે.

आज्यस्य परमेष्ठिन् जातवेदस्तनूवशिन् ।
अग्ने तौलस्य प्राशान यातुधानान् वि लापय ॥ १.७.२ ॥

હે આજ્યના પરમેષ્ઠી, હે જાતવેદા, શરીરને વશ કરનાર અગ્નિ, યાતુધાનોને ખાઈ જઈ તેમને વિલાપ કરાવ.

वि लपन्तु यातुधाना अत्त्रिणो ये किमीदिनः ।
अथेदमग्ने नो हविरिन्द्रश्च प्रति हर्यतम् ॥ १.७.३ ॥

યાતુધાનો, ભક્ષકો અને કિમીદીઓ વિલાપ કરે. પછી હે અગ્નિ, ઇન્દ્ર પણ અમારા આ હવિને સ્વીકારીને પ્રસન્ન થાય.

अग्निः पूर्व आ रभतां प्रेन्द्रो नुदतु बाहुमान् ।
ब्रवीतु सर्वो यातुमान् अयमस्मीत्येत्य ॥ १.७.४ ॥

પ્રથમ અગ્નિ પકડે; બાહુમાન ઇન્દ્ર તેને દૂર ભગાડે; દરેક યાતુમાન આવીને કહે, 'આ હું છું.'

पश्याम ते वीर्यं जातवेदः प्र णो ब्रूहि यातुधानान् नृचक्षः ।
त्वया सर्वे परितप्ताः पुरस्तात्त आ यन्तु प्रब्रुवाणा उपेदम् ॥ १.७.५ ॥

હે જાતવેદા, અમે તારું વીર્ય જોઈએ. હે નૃચક્ષા, યાતુધાનો વિશે અમને કહે. તારાથી સંપૂર્ણ બળી ગયેલા સૌ સામેથી આવીને અહીં બોલે.

आ रभस्व जातवेदोऽस्माकार्थाय जज्ञिषे ।
दूतो नो अग्ने भूत्वा यातुधानान् वि लापय ॥ १.७.६ ॥

હે જાતવેદા, આરંભ કર; અમારા કાર્ય માટે જ તું જન્મ્યો છે. હે અગ્નિ, અમારો દૂત બનીને યાતુધાનોને વિલાપ કરાવ.

त्वमग्ने यातुधानान् उपबद्धामिहा वह ।
अथैषामिन्द्रो वज्रेणापि शीर्षाणि वृश्चतु ॥ १.७.७ ॥

હે અગ્નિ, બંધાયેલા યાતુધાનોને અહીં લાવ. પછી ઇન્દ્ર વજ્રથી તેમનાં માથાં કાપી નાખે.